کانادا و ایران؛ آزمونی برای نقطه کور ملیگرایی ترامپ
کانادا و ایران با واکنشهای ملیگرایانه در برابر فشارهای واشنگتن، نقطه کور سیاست خارجی ترامپ را در شناخت عواطف سایر ملتها آشکار کردهاند.
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «کانادا و ایران؛ آزمونی برای نقطه کور ملیگرایی ترامپ» نوشته اندرو دی (Andrew Day) در آمریکن کانسروتیو (American Conservative) منتشر شده است. این یادداشت بررسی میکند که رویکرد تهاجمی رئیسجمهور ایالات متحده در ترویج ملیگرایی داخلی، با نادیده گرفتن احساسات ملیگرایانه در سایر کشورها، نتیجهای معکوس به بار آورده و ناخواسته موجب اتحاد ملتها در برابر واشنگتن شده است. در ادامه، چکیده این یادداشت را میخوانید.
دونالد ترامپ به عنوان یکی از چهرههای برجسته مدرن در ترویج ملیگرایی شناخته میشود؛ رویکردی که به گفته حامیان آن توانسته است با ایجاد همبستگی گروهی، تمرکز جریان راست سیاسی آمریکا را از مباحث صرفاً اقتصادی به سمت «مسئله ملی» هدایت کند. با این حال، سیاستهای تهاجمی واشنگتن نسبت به سایر کشورها نشان میدهد که این ملیگرایی داخلی دارای یک نقطه کور بزرگ است: ترامپ از این واقعیت غافل است که سایر ملتها نیز دارای احساسات ملیگرایانه ریشهدار هستند و تحریک این احساسات در سطح بینالمللی میتواند به همبستگی علیه منافع ایالات متحده منجر شود.
این ضعف راهبردی به وضوح در دو حوزه روابط با کانادا و فشار بر ایران قابل مشاهده است. در رابطه با کانادا، اظهارات تهاجمی و فشارهای تجاری دولت آمریکا با واکنش شدید طیفهای مختلف سیاسی در آن کشور مواجه شده و حس ملیگرایی کانادایی را در مخالفت با واشنگتن تقویت کرده است. رهبران کانادا با تکیه بر این موج مردمی، در برابر مطالبات تجاری ایالات متحده ایستادگی کرده و ترجیح دادهاند با اعمال تعرفههای متقابل از حاکمیت ملی و استقلال اقتصادی خود دفاع کنند، در حالی که پایگاه مردمی ترامپ در داخل نیز رویکرد سختگیرانه او در قبال این همسایه و متحد سنتی را تأیید نمیکند.
ابعاد این نقطه کور در برخورد با جمهوری اسلامی ایران نیز به شکلی عمیقتر بروز یافته است. راهبرد واشنگتن مبنی بر اعمال جنگ اقتصادی شدید و وارد کردن فشار حداکثری با این فرض پیش میرفت که فشارها باعث فروپاشی اراده ملت ایران خواهد شد؛ اما در عمل، تحولات و تهاجمات نظامی به جای تضعیف نظام، موجب تقویت روحیه ملیگرایی در میان شهروندان ایرانی شد و مردم را واداشت تا برای دفاع در برابر تجاوز خارجی، به حمایت از کیان کشور برخیزند. رویدادهای اخیر نشان داد که فقدان همدلی راهبردی و عاطفی درک درستی از تعلقات جمعی و غرور ملی دیگر ملتها به دست نمیدهد.
در نهایت، تا زمانی که رهبری ایالات متحده نتواند پیچیدگیهای عواطف و تعلقات ملی سایر کشورها را به درستی محاسبه کند، در تأمین منافع ژئوپلیتیک خود نیز با چالش مواجه خواهد شد. در حالی که ملیگرایی داخلی ابزاری برای انسجام درونمرزی محسوب میشود، فاقد انعطاف لازم در عرصه بینالمللی است و نادیده گرفتن روحیه ملی در سایر جوامع تنها به اتحاد بیشتر رقبای خارجی در برابر ایالات متحده میانجامد./ منبع
