سخنرانی ترامپ در سازمان ملل، رویدادی بیرمق بود
سخنرانی ترامپ در سازمان ملل، بیش از آنکه راهحل ارائه دهد، بر ادعاهای گذشته تکیه داشت.
به گزارش اطلس دیپلماسی یادداشتی با عنوان «سخنرانی ترامپ در سازمان ملل، رویدادی بیرمق بود» به قلم جیکوب هایلبرون (Jacob Heilbrunn)، سردبیر نشریه نشنال اینترست (The National Interest)، در اسپکتیتور (The Spectator) منتشر شده است. این یادداشت سخنرانی دونالد ترامپ در هشتاد ویکمین نشست مجمع عمومی سازمان ملل را از منظر سیاست خارجی آمریکا، جنگ ایران و مناقشه اوکراین بررسی کرده و بر فاصله میان ادعاهای رئیسجمهور درباره موفقیتهای دیپلماتیک و چالشهای موجود در مسیر تحقق توافقها تأکید دارد. در ادامه، چکیده این یادداشت آمده است.
دونالد ترامپ روز ۲۲ سپتامبر ۲۰۲۶ در نشست مجمع عمومی سازمان ملل سخنرانی کرد و بخش مهمی از اظهارات خود را به دستاوردهای دولتش در عرصه داخلی و خارجی، سیاست آمریکا در قبال ایران و جنگ روسیه و اوکراین اختصاص داد. کاخ سفید نیز سخنرانی را بر این محور معرفی کرد که آمریکا بار دیگر از قدرت و اراده کافی برای مقابله با تهدیدها و حل مسائل بینالمللی برخوردار است.
در بخش مربوط به ایران، ترامپ بر فشار آمریکا علیه جمهوری اسلامی و جلوگیری از دستیابی این کشور به سلاح هستهای تأکید کرد. او همچنین موضوع تورم و تضعیف توان نظامی ایران را مطرح کرد و همزمان از امکان دستیابی به توافق سخن گفت. در روایت ارائهشده در یادداشت، این مواضع نشاندهنده وجود دو مسیر همزمان در سیاست آمریکا تلقی میشود: ادامه فشار و تهدید نظامی از یک سو و باز گذاشتن مسیر مذاکره از سوی دیگر. ترامپ در سخنرانی خود نیز ایران را یکی از مهمترین تهدیدهای مورد توجه آمریکا معرفی کرد.
این موضعگیری در شرایطی مطرح شد که مسئله درگیری نظامی و پیامدهای آن همچنان یکی از محورهای اصلی سیاست خارجی آمریکا محسوب میشود. در سخنرانی، رئیسجمهور آمریکا بر اقدام نظامی و بازدارندگی تأکید کرد، اما همزمان امکان توافق با تهران را نیز منتفی ندانست. از این منظر، چالش اصلی برای سیاست واشنگتن، ایجاد تعادل میان اعمال فشار برای تغییر رفتار ایران و جلوگیری از گسترش بیشتر درگیری است.
در مورد جنگ روسیه و اوکراین، ترامپ با لحنی مثبت از تلاشهای دیپلماتیک خود سخن گفت و به مواردی اشاره کرد که آنها را نمونههایی از پایان دادن به جنگها میداند. او ابراز امیدواری کرد مسئله اوکراین نیز در زمانی کوتاهتر از انتظار بسیاری حل شود. با این حال در سخنرانی توضیح مشخصی درباره سازوکار تحقق چنین توافقی ارائه نشد.
عامل تعیینکننده دیگر، موضع روسیه است. دستیابی به توافق صلح میان مسکو و کییف به مواضع دو طرف و همچنین میزان نقشآفرینی آمریکا و متحدان اروپایی آن وابسته است. بنابراین، اعلام خوشبینی سیاسی بهتنهایی نمیتواند تضمینکننده نتیجه مذاکرات باشد. اظهارات ترامپ درباره اینکه «بهزودی» مسئله اوکراین حل خواهد شد، در این چارچوب بیشتر بیانگر هدف سیاسی دولت آمریکا است تا ارائه نقشهای مشخص برای پایان جنگ.
از سوی دیگر، سخنرانی در فضای گستردهتر مجمع عمومی سازمان ملل برگزار شد؛ نهادی که دبیرکل سازمان ملل در آغاز نشست، از افزایش شکافهای ژئوپلیتیکی، تداوم جنگها، تضعیف اعتماد و چالشهای ناشی از هوش مصنوعی بهعنوان بخشی از بحرانهای همزمان جهان یاد کرد.
در مجموع، سخنرانی ترامپ ترکیبی از تأکید بر قدرت آمریکا، دفاع از عملکرد دولت، تهدید علیه ایران و خوشبینی درباره امکان حل جنگ اوکراین بود. فاصله میان این اعلام مواضع و دشواریهای عملی موجود در مسیر توافقهای سیاسی، محور اصلی توجه واقع شده است./ منبع
