آیا به پایان دوران ترامپ رسیدهایم؟
شکست نامزدهای حامی ترامپ در انتخابات مقدماتی، سقوط محبوبیت و چالشهای سنگین سیاسی نشان میدهد که نفوذ او بر حزب جمهوریخواه رو به افول است.
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی باعنوان «آیا به پایان دوران ترامپ رسیدهایم؟» نوشته خوان ویلیامز (Juan Williams) در هیل (The Hill) منتشر شده است. این یادداشت، به بررسی نشانههای افت فزاینده نفوذ سیاسی دونالد ترامپ، از جمله شکست نامزدهای مورد حمایت او در انتخابات مقدماتی و کاهش شدید میزان محبوبیت مردمیاش میپردازد و استدلال میکند که مجموعه این تحولات و شباهتهای ساختاری با سال ۲۰۰۶، حاکی از احتمال گذار از عصر ترامپیسم است. در ادامه، چکیده این مطلب آمده است.
روند تحولات سیاسی اخیر، از جمله شکستهای پیدرپی نامزدهای مورد حمایت دونالد ترامپ در رقابتهای مقدماتی فرمانداری و کنگره در ایالتهایی نظیر مینهسوتا، میشیگان، تنسی و آیووا، گویای آن است که طلسم قدرت مطلق او بر حزب جمهوریخواه در حال ضعیف شدن است. این ناکامیها تنها به انتخابات درونحزبی محدود نمیشود؛ بلکه ناکامی در پیشبرد لوایح جنجالی مبتنی بر ادعاهای تقلب انتخاباتی و تنزل جایگاه او در نظرسنجیهای معتبر، ابعاد عمیقتری از چالشهای سیاسی پیش روی او را عیان میکند.
افت سطح مقبولیت عمومی در حوزههای کلیدی نظیر اقتصاد، مهاجرت و مدیریت جنگ فرسایشی و نامحبوب در ایران، به همراه تصاویری که ادراک ضعف رهبری را تقویت کردهاند، پایگاه اجتماعی ترامپ را بهشدت تحت تأثیر قرار داده است. مدلهای پیشبینی و دادههای آماری حاکی از ریزش آرای حامیان سنتی و افزایش تمایل عمومی به سوی تغییرات بنیادین هستند، به گونهای که احتمال از دست رفتن اکثریت کرسیهای کنگره برای جمهوریخواهان را به طور قابل توجهی افزایش داده است. این شرایط، یادآور شباهتهای تاریخی میان شرایط کنونی و فضای سیاسی سال ۲۰۰۶ است که در آن، بحرانهای جنگی و رسواییهای حزبی سرنوشت سیاسی دولت وقت را دگرگون ساخت.
در نهایت، تداوم این روند میتواند چشمانداز سیاسی متفاوتی را برای واشنگتن رقم بزند که مشخصه اصلی آن موج تازهای از تحقیقات و تلاشهای نظارتی در صورت تغییر توازن قوا در کنگره خواهد بود. چهرههای سرشناس محافظهکار نیز با درک این تغییرات، در صدد ممانعت از بازتولید سیاستهای مبتنی بر ترامپیسم در آینده هستند. گذار از این مرحله نشان میدهد که ساختارهای سیاسی آمریکا بهشدت نسبت به تحولات میدان عمل و رضایت عمومی حساس هستند و تداوم قدرت در گرو انطباق پایدار با مطالبات تغییرخواهانه جامعه است./منبع
