کاهش مطالعه و تأثیر آن بر هوش سیاسی
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «کاهش مطالعه و تأثیر آن بر هوش سیاسی» در اکونومیست (Economist) منتشر شده است. این یادداشت به بررسی روند کاهش مطالعه در میان کودکان، نوجوانان و بزرگسالان و پیامدهای آن بر تواناییهای فکری و سیاسی میپردازد و نشان میدهد که کاهش مطالعه نهتنها سطح سواد بلکه ظرفیت تحلیل پیچیده سیاسی را نیز تحت تأثیر قرار میدهد. در ادامه، چکیده این مطلب آمده است.
در چند سال اخیر، میزان مطالعه در میان بزرگسالان، نوجوانان و کودکان بهطور چشمگیری کاهش یافته است. تحقیقات مختلف نشان میدهند که افراد بالغ کمتر مطالعه میکنند، نوجوانان بهشدت کمتر کتاب میخوانند و کودکان خردسال نیز کمتر با کتاب مواجه میشوند یا اصلاً با آنها آشنا نمیشوند. این روند در گروههای کمدرآمد بارزتر است، اما کاهش مطالعه در همه طبقات و مناطق دیده میشود و محدود به قشر خاصی نیست.
کیفیت محتوای مطالعه نیز دچار تغییر شده است. جملات کتابهای محبوب امروز کوتاهتر و سادهتر شدهاند و پیچیدگیهای زبانی کاهش یافته است. این امر ممکن است توانایی افراد را در پردازش و تحلیل اطلاعات پیچیده محدود کند. مثالهایی از ادبیات قرن نوزدهم و کتابهای پرفروش امروز نشان میدهند که حجم و ساختار جملات بهطور قابلتوجهی کاهش یافته و پیچیدگی مفهومی پایین آمده است.
افزایش ابزارهای دیجیتال و تلفنهای هوشمند بهطور طبیعی باعث افزایش حواسپرتی شده است، اما مشکل فراتر از آن است؛ میل به مطالعه و تلاش برای درک متون پیچیده کاهش یافته است. در گذشته، اشتیاق برای ارتقای فردی باعث میشد افراد منابع محدود خود را برای خرید کتاب صرف کنند یا کتابها را با دیگران به اشتراک بگذارند، اما امروز چنین اشتیاقی کمتر دیده میشود و حتی دسترسی رایگان به کتابهای دیجیتال تأثیری بر افزایش مطالعه نداشته است.
کاهش مطالعه بر توانایی فکری و سیاسی نیز تأثیرگذار است. سطوح بالاتر سواد و مطالعه پیچیده با توانایی تحلیل مسائل سیاسی مرتبط است و مطالعه محدود میتواند باعث کاهش درک و توانایی ارزیابی مسائل عمومی و اجتماعی شود. بهطور مثال، بررسی سخنرانیهای مجلس و خطابهای ریاستجمهوری نشان میدهد که سطح پیچیدگی و دشواری متون کاهش یافته و سادهسازی زبان سیاسی مشهود است.
مطالعه بهطور ویژه نقش مهمی در تحرک اجتماعی و ارتقای فردی دارد. افراد با دسترسی به کتاب و تمرین مطالعه توانایی توسعه فکری و اجتماعی بیشتری دارند. مطالعه ابزاری برابرکننده است که مستقل از محیط خانوادگی یا آموزشی میتواند توانایی فرد را ارتقا دهد و زمینههای پیشرفت و درک عمیقتر را فراهم کند. این کاهش میل به مطالعه نهتنها دسترسی به دانش را محدود میکند، بلکه از لذتهای فردی و فرهنگی آن نیز میکاهد.
در نتیجه، کاهش مطالعه در سطح فردی و جمعی پیامدهایی فراتر از سواد خواندن دارد. توانایی تحلیل، درک پیچیدگیهای اجتماعی و سیاسی و ارتقای فردی با کاهش مطالعه به مخاطره افتاده است. حفظ فرهنگ مطالعه و ایجاد انگیزه برای تعامل با متون پیچیده میتواند به توسعه فکری، اجتماعی و سیاسی جامعه کمک کند و اهمیت مطالعه را بهطور مستمر یادآوری نماید./ منبع