چرخش کلمبیا به‌ سوی جاده ابریشم

تصمیم کلمبیا برای پیوستن به ابتکار کمربند و جاده چین، نقطه عطفی در روابط این کشور با چین و نشانه‌ای از تغییر در رویکرد آن نسبت به هژمونی آمریکا در منطقه است. کلمبیا، که سال‌ها روابط نزدیکی با واشنگتن داشته، با این تصمیم به سوی تعمیق همکاری‌های اقتصادی و زیرساختی با چین حرکت کرده است. این اقدام در حالی رخ می‌دهد که دولت دونالد ترامپ تلاش‌های گسترده‌ای برای کاهش نفوذ چین در آمریکای لاتین انجام داده و از ابزارهایی مانند فشارهای سیاسی و اقتصادی برای حفظ سلطه خود بهره برده است. با این حال، کلمبیا و دیگر کشورهای منطقه به دنبال خودمختاری و توسعه پایدار هستند، اهدافی که ابتکار کمربند و جاده چین به نظر می‌رسد بهتر از سیاست‌های محدودکننده آمریکا به آن‌ها پاسخ می‌دهد.

چین به‌عنوان بزرگ‌ترین شریک تجاری منطقه و منبعی کلیدی برای سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی، جایگاه خود را در آمریکای لاتین تقویت کرده است. ابتکار کمربند و جاده، که پروژه‌ای عظیم برای توسعه زیرساخت‌ها و اتصال جهانی است، فرصتی برای کشورهای منطقه فراهم می‌کند تا از سرمایه‌گذاری‌های کلان، همکاری‌های فناورانه و توسعه پایدار بهره‌مند شوند. کلمبیا با پیوستن به این ابتکار، نه‌تنها به دنبال تقویت اقتصاد خود است، بلکه می‌خواهد جایگاه خود را در صحنه جهانی بازتعریف کند. گوستاوو پترو، رییس‌جمهور کلمبیا، این تصمیم را به‌عنوان بخشی از تغییر چشم‌انداز جهانی کشورش توصیف کرده و آن را گامی برای قرارگرفتن در جایگاه برابر با دیگر کشورهای جهان دانسته است.

در مقابل، سیاست‌های آمریکا تحت رهبری ترامپ، که بر شعار «اول آمریکا» استوار است، با تمرکز بر ملی‌گرایی و رویکردهای حمایت‌گرایانه، نتوانسته پاسخگوی نیازهای کشورهای منطقه باشد. آمریکا با اعمال فشارهای تعرفه‌ای و استفاده از لفاظی‌های تحقیرآمیز علیه کشورهای آمریکای لاتین، مانند ارتباط‌دادن آن‌ها به مسائل قاچاق مواد مخدر و مهاجرت، به‌تدریج نفوذ خود را در منطقه تضعیف کرده است. این رویکرد، که ریشه در سیاست‌های امپریالیستی و استعماری گذشته دارد، با مقاومت فزاینده‌ای از سوی کشورهای منطقه مواجه شده که خواستار پایان سلطه آمریکا هستند.

چین، از سوی دیگر، با ایجاد سازوکارهایی مانند مجمع چین-سلاک (جامعه کشورهای آمریکای لاتین و کارائیب) و ارائه خط اعتباری ۶۶ میلیارد یوانی برای حمایت از توسعه منطقه‌ای، توانسته روابط خود را با کشورهای آمریکای لاتین گسترش دهد. این اقدامات در حالی انجام می‌شود که آمریکا تلاش کرده کشورهایی مانند پاناما را از مشارکت در ابتکار کمربند و جاده بازدارد. با این حال، پرسش اصلی این است که آمریکا چه جایگزینی برای پیشنهادهای اقتصادی چین ارائه کرده است؟ سیاست‌های حمایت‌گرایانه و تمرکز بر منافع داخلی آمریکا، توانایی این کشور برای رقابت با پیشنهادهای چین را محدود کرده است.

از منظر چین، ابتکار کمربند و جاده نه‌تنها به توسعه اقتصادی کمک می‌کند، بلکه فرصتی برای ترویج همکاری‌های بین‌المللی و رشد مبتنی بر نوآوری است. این در حالی است که آمریکا با تضعیف سازمان تجارت جهانی و پیگیری سیاست‌های یک‌جانبه، به انزوای خود دامن زده است. شی جین‌پینگ، رییس‌جمهور چین، به‌تازگی اظهار داشته که جنگ‌های تعرفه‌ای و هژمونی‌طلبی تنها به انزوای خود کشور منجر می‌شود و هیچ برنده‌ای در این رقابت‌ها وجود ندارد. او همچنین به تحولات سریع جهانی اشاره کرده که با چالش‌ها و ریسک‌های متعددی همراه است.

کلمبیا با پیوستن به ابتکار کمربند و جاده، به دنبال استفاده از فرصت‌های توسعه‌ای است که چین ارائه می‌دهد. این تصمیم نشان‌دهنده تمایل این کشور برای دستیابی به خودمختاری اقتصادی و نقش‌آفرینی فعال‌تر در صحنه جهانی است. در مقابل، آمریکا با ادامه سیاست‌های محدودکننده و تمرکز بر رقابت با چین، در خطر ازدست‌دادن نفوذ خود در منطقه قرار دارد. برای واشنگتن، گزینه‌ها روشن است: یا باید پیشنهادهای اقتصادی و زیرساختی خود را بهبود بخشد تا با پیشرفت‌های چین رقابت کند، یا باید به خواست کشورهای منطقه برای خودمختاری و توسعه احترام بگذارد. در غیر این صورت، هژمونی آمریکا در منطقه با چالش‌های بیش‌تری مواجه خواهد شد، زیرا کشورهای آمریکای لاتین به دنبال مسیرهای جدیدی برای توسعه و همکاری هستند./ منبع