تغییر رویکرد ترامپ در قبال کره‌جنوبی
کاهش حضور آمریکا در رزمایش‌های کره‌جنوبی، اعتبار تعهدات امنیتی واشنگتن را تضعیف می‌کند.
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «تغییر رویکرد ترامپ در قبال کره‌جنوبی»، نوشته چارلی کمپبل (Charlie Campbell)، منتشرشده در تایم (TIME)، به پیامدهای تصمیم دونالد ترامپ برای کاهش مشارکت آمریکا در رزمایش‌های مشترک با کره‌جنوبی می‌پردازد و آن را نشانه‌ای از افزایش معامله‌گری در سیاست خارجی واشنگتن، تضعیف اعتماد متحدان و حرکت تدریجی شرکای آمریکا به‌سوی خوداتکایی امنیتی ارزیابی می‌کند. در ادامه، چکیده این مطلب آمده است.
دونالد ترامپ در آستانه آغاز رزمایش ۱۰روزه «سپر آزادی اولچی» اعلام کرد مشارکت نیروهای آمریکایی در این تمرین نظامی به‌طور قابل‌توجهی کاهش خواهد یافت. این رزمایش که با حضور حدود ۱۸ هزار نیروی کره‌جنوبی و هزاران نیروی آمریکایی و سازمان ملل برگزار می‌شود، یکی از پایه‌های عملیاتی اتحاد دفاعی ۷۲ ساله واشنگتن و سئول محسوب می‌شود. ترامپ دلیل این تصمیم را هزینه بالای رزمایش‌ها، روابط مطلوب شخصی با کیم جونگ اون و امتناع کره‌جنوبی از مشارکت در جنگ آمریکا علیه ایران عنوان کرده است.
این تصمیم در شرایطی اتخاذ شده که کره‌شمالی همچنان به فعالیت‌های نظامی خود ادامه می‌دهد. از زمان بازگشت ترامپ به کاخ سفید، پیونگ‌یانگ ۲۴ آزمایش موشک بالستیک انجام داده و هم‌زمان همکاری نظامی خود با روسیه را گسترش داده است. اعزام بیش از ۱۴ هزار نیروی کره‌شمالی، مهمات توپخانه‌ای و موشک‌های بالستیک برای پشتیبانی از جنگ روسیه در اوکراین، نشانه‌ای از افزایش نقش پیونگ‌یانگ در شبکه‌های نظامی رقیب غرب است. این همکاری همچنین موجب انتقال تجربیات میدانی جدید، از جمله استفاده از پهپادهای انبوه، جنگ الکترونیک و عملیات سایبری، به کره‌شمالی شده است؛ موضوعی که اهمیت رزمایش‌های مشترک آمریکا و کره‌جنوبی را افزایش می‌دهد.
از سوی دیگر، رویکرد ترامپ در قبال ایران با سابقه همکاری راهبردی کره‌شمالی و تهران تناقض‌هایی ایجاد می‌کند. پیونگ‌یانگ طی دهه‌ها در توسعه توان موشکی ایران نقش داشته و موشک‌های اسکاد کره‌شمالی به الگوی شکل‌گیری خانواده موشک‌های شهاب تبدیل شده‌اند. همچنین همکاری‌های فنی در زمینه تأسیسات زیرزمینی، سامانه‌های موشکی و زیرساخت‌های هسته‌ای سابقه‌ای طولانی دارد. نابودی تأسیسات مخفی «الکِبَر» سوریه در سال ۲۰۰۷ نیز نمونه‌ای از انتقال زیرساخت هسته‌ای کره‌شمالی به خارج از این کشور محسوب می‌شود.
کاهش تعهد نظامی آمریکا، فراتر از شبه‌جزیره کره، نگرانی متحدان واشنگتن درباره قابلیت پیش‌بینی سیاست خارجی این کشور را تشدید کرده است. کشورهایی در اروپا، غرب‌آسیا و آسیا به‌تدریج به‌دنبال ایجاد ظرفیت‌های دفاعی مستقل یا متنوع‌سازی شرکای امنیتی خود هستند. افزایش فروش سامانه پدافندی کره‌جنوبی به عربستان و امارات، بازنگری کانادا در برنامه جنگنده اف-۳۵ و تمایل برخی کشورهای اروپایی به گزینه‌های غیرآمریکایی، بخشی از این روند است.
در همین چارچوب، توافق دفاعی مشترک مکه میان عربستان، ترکیه و پاکستان نشان می‌دهد که برخی شرکای سنتی آمریکا در حال ایجاد سازوکارهای امنیتی جایگزین هستند. در مجموع، تغییرات اخیر می‌تواند اعتبار بازدارندگی آمریکا را تضعیف کرده و روند شکل‌گیری ترتیبات امنیتی مستقل‌تر در مناطق مختلف جهان را سرعت ببخشد./منبع