جنگ ترامپ علیه برگههای رأی پستی
محدودیت رأیگیری پستی میتواند مشارکت بومیان آمریکا را کاهش دهد.
به گزارش اطلس دیپلماسی، جنگ ترامپ علیه برگههای رأی پستی (Trump’s War on Mail-In Ballots Could Hurt This Overlooked Voting Bloc)، نوشته گریس سیگرز (Grace Segers)، منتشرشده در نشریه نیو ریپابلیک (The New Republic)، پیامدهای سیاستهای محدودکننده رأیگیری پستی را برای رأیدهندگان بومی آمریکا بررسی میکند؛ گروهی که بهدلیل پراکندگی جغرافیایی، مشکلات نشانی و موانع ثبتنام، بیش از دیگران در معرض محرومیت انتخاباتی قرار دارند و در رقابتهای نزدیک ۲۰۲۶ میتوانند تعیینکننده باشند. در ادامه، چکیده این یادداشت را میخوانید.
تلاش دولت دونالد ترامپ برای محدود کردن رأیگیری پستی، همزمان با طراحی سامانهای جدید در اداره پست آمریکا برای غربالگری اطلاعات رأیدهندگان، نگرانیهایی جدی درباره دسترسی برابر به انتخابات ایجاد کرده است. این سیاست میتواند برای رأیدهندگان بومی آمریکا پیامدهای ویژهای داشته باشد؛ زیرا بخش قابلتوجهی از این جمعیت در مناطق دورافتاده و سرزمینهای قبیلهای زندگی میکنند و برای رسیدن به حوزههای رأیگیری حضوری گاه ناچار به طی مسافتهای چندساعته هستند. در چنین شرایطی، رأیگیری پستی برای بسیاری از جوامع بومی نه یک گزینه جانبی، بلکه مهمترین مسیر مشارکت سیاسی محسوب میشود.
مشکل تنها به محدودیتهای جدید مربوط نیست. رأیدهندگان بومی پیشتر نیز با موانعی ساختاری مواجه بودهاند. در برخی ایالتها، کارت شناسایی قبیلهای برای احراز هویت انتخاباتی پذیرفته نمیشود. بسیاری از خانوارهای ساکن مناطق قبیلهای نیز فاقد نشانی پستی استاندارد هستند و برای دریافت مکاتبات رسمی، از جمله برگههای رأی غیابی، به صندوق پستی یا نشانی اعضای خانواده متکیاند. بنابراین، سامانهای که بر تطبیق خودکار اطلاعات نشانی و سوابق رأیدهندگان تکیه کند، ممکن است همین الگوهای غیرمعمول اما واقعی را بهعنوان اطلاعات مشکوک یا نادرست شناسایی کند.
گزارشهای موجود از تشدید این مشکل حکایت دارند. بررسی دادههای انتخاباتی سالهای ۲۰۲۰، ۲۰۲۲ و ۲۰۲۴ نشان داده است که در شهرستانهایی که دستکم یکچهارم جمعیت آنها بومی آمریکا هستند، رد درخواستهای ثبتنام رأیدهندگان از طریق پست و اداره وسایل نقلیه بهطور محسوسی افزایش یافته است. همچنین استفاده از برگههای رأی موقت در این مناطق بیش از دو برابر شده، در حالی که نرخ رد این برگهها همچنان بالاتر از میانگین ملی است. نرخ رد آرای پستی نیز افزایش یافته است؛ مسئلهای که نشان میدهد موانع مشارکت انتخاباتی فقط به مرحله ثبتنام محدود نمیشوند، بلکه تا زمان شمارش رأی ادامه دارند.
یکی از نقاط آسیبپذیر دیگر، حذف رأیدهندگان از فهرستهای انتخاباتی است. مقامهای انتخاباتی معمولاً برای تأیید اطلاعات رأیدهندگان، اطلاعیههایی ارسال میکنند؛ اما در مناطقی که نشانیهای غیرمتعارف یا خدمات پستی نامطمئن است، این مکاتبات ممکن است هرگز به دست فرد نرسد. پاسخ ندادن میتواند به حذف نام رأیدهنده از فهرست منجر شود و فرد تنها هنگام مراجعه به انتخابات متوجه مشکل شود. حتی امکان استفاده از رأی موقت نیز تضمینی برای شمارش رأی نیست.
اهمیت این مسئله در انتخابات ۲۰۲۶ به دلیل رقابتهای نزدیک افزایش یافته است. آلاسکا، که بالاترین سهم رأیدهندگان بومی را در میان ایالتها دارد، یکی از نمونههای کلیدی است. بخش بزرگی از جمعیت بومی این ایالت در مناطق روستایی و دورافتاده زندگی میکنند؛ مناطقی که دسترسی حضوری به انتخابات و دریافت مطمئن مرسولات پستی دشوارتر است. رقابت نزدیک سنای آلاسکا میان مری پلتولا و دن سالیوان میتواند به اندازهای فشرده باشد که تغییر کوچک در میزان مشارکت بومیان بر نتیجه نهایی اثر بگذارد.
آریزونا نیز در رقابت فرمانداری اهمیت دارد و رأی بومیان میتواند در تعیین نتیجه مؤثر باشد. در مجموع، سابقه تاریخی موانع انتخاباتی برای بومیان آمریکا، مشکلات زیرساختی موجود و سیاستهای جدید مربوط به رأیگیری پستی، خطر ایجاد یک چرخه تازه از محرومیت انتخاباتی را افزایش میدهد. در انتخاباتهای نزدیک، کاهش حتی بخشی از مشارکت این گروه میتواند فراتر از تأثیر محلی، بر توازن قدرت در کنگره و فرمانداریها اثر بگذارد. مسئله اصلی بنابراین صرفاً نحوه ارسال برگه رأی نیست؛ بلکه میزان توانایی نظام انتخاباتی در سازگار شدن با واقعیتهای اجتماعی و جغرافیایی جوامعی است که ساختارهای اداری معمول، اغلب برای آنها طراحی نشدهاند/.منبع./ منبع