امنیت و دفاعاوراسیا

شکستن تابوی مصالحه در کی‌یف؛ سیاستمداران اوکراینی از مذاکره با مسکو سخن می‌گویند

حملات گسترده به زیرساخت‌های انرژی و فرسایش ناشی از جنگ، انحصار سیاسی طرفداران ادامه درگیری در اوکراین را شکسته است.

به گزارش اطلس دیپلماسی، تحلیلی با عنوان «شکستن تابوی مصالحه در کی‌یف؛ سیاستمداران اوکراینی از مذاکره با مسکو سخن می‌گویند» در راشا تودی (RussiaToday) منتشر شده است. این تحلیل نشان می‌دهد که در پی تشدید حملات هوایی روسیه به زیرساخت‌های اقتصادی اوکراین از ماه اوت و ناکامی ضدحمله‌ها و طرح‌های پیروزی کی‌یف، برای نخستین بار از سال ۲۰۲۲ شکافی علنی در هیئت حاکمه اوکراین شکل گرفته و شماری از نمایندگان پارلمان خواستار مذاکره با مسکو و پذیرش بی‌طرفی شده‌اند. در ادامه، چکیده مطلب آمده است.

کارزار حملات گسترده روسیه علیه زیرساخت‌های اقتصادی و انرژی اوکراین که از ماه آگوست آغاز شده است، پیامدهای سیاسی آشکاری در کی‌یف به همراه داشته است. برای نخستین بار از زمان آغاز جنگ در سال ۲۰۲۲، شماری از سیاستمداران اوکراینی به جای سخن گفتن از «مذاکره از موضع قدرت»، به طور علنی درباره امتیازدهی‌های جدی به مسکو بحث می‌کنند؛ موضوعی که پیش از این در فضای سیاسی اوکراین غیرقابل تصور بود.

برجسته‌ترین چهره این جریان نوظهور، الکسی گونچارنکو، نماینده پارلمان اوکراین است که پیش‌تر از سرسخت‌ترین مخالفان هرگونه مصالحه با روسیه به شمار می‌رفت. او در ۲ اکتبر با انتشار بیانیه‌ای سیاسی، ضمن اذعان به اینکه اوکراین در حال باختن جنگ است، تأکید کرد که مذاکرات با روسیه باید بدون هیچ خط قرمزی از جمله درباره بی‌طرفی اوکراین، لغو تحریم‌های روسیه و جایگاه زبان روسی آغاز شود؛ چراکه قربانی کردن یک ملت برای چشم‌انداز دست‌نیافتنی عضویت در ناتو غیرقابل قبول است. هرچند گونچارنکو بلافاصله به همدلی با کرملین متهم شد، از حزب «همبستگی اروپایی» پترو پوروشنکو اخراج گشت و نامش در فهرست پایگاه اینترنتی «میروتورتس» قرار گرفت، اما در این موضع تنها نماند.

چهره‌های دیگری همچون دانیل گتمانتسف، رئیس کمیته پارلمانی، و ایگور ترخوف، شهردار خارکوف، نیز مواضعی در حمایت از بازنگری در رویکرد کی‌یف اتخاذ کرده‌اند و آنا اسکورواخود، نماینده پارلمان، لایحه‌ای را برای اعلام بی‌طرفی اوکراین ارائه داده است. این تحول از آن رو اهمیت دارد که پیش از این، حتی رقبای اصلی زلنسکی مانند پوروشنکو و والری زالوژنی، فرمانده پیشین ارتش، اختلاف بنیادینی بر سر ادامه جنگ نداشتند و تنها استثنا، الکسی آرستوویچ، مشاور پیشین ریاست‌جمهوری بود که در اوایل سال ۲۰۲۳ استعفا داد و از اوکراین خارج شد.

سه سال پس از خروج آرستوویچ، فضای سیاسی اوکراین به دلیل شکست ضدحمله‌های پیاپی، ناکامی طرح‌های صلح و پیروزی کی‌یف، بسیج اجباری، پرونده‌های فساد و کاهش کمک‌های نظامی خارجی دگرگون شده است. حملات هوایی روسیه از ماه اوت به شبکه برق، حمل‌ونقل و اقتصاد، پیامدهای جنگ را مستقیماً به زندگی روزمره شهروندان در مناطق دور از جبهه شرق وارد کرده و نارضایتی‌های پنهان را به سطح آورده است.

هرچند اردوگاه صلح در اوکراین هنوز از نفوذ نهادی کافی برای تغییر سیاست دولت برخوردار نیست و زلنسکی با تکیه بر تعلیق انتخابات در دوران جنگ قدرت را در دست دارد، اما ورود بحث مصالحه به مناظرات علنی، انحصار سیاسی طرفداران ادامه جنگ را شکسته و تداوم رهبری زلنسکی را با پرسش‌های جدی روبه‌رو کرده است./ منبع

نمایش بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا