جمهوری‌خواهان از ترامپ فاصله می‌گیرند
شماری از جمهوری‌خواهان در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای فاصله خود را از ترامپ افزایش داده‌اند.
به گزارش اطلس دیپلماسی یادداشتی با عنوان «جمهوری‌خواهان از ترامپ فاصله می‌گیرند» نوشته تولوس اولورونیپا (Toluse Olorunnipa) و مادلین کارلایل (Madeleine Carlisle) در آتلانتیک (The Atlantic)، روند فزاینده فاصله‌گیری برخی جمهوری‌خواهان از دونالد ترامپ را در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای بررسی می‌کند؛ روندی که با فشارهای اقتصادی، جنگ ایران، کاهش محبوبیت رئیس‌جمهور و نگرانی‌های انتخاباتی شماری از نامزدهای جمهوری‌خواه پیوند خورده است. در ادامه، چکیده این مطلب آمده است.
در هفته‌های اخیر، شماری از نامزدها و مقام‌های جمهوری‌خواه در ایالت‌های مختلف، مواضعی متفاوت یا فاصله‌دارتر از دونالد ترامپ اتخاذ کرده‌اند. این تغییر رفتار در شرایطی رخ می‌دهد که انتخابات میان‌دوره‌ای نوامبر نزدیک است و برخی جمهوری‌خواهان با این مسئله مواجه‌اند که میزان همراهی با رئیس‌جمهور چه تأثیری بر موقعیت آنان در حوزه‌های انتخابیه خواهد داشت. در برخی موارد، این فاصله‌گیری در سطح نمادین ظاهر شده و نام یا تصویر ترامپ از وب‌سایت‌های انتخاباتی حذف شده است؛ در موارد دیگر، اختلاف بر سر سیاست‌های مشخصی مانند جنگ ایران، مهاجرت یا هزینه‌های اقتصادی مطرح شده است.
یکی از نمونه‌های قابل توجه در کنتاکی دیده می‌شود؛ ایالتی که ترامپ در انتخابات ۲۰۲۴ با فاصله‌ای بیش از ۳۰ درصد پیروز شد. اندی بار، نامزد جمهوری‌خواه سنا، و رالف آلوارادو، نامزد مجلس نمایندگان، برخی اشاره‌های برجسته به ترامپ را از وب‌سایت‌های انتخاباتی خود حذف کرده‌اند. رند پال نیز در ماه‌های اخیر درباره جنگ ایران و افزایش بدهی دولت با کاخ سفید اختلافاتی علنی داشته است. اهمیت این نمونه در آن است که فاصله‌گیری در منطقه‌ای رخ می‌دهد که حمایت جمهوری‌خواهان از ترامپ سابقه‌ای طولانی دارد
فشارهای اقتصادی یکی از عوامل مهم این تحول است. جنگ ایران که در سال ۲۰۲۶ ادامه یافته، به افزایش هزینه سوخت منجر شده و همزمان تورم، قیمت مواد غذایی و نرخ وام مسکن همچنان در سطح بالایی قرار دارند. در نظرسنجی رویترز/ایپسوس که ۱۷ تا ۲۰ سپتامبر انجام شد، میزان رضایت عمومی از عملکرد ترامپ به ۳۲ درصد رسید و تنها ۱۷ درصد از پاسخ‌دهندگان عملکرد او در مدیریت هزینه‌های زندگی را تأیید کردند. میزان تأیید در میان جمهوری‌خواهان نیز نسبت به هفته قبل کاهش یافت. این داده‌ها نشان می‌دهد فشار اقتصادی فقط محدود به منتقدان دولت نیست و بر ارزیابی بخشی از پایگاه حزبی نیز اثر گذاشته است.
موضوع جنگ ایران نیز به یکی از نقاط اصلی اختلاف تبدیل شده است. نامزدهای جمهوری‌خواه سنا در میشیگان و آیووا خواستار پایان سریع جنگ شده‌اند و تأثیر افزایش قیمت سوخت بر رأی‌دهندگان را برجسته کرده‌اند. در کانزاس نیز راجر مارشال درباره ممنوعیت فروش هواپیماهای شرکت کانادایی بامباردیه موضع انتقادی گرفته است. این مواضع الزاماً به معنای قطع حمایت از ترامپ نیست، بلکه بیشتر نشان‌دهنده تلاش برای تفکیک مواضع انتخاباتی از برخی سیاست‌های خاص دولت است.
در فلوریدا نیز بایرون دونالدز، نامزد فرمانداری، چند اشاره به ترامپ را از وب‌سایت انتخاباتی خود حذف کرده و ماریا الویرا سالازار در یک تبلیغ انتخاباتی درباره سیاست‌های مهاجرتی و اخراج مهاجران هشدار داده است. جان کرتیس، سناتور یوتا، نیز خواستار بررسی برخی اتهامات مطرح‌شده درباره دونالد ترامپ جونیور شده است. این موارد نشان می‌دهد اختلافات درون حزب صرفاً به نامزدهای حاضر در رقابت‌های نزدیک محدود نمانده است.
با وجود این، ترامپ همچنان نفوذ قابل توجهی در حزب جمهوری‌خواه دارد و شماری از جمهوری‌خواهان همچنان در کنار او ظاهر می‌شوند. کاخ سفید نیز بر نقش او به‌عنوان رهبر حزب و توانایی‌اش در بسیج هواداران تأکید کرده است. بنابراین، روند موجود را نمی‌توان به‌سادگی به معنای گسست کامل حزب از ترامپ دانست؛ بخش مهمی از جمهوری‌خواهان تلاش می‌کنند همزمان حمایت کلی خود از حزب و بخش‌هایی از کارنامه ترامپ را حفظ کنند و در موضوعات حساس، فاصله مستقلی ایجاد کنند.
تفاوت با سال‌های نخست ریاست‌جمهوری ترامپ در این است که مخالفت علنی با او اکنون در میان طیف گسترده‌تری از جمهوری‌خواهان مشاهده می‌شود. در گذشته، بسیاری از اعضای حزب پس از اختلاف با ترامپ دوباره به اردوگاه او بازگشتند. اکنون برخی از جمهوری‌خواهان در حال آزمودن امکان بیان اختلاف‌نظر بدون قطع کامل پیوند سیاسی هستند. تغییر رفتار ترامپ نیز در این روند اهمیت دارد؛ او برخلاف دوره‌های گذشته، تاکنون در برابر برخی از این اختلافات واکنش تهاجمی گسترده‌ای نشان نداده است.
از سوی دیگر، حضور ترامپ همچنان در تبلیغات انتخاباتی نقش مهمی دارد و داده‌های انتخاباتی نشان می‌دهد نام او در پیام‌رسانی انتخاباتی هر دو حزب برجسته است. در نتیجه، جمهوری‌خواهان با دو واقعیت همزمان روبه‌رو هستند: ترامپ همچنان منبع مهمی برای بسیج سیاسی است، اما سیاست‌های دولت و شرایط اقتصادی می‌تواند برخی نامزدها را به سمت ایجاد فاصله بیشتر سوق دهد. نتیجه این وضعیت، نه جدایی قطعی حزب از ترامپ، بلکه افزایش تنوع مواضع جمهوری‌خواهان در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای است؛ انتخاباتی که در آن هر نامزد باید نسبت خود را با رئیس‌جمهور و سیاست‌های او در حوزه انتخابیه خود تعیین کند./ منبع