ترکیه، دشمن جدید نتانیاهو در آستانه انتخابات
نتانیاهو با ترسیم چهرهای تهدیدآمیز از ترکیه و تلاش برای جلوگیری از فروش جنگندههای اف-۳۵ به این کشور، در حال ساختن یک دشمن جدید برای کارزار انتخاباتی «آقای امنیت» خود است، در حالی که این خود او بود که با از دست دادن فرصتها، راه را برای قدرتگیری آنکارا هموار کرد.
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «ترکیه، دشمن جدید نتانیاهو در آستانه انتخابات» به قلم هیئت تحریریه هاآرتص (Haaretz Editorial) منتشر شده است. این یادداشت استدلال میکند که بنیامین نتانیاهو در آستانه انتخابات، با یک حرکت حسابشده و با هدف تقویت کارزار «آقای امنیت» خود، در حال برندسازی از ترکیه به عنوان دشمن راهبردی جدید اسرائیل است، در حالی که این خود او بود که با فرصتسوزیهای سیاسی، به قدرتگیری آنکارا کمک کرد و اسرائیل را به یک «قلدر محله» منزوی تبدیل نمود. در ادامه، خلاصه این یادداشت را میخوانید.
انتخابات نزدیک است و کارزار «آقای امنیت» آغاز شده است. بنیامین نتانیاهو هفته گذشته در یک حرکت حسابشده، با موجی از مصاحبهها، تماسهای تلفنی و بیانیهها، تلاش کرد مانع از فروش جنگندههای اف-۳۵ به ترکیه شود. هدف او این است که اگر و زمانی که این معامله انجام شود (دونالد ترامپ هنوز با مخالفت شدید در کنگره و سنا مواجه است)، همیشه بتواند بگوید: «من هشدار دادم، من تمام تلاشم را کردم.» او با این کار، لفاظیهای ضدترکی خود را تشدید کرده و اکنون ترکها را به عنوان تهدید اصلی راهبردی برای اسرائیل، غرب آسیا، اروپا و حتی آمریکا به تصویر میکشد. منطق او ساده است: یک قدرت منطقهای افول میکند، دیگری برمیخیزد؛ یک دشمن ضعیف میشود، دیگری به تقویت خود ادامه میدهد.
رجب طیب اردوغان، رئیسجمهور ترکیه، مسلماً از طرفداران اسرائیل نیست و حمایت او از اسلامگرایان سنی در سراسر غرب آسیا، کارشناسان را در اسرائیل و کل منطقه نگران کرده است. با این حال، نتانیاهو نه تنها برای جلوگیری از وضعیت فعلی که در آن ترکها به فرزند محبوب ترامپ تبدیل شدهاند، کاری نکرد، بلکه خود به طور قابل توجهی به آن کمک کرد. یک دهه پیش، او فرصتی طلایی برای پیشبرد یک ائتلاف با کشورهای سنی میانهرو، در کنار یافتن راهحلی برای مسئله فلسطین، در اختیار داشت؛ فرصتی که میتوانست به تشکیل یک ائتلاف منطقهای منجر شود، اما او بهجای استفاده از این فرصت، برند «اسرائیل» را در سراسر غرب آسیا و فراتر از آن مسموم کرد.
در مقابل، ترکیه اردوغان، خود را به یک استاد دیپلماسی تبدیل کرده است. آنکارا به ترامپ کمک کرد تا راهی برای آتشبس در غزه و اکنون در ایران پیدا کند. اردوغان روابط خود را با کشورهای عربی که با خصومت و سوءظن به او مینگریستند، ترمیم کرده و اکنون در سوریه نیز نقشی غالب ایفا میکند. محاسبات نتانیاهو همیشه داخلی و سیاسی خواهد بود. انتخابات نزدیک است و به دشمنان جدیدی نیاز است. حماس، حزبالله و ایرانیها نقش خود را ایفا کردهاند و تلاشها برای تحریک علیه مصر نیز پس از ماجرای «قطرگیت» ناکام ماند. بنابراین، نتانیاهو تصمیم گرفته است لیست دشمنان را تازهسازی کرده و بر آنکارا تمرکز کند.
شکی نیست که اسرائیل نباید راضی به وضع موجود باشد، بهویژه با توجه به توسعه سریع فناوری ترکیه و لفاظیهای تحریکآمیز مقامات ترک علیه اسرائیل. با این وجود، اسرائیل همچنان روابط دیپلماتیک و تجاری با ترکیه، که یک کشور عضو ناتو است، حفظ کرده و روابط دوجانبه در طول سالها فراز و نشیبهایی داشته است. امروز، ترکیه یک رقیب منطقهای برای اسرائیل محسوب میشود، اما یک دشمن نیست. دولت اسرائیل باید یک راهبرد جدید در قبال ترکیه اتخاذ کند. با این حال، چنین راهبردی نمیتواند در واقعیتی ایجاد شود که در آن اسرائیل به کشوری منزوی تبدیل شده، از قدرت خود بدون قضاوت عقلانی استفاده میکند و رفتارش بیشتر به یک قلدر محله شباهت دارد تا یک نیروی منطقهای قوی، قدرتمند و پیچیده. اسرائیل برای مقابله با چالشهای جدید، بیش از هر چیز به بازنگری در سیاستهای داخلی و خارجی خود و خروج از انزوای خودساخته نیاز دارد./منبع
