روایت پدری فلسطینی از زندگی زیر سایه تروریسم سازمانیافته شهرکنشینان
ساکنان روستای المغیر در کرانه باختری زیر فشار محاصره نظامی، مصادره اراضی و یورشهای مداوم شهرکنشینان مسلح برای بقا تلاش میکنند.
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «روایت پدری فلسطینی از زندگی زیر سایه تروریسم سازمانیافته شهرکنشینان» به قلم هارون بشاره (Haroon Bishara) در هاآرتص (Haaretz) منتشر شده است. این یادداشت با ترسیم وضعیت بحرانی روستای المغیر در شرق رامالله، به افشای ابعاد خشونتهای روزمره شهرکنشینان مسلح، غصب سیستماتیک اراضی با حمایت ارتش اسرائیل و پیامدهای انسانی و روانی اشغالگری بر زندگی خانوادههای فلسطینی میپردازد. در ادامه، چکیده مطلب آمده است.
روستای «المغیر» در تپههای شرقی رامالله مشرف به دره اردن، با ۴ هزار نفر جمعیت، در کانون تهاجمی همهجانبه برای نابودی تمام ارکان زندگی روزمره قرار دارد. نزدیک به ۹۸ درصد از اراضی این روستا بهعنوان «منطقه بسته نظامی» اعلام شده و عملاً در اختیار ۱۱ پایگاه و شهرک غیرقانونی اطراف قرار گرفته است. با این اقدام، اهالی در باریکهای کمتر از یک کیلومتر مربع محبوس شدهاند و در معرض تخریب گسترده کشاورزی و زیستمحیطی هستند؛ بهگونهای که تاکنون بیش از ۱۱ هزار اصله درخت زیتون کهن ریشهکن شده است.
این محاصره همهجانبه، اقتصاد محلی روستا را بهطور کامل فلج کرده است. کشاورزان و دامداران بخش عمده زمینهای خود را از دست دادهاند و به دلیل ممانعت هدفمند از چرای دامها، ناچار به فروش اجباری گلههای خود شدهاند. تنها خروجی غربی باقیمانده روستا نیز به کانون تحقیر و اخاذی مداوم تبدیل شده است؛ این ایست بازرسی فقط برای دقایقی باز میشود تا شهرکنشینان فرصت حمله پیدا کنند و سپس به بهانه تنشهای امنیتی بسته میشود تا با سرقت دسترنج جوانان و تشدید فقر، زمینه کوچ اجباری مردم فراهم شود.
در تاریخ ۱۲ آوریل ۲۰۲۴، بیش از ۵۰۰ شهرکنشین مسلح با پشتیبانی نیروهای نظامی به روستا یورش بردند، اموال خانهها را تخریب کردند و خودروی شخصی مرا در مقابل دیدگان وحشتزده فرزندانم به آتش کشیدند. شوک شدید جسمی و روحی این تهاجم موجب زایمان زودرس همسرم شد و نوزادمان، یعقوب، تنها دو روز پس از تولد جان باخت. فرزندانم ماهها با نشانههای اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) دستبهگریبان بودند و تلاش برای بازسازی حس امنیت در خانهای که هر لحظه ممکن است هدف حمله بعدی باشد، به تجربهای فرساینده تبدیل شده است.
در مواجهه با این فشارها، جامعه محلی المغیر پیوندهای درونی خود را تقویت کرده و به یک خانواده بزرگ تبدیل شده است تا مرهمی بر دردهای مشترک و ویرانیهای بیپایان باشد. با وجود تمام سختیها، خانوادهها فرزندان خود را هر صبح روانه مدرسه میکنند تا امید به زندگی را زنده نگه دارند. اهالی این روستا از حق زیست در سرزمین مادری خود دفاع میکنند و از جامعه جهانی میخواهند با اعمال فشار مؤثر بر اسرائیل، به چرخه ترور، ارعاب و مصادره اراضی پایان دهد./ منبع
