ICE زندان جهنمی را احیا کرد
بازگشت یک زندان خصوصی برای بازداشت مهاجران، نگرانی‌ها درباره ایمنی و سودجویی را افزایش داده است.
به گزارش اطلس دیپلماسی، ICE زندان جهنمی را احیا کرد (ICE Revives Former “Hellhole” Prison — And Hires the Same Company To Run It)، نوشته ناتالی لیوی (Nathalie Levey) در نشریه اینترسپت (The Intercept)، به بررسی بازگشایی یک زندان خصوصی در کانزاس برای بازداشت مهاجران و پیامدهای ناشی از سابقه عملکرد آن می‌پردازد؛ این یادداشت بر پیوند میان گسترش بازداشت مهاجران، منافع اقتصادی شرکت‌های خصوصی زندان و نگرانی‌های مربوط به شرایط انسانی و ایمنی تمرکز دارد. در ادامه، چکیده این مطلب آمده است.
بازگشت مرکز بازداشت لِیون‌ورث در ایالت کانزاس به چرخه فعالیت، بحث‌های گسترده‌ای درباره نقش زندان‌های خصوصی در نظام بازداشت مهاجران آمریکا ایجاد کرده است. این مرکز که پیش‌تر تحت مدیریت شرکت خصوصی کورسِیویک فعالیت می‌کرد، پس از سال‌ها انتقاد درباره کمبود نیرو، خشونت داخلی و شرایط نامناسب، در دوره‌ای جدید بار دیگر فعال شده و این بار برای نگهداری بازداشت‌شدگان اداره مهاجرت و گمرک آمریکا (ICE) مورد استفاده قرار گرفته است.
یکی از کارکنان سابق این زندان، مارشیا لِوِرینگ، در سال ۲۰۲۱ در جریان حمله یک زندانی به‌شدت مجروح شد. بر اساس گزارش‌های ارائه‌شده، این حادثه پس از آن رخ داد که به دلیل کمبود نیروی انسانی، کنترل امنیتی کافی وجود نداشت و یک زندانی پرخطر به اشتباه در مسیر او قرار گرفت. این حادثه به نمادی از انتقادها علیه شیوه مدیریت این مرکز تبدیل شد؛ منتقدان معتقدند کاهش تعداد کارکنان امنیتی و فشار کاری بالا، خطرات جدی برای کارکنان و زندانیان ایجاد کرده بود.
مرکز لِیون‌ورث پس از پایان قرارداد پیشین خود در سال ۲۰۲۱ تعطیل شد، اما با تغییر سیاست‌های مهاجرتی دولت آمریکا دوباره در دستور کار قرار گرفت. شرکت کورسِیویک با ارائه وعده‌هایی مانند ایجاد صدها فرصت شغلی، افزایش درآمد مالیاتی شهر و پرداخت کمک‌های مالی، تلاش کرد حمایت مقامات محلی را جلب کند. این شرکت اعلام کرد افزایش ظرفیت بازداشت مهاجران به دلیل نیاز فوری دولت فدرال ضروری است.
با این حال، برخی مقام‌های محلی و گروه‌های مدافع حقوق بشر درباره پیامدهای بازگشایی این مرکز ابراز نگرانی کردند. منتقدان می‌گویند تبدیل بازداشت مهاجران به یک فعالیت اقتصادی، انگیزه‌هایی برای افزایش ظرفیت زندان‌ها ایجاد می‌کند و ممکن است نظارت بر شرایط نگهداری افراد را دشوارتر سازد. برخی گروه‌های مدنی نیز گزارش‌هایی درباره مشکلاتی مانند کمبود خدمات پزشکی، غذای ناکافی و محدودیت‌های طولانی‌مدت در فعالیت‌های روزمره بازداشت‌شدگان مطرح کرده‌اند.
سابقه عملکرد مرکز لِیون‌ورث پیش از بازگشایی نیز محل بحث بوده است. یک گزارش نظارتی وزارت دادگستری آمریکا در سال ۲۰۱۷ مشکلاتی مانند ضعف در تأمین نیروهای امنیتی و کاستی‌های مدیریتی را ثبت کرده بود. کارکنان سابق این مرکز نیز روایت‌هایی از شیفت‌های طولانی، آموزش ناکافی و مسئولیت‌های بیش از حد برای نیروهای محدود ارائه کرده‌اند.
در کنار مسائل ایمنی، موضوع اقتصادی نیز نقش مهمی در این پرونده دارد. بازگشت این مرکز بخشی از روند گسترده‌تر افزایش ظرفیت بازداشت مهاجران در آمریکاست که فرصت‌های تازه‌ای برای شرکت‌های فعال در صنعت زندان خصوصی ایجاد کرده است. کورسِیویک اعلام کرده بود که ظرفیت‌های بیشتری برای همکاری با ICE در اختیار دارد و افزایش بودجه‌های مرتبط با بازداشت مهاجران می‌تواند بازار این شرکت‌ها را گسترش دهد.
با وجود وعده‌های اقتصادی، برخی ساکنان و فعالان محلی معتقدند منافع مالی نمی‌تواند نگرانی‌های مربوط به شرایط انسانی و امنیتی را برطرف کند. منتقدان همچنین به فاصله میان وعده‌های اولیه شرکت درباره اشتغال‌زایی و وضعیت واقعی فرصت‌های شغلی ایجادشده اشاره کرده‌اند.
در مجموع، پرونده لِیون‌ورث نشان‌دهنده چالش‌های گسترده‌تر در استفاده از شرکت‌های خصوصی برای مدیریت بازداشت‌های مهاجرتی است؛ جایی که اهداف اقتصادی، سیاست‌های مهاجرتی و مسائل مربوط به حقوق و ایمنی افراد بازداشت‌شده در برابر یکدیگر قرار می‌گیرند. بازگشت این مرکز بار دیگر پرسش‌هایی درباره نظارت دولتی، مسئولیت‌پذیری شرکت‌های خصوصی و پیامدهای گسترش نظام بازداشت مهاجران مطرح کرده است./ منبع