راهبرد تلافی سایبری ایران

ایران چگونه از حملات سایبری برای هدف قرار دادن زیرساخت‌های حیاتی آمریکا و اروپا استفاده می‌کند؟

به گزارش اطلس دیپلماسی، مقاله‌ای با عنوان «راهبرد تلافی سایبری ایران» نوشته بریجت تومی (Bridget Toomey) و جاناتان سایه (Janatan Sayeh) در نشنال اینترست (National Interest) منتشر شده است و به توسعه قابلیت‌های سایبری ایران و استفاده از آن برای هدف قرار دادن زیرساخت‌های حیاتی در آمریکا و اروپا می‌پردازد. نویسندگان معتقدند تهران در کنار عملیات نظامی، از فضای سایبری برای گسترش دامنه فشار علیه آمریکا و متحدانش استفاده می‌کند و اقدامات دفاعی و قضایی واشنگتن تاکنون بیشتر ماهیتی واکنشی داشته‌اند. در ادامه، چکیده مطلب آمده است.

ایران طی بیش از یک دهه قابلیت‌های سایبری خود را برای هدف قرار دادن زیرساخت‌های حیاتی آمریکا و اروپا توسعه داده است. تهران در کنار عملیات نظامی، از حملات سایبری برای اعمال فشار و رساندن تهدید به زیرساخت‌هایی استفاده می‌کند که خارج از برد موشک‌ها و پهپادهایش قرار دارند.

ایران سامانه‌های آب در خلیج فارس و آمریکا را هدف قرار داده و واشنگتن برای مقابله از تحریم و پیگرد قضایی استفاده کرده است. وزارت خزانه‌داری آمریکا در قالب «عملیات مطرودسازی اقتصادی» نزدیک به ۶۰ نهاد، فرد و شناور را تحریم کرد؛ این اقدام حدود یک ماه پس از حملات هکرهای وابسته به ایران به سامانه‌های آب و فاضلاب حداکثر ۱۲ ایالت انجام شد که کنترل از راه دور و سامانه‌های فشار آب را مختل کردند. نهادهای آمریکایی پیش‌تر درباره تهدید «فوری و مستمر» این کارزار هشدار داده بودند.

فاصله جغرافیایی اهداف تهران را تغییر نمی‌دهد، بلکه ابزارهای آن را تغییر می‌دهد. حملات سایبری امکان تهدید زیرساخت‌های حیاتی آمریکا را فراهم می‌کنند. ایران از آغاز جنگ، زیرساخت‌های غیرنظامی منطقه را هدف گرفته است. حمله پهپادی روز ۸ مارس به تأسیسات نمک‌زدایی بحرین آسیب رساند؛ ایران اعلام کرد که آن حمله در پاسخ به حمله مشابه صورت گرفته است. ایران در ماههای آوریل و جولای به تأسیسات نمک‌زدایی کویت حمله کرد و در ماه آگوست تهدیدهای خود علیه زیرساخت‌های آب را تجدید کرد. تقریباً همه کشورهای حاشیه خلیج فارس بیش از ۸۰ درصد نیاز آبی خود را به نمک‌زدایی وابسته‌اند و تهران بر این باور است که ترس از بحران انسانی می‌تواند آنها را به فشار بر آمریکا برای پایان جنگ وادارد.

این راهبرد سابقه‌ای بیش از یک دهه دارد. در سال ۲۰۱۳، هکری وابسته به سپاه پاسداران به سدّی در نیویورک دسترسی یافت و امکان دستکاری دریچه کنترل آب را داشت. در سال ۲۰۲۰، هکرهای ایرانی تأسیسات آب اسرائیل را برای دستکاری سطح کلر هدف قرار دادند و سه سال بعد، هکرهای ایرانی به سامانه‌های آب آمریکا نفوذ کردند؛ اقدامی که تحریم شش مقام فرماندهی سایبری-الکترونیکی سپاه را در پی داشت. آمریکا نزدیک به ۱۷۰ هزار سامانه آب و فاضلاب دارد و فناوری قدیمی و کمبود نیروی متخصص و بودجه، آسیب‌پذیری را تشدید می‌کند.

تهدید ایران به آمریکا محدود نیست. هم‌زمان با حملات به سامانه‌های آب آمریکا، هکرهای ایرانی یک نیروگاه کوچک انگلیس را حدود چهار روز از کار انداختند؛ نخستین مورد گزارش‌شده از خارج‌کردن یک نیروگاه برق بریتانیا از مدار با حمله سایبری. تحریم و پیگرد به‌تنهایی واشنگتن را واکنش‌محور نگه می‌دارد. دولت ترامپ در روز ۱۲ آگوست با صدور یادداشتی، مسیر استفاده از توان شرکت‌های خصوصی آمریکایی، تحت هدایت فدرال، علیه برخی سازمان‌های فراملی سایبری را ایجاد کرد؛ مسیری که می‌تواند علیه برخی بازیگران سایبری وابسته مورد استفاده تهران نیز به‌کار رود./ منبع