میراث ازدسترفته «بوند»؛ نقدی بر تقلیلگرایی در بازخوانی تاریخ چپ یهودی
کتاب جدید درباره جنبش سوسیالیستی بوند، با وجود جذابیتهای روایی، درک عمیقی از پیچیدگیهای تاریخی این تشکیلات و درسهای آن برای امروز ارائه نمیدهد.
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «میراث ازدسترفته بوند؛ نقدی بر تقلیلگرایی در بازخوانی تاریخ چپ یهودی» به قلم جوزف هیلیارد (Joseph Hillyard) در هاآرتص (Haaretz) منتشر شده است. این یادداشت با نقد کتاب جدید مولی کراباپل درباره جنبش چپگرای «بوند»، استدلال میکند که نویسنده با نگاهی تقلیلگرایانه و احساسی، پیچیدگیهای سیاسی این جریان را نادیده گرفته است. هیلیارد تأکید میکند که برای احیای جریان چپ یهودی، باید بهجای بتسازی از گذشته، الگوهای ملموستری از همبستگی و مقاومت مدنی را بررسی کرد. در ادامه، چکیده مطلب آمده است.
جنبش کارگری یهودی «بوند» (Bund) بهعنوان یک جریان رادیکال و سوسیالیست در اروپای پیش از هولوکاست، اخیراً دستمایه کتابی از مولی کراباپل شده است. این اثر تلاش میکند بوند را بهعنوان منبع الهامی برای جوانان یهودی سرخورده از نهادهای جریان اصلی امروز معرفی کند. با این حال، غلبه نگاه احساسی و داستانگویی در این روایت، به قیمت حذف زمینههای کلیدی تاریخی تمام شده است.
این کتاب دلیل اصلی ناکامی این جنبش در تحقق خودمختاری کامل برای یهودیان اروپای شرقی را مسکوت میگذارد. همچنین مشخص نیست که اعضای بوند چگونه با شکاف میان آرمانهای همبستگی بینالمللی و واقعیت سرسخت یهودستیزی روبهرو شدند. تمرکز بیشازحد بر سخنرانیهای پرشور و درگیریهای خیابانی باعث شده تا الگوهای ملموس و عملی برای نسل امروز، فراتر از فراخوانهای کلی برای همبستگی با ستمدیدگان و بهویژه فلسطینیان، ارائه نشود.
یکی از ضعفهای اصلی در بازخوانی این تاریخ، نادیدهگرفتن تحول ایدئولوژیک بوند در دوران پس از جنگ است. این جنبش که در ابتدا رویکردی ضدصهیونیستی داشت و معتقد بود یهودیان باید در همان کشورهای محل سکونت خود بهدنبال عدالت اجتماعی باشند، پس از هولوکاست شاخهای در اسرائیل تأسیس کرد که حامی همبستگی اعراب و یهودیان بود. حتی شاخه استرالیایی بوند نیز اخیراً جنایات هر دو سوی خط سبز را محکوم کرده و نشان داده است که تعهد به عدالت فراتر از مرزهاست؛ تحولاتی که در روایتهای رمانتیک جدید از این جنبش نادیده گرفته میشوند.
برای یافتن الگوهای مقاومت دموکراتیک و کارآمد، میتوان به گروههای سوسیالیستی فراموششده دیگری مانند «فدراسیون باشگاههای زنان یهودی اما لازاروس» (ELF) رجوع کرد. این تشکیلات که در سال ۱۹۵۱ تأسیس شد، در خط مقدم بسیاری از جنبشهای مترقی از جمله اعتراضات ضدجنگ ویتنام و مبارزه برای دستمزد برابر قرار داشت. این فدراسیون همچنین با تأسیس نخستین مهدکودک مشترک برای مادران کارگر یهودی و عرب در اسرائیل، نشان داد که رفاه و عدالت مرزبندی قومی نمیشناسد.
اگرچه گروههایی مانند این فدراسیون نیز در اتخاذ مواضع قاطع علیه اشغالگری یا انتقاد زودهنگام از شوروی دچار ضعف بودند، اما میراث آنها نمونهای از مشارکت در ائتلافهای مدنی و ایجاد تغییرات واقعی است. تقلیلدادن و سادهسازی تاریخ پیچیده جنبشهایی مانند بوند، بهجای آنکه روح تازهای در کالبد یک سنت قدیمی بدمد، تنها به پرستش خاکسترها میانجامد./ منبع
