سیاست مرگبار ترامپ: کودکان قربانی کاهش کمک‌های انسانی

کاهش کمک‌های انسانی توسط دولت ترامپ تأثیرات مستقیم و کشنده‌ای بر کودکان و جمعیت‌های آسیب‌پذیر در کشورهای مختلف آفریقایی داشته است. در روستاهای جنوب‌غرب اوگاندا، ذخایر غذا و دارو در حال اتمام است و کارکنان بهداشت محلی که مراقبت‌های پیشگیرانه ارزان‌قیمت ارائه می‌دادند، از کار برکنار شده‌اند. برنامه‌های بهداشتی عمومی مانند توزیع ویتامین آ و داروهای ضد انگل از هم فروپاشیده و واکسیناسیون‌ها به‌طور قابل‌ توجهی کاهش یافته است. دسترسی به روش‌های جلوگیری از بارداری محدود شده و وضعیت سلامت عمومی رو به وخامت گذاشته است، به‌گونه‌ای که کودکان نخستین قربانیان گرسنگی و بیماری هستند.

کاهش کمک‌ها، طبق گزارش‌های سازمان ملل و مراکز تحقیقاتی، منجر به از‌دست‌رفتن شغل حدود بیست هزار کارگر بهداشت در اوگاندا و لغو ۸۶ درصد قراردادهای آژانس توسعه بین‌المللی ایالات متحده در سطح جهانی شده است. میزان مرگ‌ومیر نوزادان در اردوگاه‌های پناهندگان مانند Nakivale و Rwamwanja دو برابر شده و در هر هفته تنها در Nakivale سه نوزاد اضافی جان خود را از دست می‌دهند. تخمین‌ها نشان می‌دهد کاهش بودجه آمریکا ممکن است امسال جان ۶۹۰ هزار کودک زیر پنج سال و سال آینده بیش از ۸۲۹ هزار کودک را تهدید کند.

نمونه‌های عینی شامل مرگ جیبیا، دختری ۱۰ساله در Rwamwanja است که پس از قطع کمک‌ها و کاهش امکانات بهداشتی به دلیل مالاریا درگذشت. جان ابراهام، کودک یک‌ساله‌ای دیگر، پس از کاهش کمک‌های برنامه جهانی غذا و نبود خدمات آمبولانس، به دلیل سوءتغذیه شدید و کم‌آبی جان باخت. برنامه‌های نجات‌بخش مانند PEPFAR که جان میلیون‌ها مبتلا به ایدز را نجات داده بود، با لغو حدود ۶۵ درصد از کمک‌ها مواجه شد و بیماران، از جمله پاسکلین نکوندا که مبتلا به اچ‌آی‌وی بود، دیگر به داروهای ضدویروس دسترسی نداشتند.

این کاهش کمک‌ها باعث شد کشورهای دیگر، از جمله انگلیس و فرانسه، میزان مساعدت‌های خود را کاهش دهند و بودجه جهانی سلامت نسبت به سال ۲۰۲۱ به کمتر از نصف برسد. هزینه‌های نجات جان کودکان با مواد غذایی و دارویی بسیار کمتر از هزینه‌های ذخیره و دفن آن‌هاست. به‌عنوان مثال، یک بسته غذایی R.U.T.F. (غذای درمانی آماده مصرف) تنها پنجاه سنت هزینه دارد و نجات جان یک کودک به دو بسته در روز نیاز دارد، در حالی که انبارهای آمریکا پر از این بسته‌هاست و هزینه نگهداری آن‌ها تا بیش از شش‌صد هزار دلار رسیده است.

با وجود اقدامات محدود برای توزیع مجدد این ذخایر و آغاز توزیع داروی جدید برای پیشگیری از ایدز در هشت کشور، روند کلی کاهش و آشفتگی در برنامه‌های حیاتی همچنان ادامه دارد. در طول دو دهه گذشته، مداخلات ساده و کم‌هزینه مانند توزیع غذای درمانی آماده مصرف، ویتامین آ، پشه‌بندها، داروهای ضدویروس و واکسیناسیون، جان میلیون‌ها کودک را نجات داده است، اما با قطع کمک‌ها، این سیستم‌ها در کشورهای آفریقایی در حال فروپاشی است. حتی تولیدکنندگان تابوت در Rwamwanja افزایش قابل ‌توجهی در فروش خود تجربه کرده‌اند که نشان‌دهنده مرگ و میر گسترده کودکان است.

نکته قابل توجه این است که مشکلات ناشی از کاهش کمک‌های آمریکا فرصتی برای بازسازی سیستم‌های بهداشتی محلی و افزایش مسئولیت‌پذیری کشورها فراهم می‌کند، اما در کوتاه‌مدت تأثیرات آن بر جان کودکان به‌شدت کشنده است. این بحران در اوگاندا، که نسبت به سایر کشورهای آفریقایی وضعیت بهتری دارد، نشان‌دهنده شدت فاجعه در کشورهای همسایه مانند کنگو، سودان جنوبی و جمهوری آفریقای مرکزی است./ منبع