استفاده سفیر آمریکا در اسرائیل از مسیحیت، برای کمک به رژیم
تاکر کارلسون نفوذ صهیونیسم مسیحی در سیاست آمریکا را افشا میکند.
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «صهیونیسم مسیحی چگونه پشت حمایت واشنگتن از اسرائیل میایستد؟» به قلم قبس زعفرانی در خبرگزاری فارس منتشر شده است. این یادداشت با اتکا به گفتوگوی تاکر کارلسون و مایک هاکبی استدلال میکند که بخشی از حمایت آمریکا از اسرائیل، نه صرفاً بر مبنای محاسبات ژئوپلیتیک، بلکه تحت تأثیر باورهای انجیلی و سازوکارهای رسانهای/لابیگری شکل میگیرد و همزمان شکاف درون جریان محافظهکار آمریکا را برجسته میسازد. در ادامه، چکیده این مطلب آمده است.
در حالی که سیاست خارجی آمریکا معمولاً حاصل محاسبات راهبردی و ژئوپلیتیک تلقی میشود، گفتوگوی جنجالی میان تاکر کارلسون، مجری ملیگرا و مایک هاکبی، سفیر آمریکا در اسرائیل، نشان داد بخشی از نهاد قدرت در واشنگتن تصمیمات خود را بهشدت تحت تأثیر باورهای مذهبی و ایدههای صهیونیسم مسیحی اتخاذ میکند. این مصاحبه، افزون بر واکاوی رابطه واشنگتن و تلآویو، شکافهای ایدئولوژیک درون جریان محافظهکار مرتبط با ترامپ را برجسته ساخت و نشان داد چگونه ملاحظات دینی میتواند بر سیاست خارجی سایه بیندازد.
در این گفتوگو، کارلسون با طرح پرسشهایی چالشی از هاکبی خواست توضیح دهد چرا آمریکا هزینههای سنگین حمایت از اسرائیل و دخالت در جنگهای خارجی را میپذیرد، در حالی که این اقدامات بهطور مستقیم با منافع ملی آمریکا در تضاد است. در مقابل، هاکبی با اتخاذ مواضعی افراطی و تکیه بر تفاسیر توراتی و انجیل، حق اسرائیل برای تسلط بر سرزمینهایی از نیل تا فرات را توجیه کرد و حمایت آمریکا از اسرائیل را نه یک انتخاب سیاسی، بلکه ضرورتی دینی دانست. این تقابل، دو منطق متفاوت را در برابر هم قرار داد: منطق منافع ملی در برابر منطق اعتقادی.
مصاحبه نشان داد که جریان صهیونیسم مسیحی، بهویژه در میان محافظهکاران انجیلی، نقش قابل توجهی در سیاست آمریکا دارد. این جریان حمایت از اسرائیل را وظیفهای دینی و اخلاقی تلقی میکند و از نفوذ خود در کنگره، دولت و رسانهها برای تثبیت این نگاه بهره میبرد. کارلسون این رویکرد را به چالش کشید و بر این نکته تأکید کرد که شعار «آمریکا اول» ایجاب میکند منافع ملی بر هر ملاحظه مذهبی یا خارجی اولویت داشته باشد. او همچنین پرسشهایی درباره جنگهایی که آمریکا به نیابت از اسرائیل درگیر آنها شده، بودجههای نظامی و حتی ادعای استفاده اسرائیل از مواد هستهای آمریکا مطرح کرد.
در این چارچوب، به پرونده تاریخی «نامک» یا «پرونده آپولو» در دهه ۱۹۶۰ اشاره شد؛ پروندهای که طی آن بیش از سیصد کیلوگرم اورانیوم غنیشده تسلیحاتی از تأسیساتی در پنسیلوانیا ناپدید شد و بر اساس اسناد غیرمحرمانه سازمان سیا، این مواد بهطور مخفیانه به راکتور دیمونا در اسرائیل منتقل شد و زیربنای زرادخانه هستهای این رژیم را شکل داد. طرح این موضوع، ابعاد پنهان حمایت آمریکا از اسرائیل را پررنگتر کرد.
اظهارات هاکبی درباره «حق توراتی» اسرائیل و اینکه دولت آمریکا برای برخورداری از «برکت خدا» باید اسرائیل را برکت دهد، با واکنشهای گستردهای در داخل و خارج آمریکا مواجه شد. این سخنان بهعنوان نمونهای از تبدیل یک منازعه سیاسی به تقابل مذهبی خطرناک تلقی گردید. هرچند هاکبی بعداً تلاش کرد موضع خود را تعدیل کند و گفت اسرائیل در عمل تنها مناطق فعلی را حفظ میکند، اما این توضیح نتوانست موج انتقادات را فروبنشاند.
مصاحبه همچنین شکاف در جریان محافظهکار آمریکا را آشکار ساخت. از یکسو جناح ملیگرا و انزواطلب، مانند کارلسون، خواهان کاهش مداخلات خارجی و تمرکز بر مشکلات داخلی هستند و از سوی دیگر جناح انجیلی محافظهکار، به نمایندگی هاکبی، حمایت از اسرائیل را واجب دینی میداند. واکنش گروههای فلسطینی و حتی برخی گروههای یهودی ضد صهیونیسم نشان داد که استفاده ابزاری از متون دینی برای توجیه سیاستهای توسعهطلبانه با مخالفتهای جدی روبهروست. این گفتوگو در نهایت رابطه پیچیده و مسئلهساز دین و سیاست در آمریکا و تأثیر آن بر حمایت از اسرائیل را برجسته کرد./ منبع
