رهبری، مقابل سوریهسازی ایران ایستادند
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «رهبری، مقابل سوریهسازی ایران ایستادند» به قلم سعید آجورلو در فرهیختگان منتشر شده است. نویسنده با تبیین مفهوم «حکمت عملی» در سخنان اخیر رهبر انقلاب، موضع ایشان را پاسخی واقعبینانه و مبتنی بر تجربههای گذشته در مواجهه با پیشنهادهای مذاکرهای غیرسودمند و راهبردهای فشار آمریکا و اسرائیل میداند و آن را بخشی از راهبرد کلان جلوگیری از تضعیف و تجزیه کشور تحلیل میکند. در ادامه، چکیده این یادداشت را میخوانید.
سخنان اخیر رهبر انقلاب با محوریت «حکمت عملی» بر تعادلی میان آرمانگرایی و واقعگرایی در سیاست تأکید داشت. حکمت عملی، ترکیبی از دوراندیشی، عاقبتاندیشی و درسگرفتن از گذشته همراه با اقدامات مبتنی بر واقعیتهای موجود است. این رویکرد در برابر پیشنهادهای مذاکرهای که بدون ارائه امتیازات واقعی از سوی طرف مقابل مطرح میشود، قرار میگیرد. رهبر انقلاب تصریح کردند که طرف مقابل، بهویژه آمریکا با ریاستجمهوری دونالد ترامپ، نه قصد رفع تحریم دارد و نه پیشنهاد سودمندی ارائه کرده است؛ بلکه تصور میکند ایران ضعیف شده و باید بیشترین امتیازات را بدهد. این درک باید اصلاح شود؛ زیرا ادامه چنین نگرشی منجر به تسلیم و سازش خواهد شد، بدون آنکه مانع دشمنی و جنگ شود.
مقایسه شرایط فعلی با مقطع قطعنامه ۵۹۸، بهدلیل تفاوت ماهیت جنگها و فقدان پیشنهاد ملموس بر روی میز مذاکره، نادرست دانسته شد. امروز طرف مقابل، «شبهمیزی» چیده که معنای آن صرفاً پذیرش شرایط و تسلیمشدن است. مذاکرات موجود با اروپاییها، ازجمله توافقات در قاهره برای تعلیق مکانیسم ماشه، اجرایی نشد و نشان داد مسیری واقعگرایانه بدون توهمات ایدئالیستی لازم است. این نگاه بر تفاهم اجتماعی و همبستگی داخلی بهعنوان عواملی تغییردهنده محاسبات دشمن تأکید دارد.
برداشت جمهوری اسلامی این است که ورود به مذاکرهای که بر مبنای خواست ترامپ باشد، مقدمه جنگ جدید بوده و میتواند به تلهای منجر شود. خودداری از این روند، احتمال جنگ را کاهش داده و به قدرت بازدارندگی اضافه میکند. این امر کلیشه قدیمی مبنی بر اینکه مذاکره مانع جنگ میشود را زیر سؤال برده است؛ زیرا حتی در جریان مذاکره نیز امکان وقوع جنگ وجود دارد. راهبرد کنونی بر مقاومت و تجهیز تدافعی استوار است تا مانع حمله احتمالی شود.
یکی از تهدیدهای اصلی، سناریوی تبدیل ایران به وضعیت کشورهایی مانند سوریه یا لیبی است؛ اهدافی که آمریکا و اسرائیل دنبال میکنند. مقابله با این سناریوها مستلزم راهبردی جدید است که شامل درک منطق قدرت جهانی، گسترش همکاریها با کشورهای شرقی همچون چین و روسیه، تقویت روابط با همسایگان و تغییر جنس مناسبات بینالمللی ایران خواهد بود. در این میان، مسئله فلسطین و جایگاه آن در افکار عمومی جهان فرصتهایی برای ایجاد تغییرات در صحنه سیاسی بینالمللی فراهم میآورد.
این رویکرد بهطور مستقیم در برابر تلاشها برای تجزیه یا بیثباتی ایران قرار دارد و نیازمند دیدی کلانتر به تهدیدات است؛ زیرا طرف مقابل برنامههای خود را در مقیاس بزرگتری طراحی میکند. همچنین بر ضرورت جلوگیری از ایجاد شکاف میان دولت و نظام حکمرانی در داخل کشور تأکید شد. تلاش برای قراردادن دولت در برابر حاکمیت، همانطور که برخی جریانهای داخلی دنبال کردهاند، به شکاف اجتماعی و کاهش قدرت ملی منجر میشود و هدف دشمن را محقق میکند. رهبر انقلاب همراهی سران قوا را نشانهای مثبت دانستند و هشدار دادند که تلاش برای بنیصدرسازی از رئیسجمهور، به همان میزان که سازش با آمریکا مضر است، برخلاف امنیت و مصالح ملی خواهد بود. هرگونه قطبیسازی سیاسی داخلی از این جنس، به تضعیف قدرت ملی و منافع کشور میانجامد./ منبع
