آسیااروپافناوری و فضای مجازی

پرتاب موفق موشک خصوصی در هند و تداوم چشم‌انتظاری اروپا برای ورود به مدار

موفقیت استارتاپ فضایی هندی در پرتاب نخستین ماهواره‌بر تجاری، زنگ خطر را برای قاره سبز در بحبوحه کمبود ظرفیت پرتاب به صدا درآورده است.

به گزارش اطلس دیپلماسی، مقاله‌ای تحلیلی با عنوان «پرتاب موفق موشک خصوصی در هند و تداوم چشم‌انتظاری اروپا برای ورود به مدار» به قلم خاویر ویلامور (Javier Villamor) در یوروپین کانسروتیو (European Conservative) منتشر شده است. این مقاله به بررسی پیامدهای ورود بخش خصوصی هند به بازار جهانی پرتاب‌های فضایی و مقایسه آن با چالش‌های ساختاری و کمبود ظرفیت پرتاب در قاره اروپا می‌پردازد. در ادامه، چکیده مطلب آمده است.

پرتاب موفقیت‌آمیز موشک «ویکرام» (Vikram-1) توسط شرکت اسکای‌روت ایرواسپیس (Skyroot Aerospace) در هند، این کشور را به جمع سازندگان موشک‌های مداری در بخش خصوصی اضافه کرد؛ دستاوردی که اروپا هنوز موفق به تحقق آن نشده است. این ماهواره‌بر سبک که با استفاده از سوخت جامد، موتورهای چاپ سه‌بعدی و مواد فیبر کربنی ساخته شده، برای حمل محموله‌های ۳۵۰ کیلوگرمی به مدار پایینی زمین طراحی شده و بازار پررونق ماهواره‌های کوچک مخابراتی و رصدی را هدف قرار داده است.

این دستاورد ریشه در اصلاحات ساختاری سال ۲۰۲۰ دهلی‌نو در آزادسازی بخش فضایی و ایجاد سازوکار «این‌اسپیس» برای اشتراک زیرساخت‌های دولتی با استارتاپ‌ها دارد. با وجود آنکه بازار جهانی پرتاب‌ها همچنان تحت تسلط آمریکا و چین است، رشد سریع صنعت فضایی تجاری هند، ارزش این بازار را در این کشور به‌سرعت افزایش داده است. با این حال، موفقیت تجاری اسکای‌روت در درازمدت نیازمند تداوم پرتاب‌های پایدار، کاهش هزینه‌ها و اثبات قابلیت اطمینان سیستم خواهد بود.

در سوی دیگر، اتحادیه اروپا با چالش کمبود شدید ظرفیت پرتاب مواجه است. آژانس فضایی اروپا هشدار داده که تقاضای پروژه‌های راهبردی قاره مانند سامانه‌های ناوبری گالیله، کوپرنیکوس و صورت‌های فلکی نظامی ممکن است تا پایان دهه از ظرفیت ماهواره‌برهای آریان ۶ و وگا-سی فراتر برود. اگرچه کشورهای اروپایی نزدیک به ۹۰۰ میلیون یورو بودجه برای توسعه پرتابگرهای خصوصی اختصاص داده‌اند، اما طرح‌های داخلی این قاره تا کنون نتوانسته‌اند آزمون‌های مداری موفق و پایداری را به نمایش بگذارند.

این شکاف فناورانه، هند را از یک رقیب بالقوه به شریکی ضروری برای اروپا در انتقال محموله‌های علمی، تجاری و دانشگاهی تبدیل می‌کند. با این حال، دستیابی به استقلال راهبردی فضایی مستلزم آن است که اروپا ظرفیت پرتاب سامانه‌های حیاتی خود را حفظ کند؛ چراکه جایگزینی وابستگی به ایالات متحده با اتکا به ظرفیت‌های هند، به‌معنای حل بنیادین مسئله خودمختاری راهبردی این قاره نخواهد بود./ منبع

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا