حمله پوتین به ناتو حماقت محض است

روسیه هم‌زمان با ادامه جنگ در اوکراین، بزرگ‌ترین حمله پهپادی خود را به این کشور انجام داده است؛ با این حال کشورهای حاشیه شمال شرقی ناتو هشدارهایی درباره احتمال حمله روسیه به این اتحاد مطرح کرده‌اند. این هشدارها عمدتاً به افزایش ساخت و سازهای نظامی و گسترش تولید دفاعی روسیه مربوط می‌شود و برخی مقامات در فنلاند و کشورهای حوزه بالتیک پیش‌بینی می‌کنند که روسیه ممکن است ظرف پنج سال آینده به ناتو حمله کند.

با این حال هیچ شاهدی دال بر تمایل ولادیمیر پوتین، رییس‌جمهور روسیه، برای جنگ با ناتو وجود ندارد. حتی در صورت تقویت و مدرن‌سازی نیروهای مسلح روسیه، امکان اشغال بخش‌های گسترده‌ای از خاک ناتو پیش از متوقف‌شدن توسط مدافعان اروپایی بسیار کم است. تلاش برای ایجاد ترس نسبت به تهدیدات روسیه نباید برنامه‌های کاهش نقش نظامی آمریکا در اروپا را تحت تأثیر قرار دهد.

از سال ۲۰۲۲، ارتش روسیه تمرکز کامل خود را بر جنگ اوکراین گذاشته است. تولیدات دفاعی عمدتاً برای تأمین نیروهای حاضر در خطوط مقدم به کار رفته و پرسنل نظامی نیز از پایگاه‌های خود به میدان‌های نبرد منتقل شده‌اند. در بخش شمال شرقی مرزهای ناتو، این موضوع باعث شده حضور نظامی روسیه کاهش یابد که با وضعیت معمول قبلی آن منطقه تفاوت دارد.

برنامه‌های روسیه برای بازگرداندن نیروهایش به این منطقه پس از پایان جنگ به معنای شروع تجاوز جدید نیست، بلکه بازگشتی به وضعیت قبل از جنگ است. کشورهای همسایه ناتو نیز از سال ۲۰۲۲ به‌طور قابل توجهی سرمایه‌گذاری در توانمندی‌های نظامی خود را افزایش داده‌اند و این موضوع روسیه را وادار به پاسخ متقابل می‌کند که نه به منظور جنگ، بلکه برای حفظ توازن قوا در مرزهای شمال غربی کشور است.

حتی با وجود برنامه‌های مدرن‌سازی و تقویت نظامی روسیه، هیچ نشانه‌ای از قصد پوتین برای حمله به اعضای ناتو دیده نمی‌شود. در طول گسترش عملیات روسیه از سال ۲۰۱۴ در اوکراین، روسیه از درگیری مستقیم با ناتو اجتناب کرده است. حملات به محموله‌های نظامی آمریکا و اروپا در راه اوکراین صورت نگرفته، حملات موشکی در مناطق غربی اوکراین که خطر اصابت به خاک ناتو دارد محدود شده، و تجاوز هوایی عمدی به فضای ناتو گزارش نشده است. این موارد نشان می‌دهد احتمال آغاز جنگ با ناتو توسط روسیه پایین است.

از سوی دیگر، حتی اگر روسیه تهاجمی علیه ناتو آغاز کند، اروپا با وجود برخی نواقص نظامی، قادر به دفاع از خود خواهد بود. نمونه مقاومت اوکراین در برابر حملات روسیه که با محدودیت‌های نیرو و تجهیزات مواجه بود، نشان می‌دهد جمعیت و منابع اقتصادی اروپا بسیار بیش‌تر از روسیه بوده و با همکاری جمعی می‌تواند هرگونه تجاوز را دفع کند، حتی بدون کمک نظامی آمریکا.

دو عامل به نفع اروپا وجود دارد؛ اول، کاستی‌های نظامی روسیه که در جنگ اوکراین آشکار شده از جمله توان محدود در عملیات‌های دوربرد، و دوم، مزایای دفاع در جنگ‌های مدرن. اروپا در دفاع می‌تواند با ایجاد موانعی مثل میدان‌های مین و سنگرها و استفاده از پهپادها، پیشروی مهاجم را دشوار سازد.

در نهایت، برای سیاست‌گذاران آمریکایی این نکته حائز اهمیت است که افزایش توان نظامی روسیه تهدید مستقیمی برای منافع آمریکا در اروپا به‌شمار نمی‌رود و اروپایی‌ها می‌توانند از عهده این چالش به‌تنهایی برآیند. بنابراین برنامه‌های کاهش نقش نظامی آمریکا در اروپا نباید تحت تأثیر هشدارهای بیش از حد قرار گیرد و باید به سمت کاهش حضور نظامی در این منطقه حرکت کرد./ منبع