هدف نهایی ایالات متحده در ونزوئلا چیست؟

در روز جمعه، مردم ونزوئلا که مخالف نیکلاس مادورو رئیس‌جمهور هستند، با خبر امیدوارکننده‌ای بیدار شدند: ماریا کورینا ماچادو، رهبر اپوزیسیون، جایزه صلح نوبل را دریافت کرده است. کمیته نوبل نروژ به خاطر تلاش‌های بی‌وقفه او برای پیشبرد بازگشت دموکراسی به ونزوئلا در برابر اقتدارگرایی مادورو او را مورد تقدیر قرار داد. این جایزه نه‌تنها ماچادو بلکه میلیون‌ها ونزوئلایی را که به‌دنبال تغییر هستند و پیش از انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۲۰۲۴ دور او جمع شدند، محترم می‌شمارد. رهبری او به پیروزی قاطع اپوزیسیون در این انتخابات کمک کرد و پس از آنکه مادورو آن را به‌طور آشکار سرقت کرد، مقاومت را تقویت کرد. با این حال، چشم‌انداز یک انتقال دموکراتیک مسالمت‌آمیز در ونزوئلا همچنان مبهم است.

 ماچادو ارتباط نزدیکی با چندین عضو دولت ترامپ، از جمله مارکو روبیو، وزیر امور خارجه دارد. اما از زمان روی کار آمدن دونالد ترامپ در ماه ژانویه، دولت او سیگنال‌های متناقضی در سیاست خود نسبت به کاراکاس ارسال کرده است. کاخ سفید در ابتدا به‌نظر می‌رسید که رویکردی بیشتر معامله‌محور برای مقابله با مادورو در پیش گرفته است. اما در ماه‌های اخیر، اقدامات آن بیشتر تهاجمی شده است. ایالات متحده در ماه سپتامبر یک اعزام دریایی بزرگ به دریای کارائیب ارسال کرد که ادعا می‌کند در حال مقابله با جریان کوکائین، فنتانیل و دیگر مواد مخدر از طریق ونزوئلا است. هواپیماهای آمریکایی تا کنون حداقل پنج قایق غیرنظامی را که ادعا می‌شود مواد مخدر حمل می‌کرده‌اند، بمباران کرده‌اند. دموکرات‌های کنگره نگرانی‌هایی درباره این حملات غیرمجاز ابراز کرده‌اند که تاکنون حداقل ۲۷ نفر کشته شده‌اند.

 انتظارات این است که ایالات متحده مسیر نظامی‌تری را در ونزوئلا در پیش گیرد. پس از استقرار نیروی دریایی ایالات متحده، ماچادو به هوادارانش وعده داد که روزهای مادورو در قدرت به سر آمده است و در ویدئوهای آنلاین اعلام کرد که «رژیم تمام شده است». بسیاری از ونزوئلایی‌ها، که به وضوح از سرکوب‌های سال‌های اخیر و آشفتگی اقتصادی خسته شده‌اند، به گمانه‌زنی پرداخته‌اند که ترامپ به زودی وارد عمل خواهد شد. ترامپ در روز چهارشنبه تأیید کرد که به سی‌آی‌ای دستور داده است عملیات‌های مخفیانه‌ای در داخل ونزوئلا انجام دهد. همان روز، در مصاحبه‌ای با سی‌ان‌ان، ماچادو از ایالات متحده خواست که در مبارزه با آنچه او جنگ مادورو می‌نامید، کمک کند. وقتی از ترامپ پرسیده شد که آیا کاخ سفید در نظر دارد اهدافی را در خاک ونزوئلا هدف قرار دهد، او از رد این احتمال امتناع کرد و تنها گفت: «خب، شما به‌زودی متوجه خواهید شد.» او در روز چهارشنبه دوباره به این احتمال اشاره کرد. «ما قطعاً اکنون به زمین نگاه می‌کنیم، چون دریا را به خوبی تحت کنترل داریم». حملات جدید ایالات متحده ممکن است به حملات بیشتری علیه کشتی‌های مواد مخدر منتهی شود، یا ممکن است شامل پروازهای مواد مخدر باشد، که بسیاری از آن‌ها از باندهای مخفی در مرز ونزوئلا و کلمبیا بلند می‌شوند. اما پس از نابودی چند کشتی دیگر، هدف نهایی واشنگتن چیست؟ سه احتمال برای سیاست ایالات متحده در قبال ونزوئلا وجود دارد.

 اولین سناریو این است که اعضای ناراضی ارتش ونزوئلا، تظاهرات اپوزیسیون یا ترکیبی از این دو علیه مادورو قیام کنند. ماچادو خود خواستار سرپیچی نیروهای امنیتی از مادورو، به‌عنوان نشانه‌ای از پیروزی اپوزیسیون در انتخابات شده است. چنین شورشی می‌تواند از حمایت‌های لجستیکی، اطلاعاتی یا حتی پشتیبانی مستقیم از استقرار کنونی ایالات متحده در کارائیب برخوردار باشد. اما قیام عمدتاً رهبری‌شده توسط ونزوئلا بعید است. دولت مادورو از سال گذشته به‌شدت اپوزیسیون را سرکوب کرده است.

 دومین سناریو این است که ایالات متحده به طور مستقیم به ونزوئلا حمله کند. واشنگتن ممکن است یک حمله پیشگیرانه وسیع به اهداف نظامی ونزوئلا انجام دهد و سپس به‌دنبال حملات هدفمند برای حذف رهبران این کشور باشد. با این حال، بسیاری از تحلیل‌گران معتقدند که ارتش ایالات متحده به احتمال زیاد وارد حملات نظامی مستقیم به ونزوئلا نخواهد شد. این به‌ویژه به دلیل شبکه پدافند هوایی قابل توجه این کشور است.

 سناریوی سوم این است که ایالات متحده در نهایت به مذاکره با مادورو ادامه دهد و به دنبال توافقات اقتصادی و امنیتی باشد، به‌جای پیگیری فشارهای سیاسی برای تغییر دموکراتیک. ترامپ و روبیو ممکن است بخواهند نقشه‌راه دموکراتیک برای ونزوئلا را بازبینی کنند، همان‌طور که در طرح انتقال دموکراتیک سال ۲۰۲۰ مطرح شد. واشنگتن باید از دولت مادورو خواسته باشد تا بیش از هشت‌صد زندانی سیاسی را آزاد کرده و سرکوب اپوزیسیون و جامعه مدنی را متوقف کند. اما در نهایت، سیاست ایالات متحده باید به‌دنبال بازسازی نهادهای دموکراتیک ونزوئلا باشد./ منبع