پیامد عجیب هزینه صد هزار دلاری ویزای آمریکا برای متخصصان فناوری

در جریان تبلیغات انتخاباتی سال گذشته، دونالد ترامپ وعده داد که فارغ‌التحصیلان دانشگاه‌ها به‌طور خودکار و همراه با مدرک خود گرین‌کارت دریافت کنند، اما در روز ۱۹ سپتامبر به‌عنوان رئیس‌جمهور مسیر عکس این وعده را دنبال کرد و پیشنهاد کرد برای درخواست‌های جدید ویزای H-1B مبلغ صد هزار دلار دریافت شود. این ویزا که مورد علاقه شرکت‌های فناوری است، سالانه ۸۵ هزار مورد از طریق قرعه‌کشی صادر می‌شود و پیش از این هزینه دریافت آن تنها حدود ۲۵۰۰ دلار برای حق‌الزحمه حقوقی و هزینه‌های اداری بود. شرکت‌های بزرگ فناوری بیشترین استفاده را از این ویزا دارند؛ آمازون در سال ۲۰۲۵ بیش از چهارده هزار مجوز دریافت کرد و شرکت‌های بزرگ هندی مانند اینفوسیس، ویپرو و تاتا کنسالتنسی سرویسز نیز همواره در میان بزرگ‌ترین اسپانسرها قرار دارند. تقریباً سه‌چهارم این ویزاها در سال ۲۰۲۳ به شهروندان هند اختصاص یافته و چین حدود ۱۲ درصد سهم دارد، در حالی که هیچ کشور دیگری بیش از ۲ درصد ندارد. برخی از طرفداران ترامپ معتقدند که این مسئله موجب می‌شود مشاغل به‌جای دانش‌آموختگان آمریکایی، به فارغ‌التحصیلان هندی برسد، اما اثرات افزایش هزینه‌ها ممکن است پیچیده‌تر باشد.

پس از اعلام این تصمیم، بسیاری از شرکت‌های بزرگ فناوری آمریکا به کارکنان خود که ویزای H-1B دارند توصیه کردند تا زمان روشن شدن قوانین از کشور خارج نشوند و هنوز مشخص نیست که چه گروه‌هایی ممکن است مشمول معافیت شوند. این تغییر بیشترین تاثیر را بر هند داشته است، کشوری که پیش‌تر نیز در ماه آگوست مشمول تعرفه ۵۰درصدی ترامپ بر کالاهای خود شد و تنها محصولات ضروری مانند الکترونیک و دارو معاف مانده بودند. صادرات خدمات هند از ۵۳ میلیارد دلار در سال ۲۰۰۵ به ۳۳۸ میلیارد دلار در سال ۲۰۲۳ افزایش یافت و تقریباً دو برابر نرخ جهانی رشد داشته است، رشدی که با افزایش جمعیت مهندسان به‌ویژه در رشته‌های علوم کامپیوتر همراه بوده است. شرکت‌های IT هند برای ارائه خدمات به مشتریان خود به ویزای H-1B متکی بوده‌اند و این مسیر شغلی به متخصصان هندی امکان دسترسی به مشاغل پردرآمد در آمریکا را می‌داد که اکنون با ابهام مواجه است.

این هزینه جدید برای شرکت‌های آی‌تی که بیش از پنج میلیون نفر را به‌کار گرفته‌اند، چالشی دیگر محسوب می‌شود، به‌ویژه آنکه ظهور هوش مصنوعی تقاضا برای برخی فعالیت‌های اصلی آن‌ها را کاهش داده است. پیش‌بینی می‌شود تا سال ۲۰۲۹ بیش از نیمی از تعاملات کاربران در فرآیندهای سازمانی با ابزارهای هوش مصنوعی خودکار شود و برخی شرکت‌ها از جمله TCS در ماه جولای برنامه کاهش دوازده هزار نیرو، معادل دو درصد از کارکنان، را اعلام کرده‌اند. با این حال، صنعت نسبت به گذشته آمادگی بیشتری برای سازگاری دارد؛ در دوره نخست ریاست‌جمهوری ترامپ نیز بررسی ویزاها سخت‌تر شد و نرخ رد شرکت‌های هندی بیش از چهار برابر شد، که موجب شد شرکت‌ها به کاهش وابستگی به ویزا، انتقال بیشتر کارها به خارج و استخدام نیروهای محلی روی آورند. به‌عنوان مثال، تنها حدود ۸ درصد کارکنان اینفوسیس در آمریکای شمالی مستقر هستند و بیش از ۹۰ درصد استخدام‌های جدید پس از سال ۲۰۱۸ از میان نیروهای محلی بوده است. سرمایه‌گذاران نیز واکنش شدیدی نشان ندادند و شاخص NIFTY IT تنها ۳ درصد کاهش یافت.

کارکنان فناوری هندی گزینه‌های دیگری نیز دارند؛ «مرکزهای قابلیت جهانی» که توسط شرکت‌های چندملیتی برای برون‌سپاری فعالیت‌هایی از تحلیل داده تا تحقیق و توسعه راه‌اندازی شده‌اند، به ستون فقرات بخش خدمات هند تبدیل شده‌اند. شرکت‌هایی مانند Eli Lilly و Rolls-Royce به این مراکز برای انجام کارهای پیچیده اتکا دارند و تعداد آن‌ها از هفت‌صد در سال ۲۰۱۰ به بیش از ۱۷۰۰ در سال گذشته افزایش یافته است، درآمد ۶۴ میلیارد دلاری و اشتغال ۱.۹ میلیون نفر را ایجاد کرده‌اند. هزینه جدید ویزا ممکن است این روند را سرعت بخشد و شرکت‌های چندملیتی را به گسترش عملیات خود در هند ترغیب کند، اگرچه برای استارتاپ‌های کوچک ممکن است جذب نیرو دشوارتر شود. تحقیقات گذشته نشان می‌دهد که محدودیت‌های ویزا باعث افزایش استخدام در خارج از کشور توسط شرکت‌های وابسته به H-1B شده و مشاغل پژوهشی و توسعه‌ای نخستین گروهی بوده‌اند که جابه‌جا شده‌اند و هند از جمله بهره‌مندان اصلی بوده است./ منبع