آنچه اسرائیل تصور میکرد ضربهای نمادین به نظام باشد (بمباران زندان اوین) در نهایت به نمادی از پوچی ادعای دوستی اسرائیل با مردم ایران تبدیل شد و نشان داد که نمیتوان مردمی را با بمباران، تحریم و انزوا «آزاد» کرد. در نهایت، تنها نتیجه این اقدامات، کشتار انسانهای بیگناه است؛ در حالیکه ساختار اصلی نظام تقریباً دستنخورده باقی میماند.
