سیاست «اول آمریکا» در مواجهه با راهبردهای امنیت ملی و دفاعی

عدم قطعیت در مورد نیات امنیتی دونالد ترامپ که با اقداماتی مانند لغو نشست با ولادیمیر پوتین و افشای اجازه اقدام پنهانی در ونزوئلا همراه بوده، اهمیت اسناد آتی راهبرد امنیت ملی (NSS) و راهبرد دفاع ملی (NDS) دولت او را افزایش داده است. برخلاف دوره اول ترامپ که جیمز متیس و اچ‌آر مک‌مستر بر تدوین راهبرد‌ها با تأکید بر اتحادها و رقابت قدرت‌های بزرگ نظارت داشتند، انتظار می‌رود که راهبرد‌های جدید، دیدگاه‌های درون‌گرایانه و معامله‌گرایانه خود ترامپ را منعکس کنند و تغییرات شدید در سیاست‌های امنیتی و ائتلافی آمریکا را رسمی کنند. پیش‌بینی می‌شود که راهبرد جدید، تمرکز آمریکا را به‌طور قابل توجهی محدود به چین و دفاع درون‌نگر از میهن نماید و نقش چین به‌عنوان محدودکننده قدرت آمریکا در اولویت قرار گیرد. همچنین در مورد چین، ابهاماتی وجود دارد که آیا راهبرد به‌صراحت متعهد به دفاع از تایوان خواهد شد یا نه و آیا ترامپ پیشنهاد پیمان کنترل تسلیحات سه‌جانبه (آمریکا، چین، روسیه) را مطرح خواهد کرد.

یکی از تغییرات مهم، تعریف «دفاع از میهن» است. ترامپ با متهم کردن ارتش به نقش فزاینده در وظایف پلیسی داخلی و توصیف کشور به‌عنوان “در جنگ با خود” (با اشاره به شهرهایی که توسط دموکرات‌ها اداره می‌شوند)، هنجارهای اساسی را نقض می‌کند. اگر این اسناد شامل زبان بیش از حد حزبی باشند، می‌توانند اعتماد نیمی از کشور به ارتش را تضعیف کنند. در مورد روسیه، انتظار می‌رود که راهبرد جدید، این کشور را به‌عنوان یک تهدید اصلی کم‌اهمیت جلوه دهد و آمریکا را آماده برای «پذیرش ریسک در صحنه‌های عملیاتی دیگر» نماید و در عوض متحدان منطقه‌ای را تحت فشار قرار دهد تا بار دفاعی در برابر روسیه، ایران و کره شمالی را بر عهده بگیرند. این سیاست به‌ویژه با تصمیم خروج اخیر حدود هفت‌صد نیروی آمریکایی از آلمان، لهستان و رومانی، که با انتقادهای نادر در کنگره مواجه شد، همسو است.

این رویکرد با نگرانی‌های متحدان منطقه‌ای آمریکا نیز همراه است. متحدان در اقیانوس آرام، مانند کسانی که در پیمان امنیتی آکوس (AUKUS) حضور دارند، نگران هستند که تعهدات دولت بایدن ممکن است توسط ترامپ محدود یا رها شوند. اگرچه ترامپ پس از بررسی‌های داخلی، اعلام کرد که پیمان آکوس با قدرت ادامه خواهد یافت، اما فشارهای داخلی (از جمله انتقادات شدید سناتورهای جمهوری‌خواه از البریج کولبی، معاون وزیر جنگ در امور سیاست‌گذاری، که هدایت راهبرد دفاع ملی را بر عهده دارد، به‌دلیل عدم مشورت با کنگره در مورد تصمیمات حیاتی مانند توقف تحویل مهمات به اوکراین) نشان می‌دهد که تعامل با متحدان و کنگره با تکبر پیش می‌رود. در مجموع، این راهبرد‌های آتی، به‌دلیل ماهیت دمدمی‌مزاج رئیس‌جمهور، بیش از آنکه یک کتابچه راهنمای دقیق سیاست‌گذاری باشند، می‌توانند نزدیک‌ترین دیدگاه به جهان‌بینی ترامپ و تمایل او برای اعمال نفوذ شخصی در سیاست خارجی باشند./ منبع