مسکو تنها زبان قدرت را می‌فهمد؛ چرا غرب باید پیش‌قدم باشد

کرملین به‌طور مستمر از تاکتیک‌های هیبریدی برای آزمایش واکنش‌های کشورهای غربی استفاده کرده است. این اقدامات شامل حملات پهپادی و موشکی به کشورهای ناتو، به‌ویژه لهستان، است که هدف اصلی آن‌ها تضعیف اتحاد ناتو و کاهش حمایت از اوکراین است. این حملات کوچک، هرچند به‌ظاهر بی‌اهمیت به نظر می‌رسند، در واقع قسمت‌هایی از راهبرد گسترده‌تری هستند که در آن روسیه تلاش دارد تا واکنش‌های غرب را آزمایش کرده و مشخص کند که تا چه حد می‌تواند از خطوط قرمز عبور کند.

یکی از این اقدامات حمله پهپادی به لهستان در شب ۱۰ سپتامبر بود. این حمله یکی از چندین اقدام مشابه است که در آن روسیه با استفاده از پهپادها به مرزهای کشورهای ناتو نفوذ می‌کند تا واکنش‌های آن‌ها را ارزیابی کند. هدف اینگونه حملات، بی‌ثبات‌کردن متحدان اوکراین و آزمایش پایداری و قدرت واکنش ناتو است. روسیه به‌طور مداوم سعی می‌کند تا براساس ضعف‌ها و تناقض‌ها در واکنش‌های غربی، فشار بیشتری به سیستم‌های دفاعی و تصمیم‌گیری کشورهای ناتو وارد کند.

در حملات اخیر، روسیه نه‌تنها با استفاده از پهپادها، بلکه با شلیک موشک‌ها به خاک لهستان، نوعی از راهبرد «آزمودن حد تحمل» را دنبال کرده است. عدم واکنش قاطعانه از سوی ناتو و کشورهای غربی به این حملات، باعث شده که روسیه همچنان به این نوع اقدامات ادامه دهد و از آن‌ها برای تست واکنش‌های کشورهای غربی استفاده کند. در حقیقت، روسیه از این تاکتیک‌ها برای تحمیل هزینه‌های اضافی به ناتو و ایجاد بی‌ثباتی در صفوف متحدان اوکراین بهره‌برداری می‌کند.

کرملین از این حملات برای انجام آزمایش‌های کوچک اما مکرر استفاده می‌کند تا بتواند به‌طور مستمر سطح تحمل ناتو و کشورهای غربی را بسنجند. این نوع حملات، که به نظر می‌رسد کوچک و بی‌اهمیت باشند، عملاً تلاش دارند تا نقاط ضعف سیستم‌های دفاعی و تصمیم‌گیری غرب را نمایان سازند و منابع و زمان زیادی را از ناتو و کشورهای غربی به‌سمت خود جلب کنند. در نتیجه، این نوع اقدامات باعث می‌شود که ناتو مجبور شود منابع خود را به دفاع از خاک کشورهای عضو ناتو اختصاص دهد، در حالی که ممکن است این منابع در جای دیگری، به‌ویژه در اوکراین، به‌طور مؤثرتری به کار گرفته شوند.

این رویکرد روسیه نه‌تنها به هدف تضعیف توان دفاعی کشورهای غربی بلکه به‌منظور از بین بردن حمایت‌های اقتصادی و سیاسی از اوکراین است. در این راستا، روسیه با ایجاد بی‌ثباتی و تشویش در مناطق مرزی، سعی دارد تا توجه کشورهای غربی را از بحران اوکراین دور کند و منابع دفاعی و نظامی را از اوکراین به‌سمت خود جلب کند. یکی از مثال‌های بارز این تلاش‌ها، عدم توجه به حملات به اوکراین و کاهش تأمین منابع دفاعی به این کشور است.

در شرایط فعلی که روسیه در جبهه‌های اصلی جنگ در اوکراین با مشکلات جدی مواجه شده و در تلاش است تا از بازکردن جبهه‌های جدید اجتناب کند، این نوع اقدامات هیبریدی به‌عنوان یک راهبرد برای جمع‌آوری منابع و آمادگی برای حملات آتی استفاده می‌شود. به‌ویژه در مناطقی چون لهستان و کشورهای حوزه بالتیک، این نوع تحریکات می‌تواند برای روسیه به‌عنوان پیش‌زمینه‌ای برای حملات بیشتر در آینده باشد.

در مواجهه با این نوع حملات و تحریکات، واکنش‌های تند و پیش‌دستانه از سوی ناتو ضروری است. بستن آسمان‌ها بر فراز اوکراین، به‌ویژه در مناطق غربی این کشور مانند لویو و ولین، می‌تواند نخستین گام مؤثر در جلوگیری از تهاجم‌های روسیه و محافظت از اتحاد ناتو باشد. این اقدام نه‌تنها کمک به دفاع از اوکراین است، بلکه نشانه‌ای از قدرت و وحدت ناتو خواهد بود که پیام روشنی به کرملین می‌دهد: روسیه نمی‌تواند به راحتی مرزهای خود را در مواجهه با ناتو گسترش دهد.

همچنین، تقویت دفاع هوایی اوکراین در مناطقی که تحت تهدید حملات پهپادی و موشکی قرار دارند، اقدامی اساسی برای مقابله با تهدیدات آینده است. این اقدامات باید به‌صورت مستمر و با همکاری نزدیک کشورهای ناتو و دیگر متحدان اوکراین دنبال شود تا از گسترش جنگ جلوگیری شده و تأمین امنیت در منطقه حفظ شود. علاوه بر تقویت سیستم‌های پدافند هوایی، حمایت‌های اقتصادی و نظامی باید همچنان به اوکراین ادامه یابد تا بتواند در برابر فشارهای روسیه مقاومت کند.

در مجموع، برای اینکه روسیه نتواند از این نوع تحریکات به نفع خود بهره‌برداری کند، کشورهای غربی باید با یک راهبرد هماهنگ و قاطع به آن‌ها پاسخ دهند. تنها با برخورد قاطع و پیش‌دستانه است که می‌توان از گسترش تنش‌ها و جنگ در منطقه جلوگیری کرده و از منافع خود دفاع کرد./ منبع