چرا پایگاه ترامپ عصبی است؟
هزینه‌های اقتصادی جنگ، حمایت انتخاباتی ترامپ را پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا تهدید می‌کند.
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «چرا پایگاه ترامپ عصبی است؟» نوشته رضا معصومی و منتشرشده در دیپلماسی ایرانی، به بررسی پیامدهای اقتصادی جنگ ایران بر پایگاه انتخاباتی دونالد ترامپ در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره آمریکا در سال ۲۰۲۶ می‌پردازد. این تحلیل نشان می‌دهد که فشارهای ناشی از افزایش قیمت انرژی و بحران نهاده‌های کشاورزی، بیش از آنکه هسته سخت و ایدئولوژیک حامیان ترامپ را تغییر دهد، بخش‌های مستقل‌تر و اقتصادی‌تر ائتلاف جمهوری‌خواهان را تحت تأثیر قرار داده است. در ادامه، چکیده این مطلب آمده است.
جنگ ایران علاوه بر پیامدهای نظامی و امنیتی، اکنون به یک متغیر اقتصادی و انتخاباتی در سیاست داخلی آمریکا تبدیل شده است. هزینه‌های ناشی از ادامه جنگ، افزایش قیمت انرژی و فشار بر بخش کشاورزی، پرسش‌هایی را درباره توانایی دولت ترامپ برای حفظ ائتلاف انتخاباتی خود پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۰۲۶ ایجاد کرده است.
ائتلاف انتخاباتی ترامپ را می‌توان به دو بخش اصلی تقسیم کرد. بخش نخست، هسته ایدئولوژیک جنبش ماگا است که حمایت آن بیشتر بر پایه هویت سیاسی، نگرش فرهنگی و مخالفت با جریان رقیب شکل گرفته و تغییرات اقتصادی کوتاه‌مدت تأثیر محدودی بر آن دارد. بخش دوم، گروه گسترده‌تری از رأی‌دهندگان مستقل، کشاورزان و جوامع روستایی هستند که اگرچه در سال‌های اخیر به جمهوری‌خواهان نزدیک شده‌اند، اما حمایت آن‌ها ارتباط بیشتری با عملکرد اقتصادی دولت دارد.
پیامدهای اقتصادی جنگ، بیش از همه بر همین بخش دوم اثر گذاشته است. افزایش قیمت بنزین و گازوئیل، نخستین کانالی است که از طریق آن فشار جنگ به زندگی روزمره شهروندان آمریکایی منتقل می‌شود. سوخت کالایی است که مردم به‌صورت مستقیم قیمت آن را مشاهده می‌کنند و همین موضوع باعث می‌شود به شاخصی سریع برای ارزیابی عملکرد اقتصادی دولت تبدیل شود.
در کنار مصرف‌کنندگان، بخش کشاورزی نیز با فشار مضاعفی مواجه شده است. کشاورزان نه‌تنها به‌عنوان مصرف‌کننده انرژی، بلکه به‌عنوان تولیدکننده‌ای که هزینه سوخت، حمل‌ونقل و نهاده‌هایی مانند کود شیمیایی را پرداخت می‌کند، آسیب بیشتری احساس می‌کنند. افزایش هزینه تولید می‌تواند به کاهش رضایت در میان بخشی از پایگاه سنتی جمهوری‌خواهان منجر شود؛ زیرا این گروه‌ها پیامدهای اقتصادی جنگ را نه فقط در بازار، بلکه در درآمد و معیشت خود تجربه می‌کنند.
با این حال، کاهش حمایت از ترامپ الزاماً به معنای انتقال مستقیم رأی به دموکرات‌ها نیست. در میان رأی‌دهندگان مستقل، نارضایتی اقتصادی می‌تواند به تغییر انتخاب سیاسی منجر شود، اما در میان پایگاه سنتی جمهوری‌خواهان ممکن است نتیجه اصلی کاهش انگیزه مشارکت باشد. این مسئله در انتخابات میان‌دوره‌ای اهمیت زیادی دارد، زیرا میزان مشارکت گروه‌های مختلف می‌تواند نتیجه رقابت‌های نزدیک را تعیین کند.
از منظر انتخاباتی، مسئله اصلی برای جمهوری‌خواهان فقط میزان محبوبیت ترامپ نیست، بلکه توانایی حفظ انگیزه رأی‌دهندگان کلیدی در ایالت‌های رقابتی است. ادامه فشارهای اقتصادی ناشی از جنگ، به‌ویژه اگر قیمت انرژی و هزینه‌های تولید تا زمان انتخابات بالا باقی بماند، می‌تواند شکاف اعتماد میان دولت و بخشی از حامیان آن را افزایش دهد.
البته ارزیابی اثر مستقیم جنگ بر رفتار انتخاباتی با محدودیت‌هایی همراه است. تفکیک دقیق نقش جنگ از دیگر عوامل اقتصادی مانند تورم، سیاست‌های تجاری و شرایط عمومی اقتصاد آمریکا دشوار است. همچنین تجربه تاریخی نشان می‌دهد که رفتار رأی‌دهندگان در برابر شوک‌های اقتصادی ممکن است کوتاه‌مدت باشد و با تغییر شرایط بازار تعدیل شود.
در نهایت، شاخص مهم برای سنجش وضعیت جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۰۲۶ نه فقط نظرسنجی‌های عمومی، بلکه روند قیمت انرژی، هزینه‌های کشاورزی و میزان مشارکت رأی‌دهندگان روستایی در ایالت‌های رقابتی خواهد بود. اگر فشار اقتصادی ناشی از جنگ ادامه یابد، یک نارضایتی اقتصادی می‌تواند به یک چالش سیاسی جدی برای ترامپ و حزب جمهوری‌خواه تبدیل شود./ منبع