شکاف در ائتلاف ضد مهاجرتی ترامپ

اختلاف بر سر سیاست خارجی ترامپ، شکاف در ائتلاف ضد مهاجرتی او را آشکار کرده است.

به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «شکاف در ائتلاف ضد مهاجرتی ترامپ»، یادداشتی از ژان گوئررو (Jean Guerrero) در نیویورک تایمز (New York Times)، به بررسی نارضایتی فزاینده جریان‌های محدودکننده مهاجرت از سیاست خارجی ترامپ و تناقض میان رویکرد ضد مهاجرتی دولت او و مداخلاتی می‌پردازد که می‌توانند موج‌های تازه مهاجرت و پناهجویی ایجاد کنند؛ در ادامه، چکیده این مطلب آمده است.

ائتلاف سیاسی حامی سیاست‌های سختگیرانه مهاجرتی دونالد ترامپ با شکاف‌های تازه‌ای روبه‌رو شده است. بخشی از جریان‌های راست‌گرای افراطی و محدودکنندگان مهاجرت، اگرچه همچنان با ورود مهاجران به آمریکا مخالف‌اند، سیاست خارجی دولت ترامپ را عامل تضعیف اهداف خود می‌دانند. استدلال اصلی این جریان آن است که مداخله نظامی و سیاسی آمریکا در کشورهای دیگر می‌تواند ناامنی، بی‌ثباتی و موج‌های جدید پناهجویی ایجاد کند و در نهایت فشار مهاجرتی به سمت آمریکا را افزایش دهد.

این تناقض در شرایطی برجسته شده که دولت ترامپ هم‌زمان با تشدید سیاست‌های داخلی علیه مهاجران، در خارج از مرزها دست به اقداماتی زده که پیامدهای مهاجرتی قابل‌توجهی دارند. مداخلات آمریکا در ایران و آمریکای لاتین، در کنار اقدامات نظامی و امنیتی دولت، نگرانی‌هایی درباره ایجاد موج‌های تازه جابه‌جایی جمعیت به وجود آورده است. در همین حال، دولت ترامپ در داخل آمریکا برخورد با مهاجران را تشدید کرده و شمار بازداشت‌های اداره مهاجرت و گمرک در ماه ژوئیه به نزدیک ۵۰ هزار مورد رسیده است؛ رقمی که بالاترین میزان ماهانه در دوره دوم ریاست‌جمهوری او محسوب می‌شود.

ریشه این نارضایتی به سیاست خارجی تهاجمی‌تر ترامپ بازمی‌گردد. عملیات علیه قایق‌ها در اقیانوس آرام و دریای کارائیب، اقدامات مرتبط با ونزوئلا و حمایت از برخی نیروهای سیاسی در آمریکای لاتین، از نگاه بخشی از مخالفان مهاجرت، می‌تواند همان عواملی را ایجاد کند که در بلندمدت مهاجرت به آمریکا را افزایش می‌دهد. تجربه جنگ ویتنام و مداخلات طولانی‌مدت آمریکا در آمریکای مرکزی نیز به‌عنوان نمونه‌هایی از پیوند میان سیاست خارجی و شکل‌گیری موج‌های مهاجرتی مطرح می‌شود.

اهمیت این شکاف از آن جهت افزایش یافته که مهاجرت یکی از مهم‌ترین ابزارهای سیاسی ترامپ برای بسیج پایگاه اجتماعی و ایجاد دوگانه‌های سیاسی بوده است. تضعیف حمایت بخشی از جریان‌های ضد مهاجرتی می‌تواند ظرفیت او برای حفظ انسجام سیاسی در جناح راست را کاهش دهد، به‌ویژه اگر سیاست خارجی دولت با منافع اعلام‌شده حامیان داخلی آن در تضاد قرار گیرد.

در عین حال، این وضعیت می‌تواند زمینه‌ای برای شکل‌گیری ائتلاف‌های سیاسی متفاوت فراهم کند. بخشی از سفیدپوستان طبقه کارگر که نسبت به تغییرات جمعیتی و مهاجرت نگرانی دارند، ممکن است به این نتیجه برسند که منافع اقتصادی و اجتماعی آنان با جوامع رنگین‌پوست و مردمی که تمایل دارند در سرزمین خود باقی بمانند، نقاط مشترک بیشتری دارد. در این برداشت، مسئله اصلی نه صرفاً مهاجرت، بلکه ساختارهای اقتصادی و سیاسی‌ای است که با ایجاد جنگ، بهره‌کشی و جابه‌جایی جمعیت، فشار را بر گروه‌های مختلف در داخل و خارج از آمریکا افزایش می‌دهند./ منبع