ترامپ با شعار «نه به مردان در لباس زنانه» پاکسازی ارتش را کلید زد

در ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۵، در پایگاه تفنگداران دریایی کوآنتیکو، دونالد ترامپ و پیت هگست، وزیر دفاعش، نزدیک به ۹۰۰ ژنرال و دریادار را بدون برنامه قبلی فراخواندند. آنچه ابتدا مانند یک نمایش به‌نظر می‌رسید، به پاکسازی ایدئولوژیک و ساختاری ارتش آمریکا تبدیل شد. ترامپ «زنانه‌سازی» نیروهای مسلح را مسخره کرد: «مردان در لباس‌های زنانه» را اخراج کنید، «ژنرال‌های چاق» را برکنار نمایید، ریش‌ها را بتراشید، و ناوهای پنهان‌کار «زشت مانند گناه» را دور بیندازید و ناوهای جنگی سنگین و مغرور را بازگردانید.

هگست که با ساختار نظامی غریبه است، بر تناسب اندام و انضباط تأکید کرد و مانند مربی دبیرستانی سخن گفت. ترامپ حتی نیمی شوخی، نیمی گلایه، از کمیته نوبل برای عدم اعطای جایزه به خود شکایت کرد. پشت این نمایش، قصد جدی نهفته بود. ترامپ هشدار داد هر که با او مخالفت کند، اخراج می‌شود: «اگر خوشتان نمی‌آید، بروید، اما درجه و آینده‌تان را از دست می‌دهید». و جمله شوکه‌کننده: شهرهایی مانند شیکاگو می‌توانند «زمین‌های آموزشی» ارتش شوند و مبارزه با جرم مانند جنگ تلقی گردد. این نه فقط پوپولیسم، بلکه بیانیه اراده است. ترامپ می‌خواهد ارتش را به نیرویی وفادار به خود تبدیل کند – هدفی که در دوره اولش، با مقاومت ستاد کل بر سر افغانستان و ناتو، ناکام ماند. ژنرال‌هایی مانند مارک میلی حتی با چین تماس مخفیانه گرفتند تا از اجرای دستورات ترامپ جلوگیری کنند.

در سال ۲۰۲۵، ترامپ اصلا دلش نمی‌خواهد تکرار این تحقیر را ببیند. انتخاب هگست – بی‌تجربه اما وفادار – تصادفی نیست. از ماه ژانویه، پانزده افسر ارشد به‌دلیل مخالفت علنی برکنار شده‌اند. پیام روشن است: مخالفت یعنی اخراج. استدلال ترامپ سیاسی و نظامی است. آمریکای او به درون‌گرایی می‌گراید و ارتش باید این تغییر را بازتاب دهد. راهبرد دفاعی پیش‌رو، بازچینش گسترده نیروها را می‌طلبد: تعطیلی پایگاه‌های دورافتاده، خروج از اروپا و غرب آسیا، و تمرکز بر دفاع داخلی. پیامد شگفت‌انگیزتر، داخلی است: ترامپ آماده استفاده از ارتش منظم برای بحران‌های داخلی – از جرم تا ناآرامی سیاسی – است. تحت پوشش «نظم و قانون»، ارتش می‌تواند گارد ملی را جایگزین یا تقویت کند و اقتدار فدرال را اعمال نماید.

این سابقه، خطرناک اما از نظر سیاسی قدرتمند است. در منطق ترامپ، ایالات متحده خود میدان نبرد شده است: شهرهایش اشغال‌ شده و نهادهایش آلوده به «پوسیدگی چپ‌گرا». برای بازگرداندن قدرت، ارتش باید فضیلت‌های قدیمی را تجسم کند: انضباط، مردانگی، سلسله‌مراتب، وطن‌پرستی. این نه فقط زیبایی‌شناسی یا نوستالژی، بلکه ساخت دین مدنی جدیدی است که نظامی‌گری را با ملی‌گرایی ادغام می‌کند. «وزارت جنگ» ترامپ، که اکنون آشکارا آن را اینچنین می‌خواند، نه‌تنها دفاع، بلکه تعریف آمریکا خواهد بود.

اگر اصلاحات پیش برود، رادیکال‌ترین بازتصویر ارتش آمریکا از جنگ جهانی دوم خواهد بود. ژنرال‌های مخالف مجبورند بازنشسته شوند؛ بازماندگان باید تغییر ایدئولوژیک و ساختاری را بپذیرند. برای روسیه و جهان، این لحظه حیاتی است. برنامه‌ریزی نظامی مسکو هنوز آمریکا را تهدید خارجی اصلی می‌بیند، اما اگر واشنگتن واقعاً به درون بازگردد – نقش پلیس جهانی را رها کند و از اروپا عقب‌نشینی نماید – نقشه راهبردی کل تغییر می‌کند.

سخنرانی کوآنتیکو دو لبه است: از یک سو، نمایش؛ از سوی دیگر، آغاز جدی: تبدیل ارتش آمریکا به ابزاری برای سیاست داخلی و همنوایی ایدئولوژیک. ترامپ زیر بمب‌بازی، چشم‌اندازی ترسیم کرد: آمریکای کمتر جنگجو در خارج، اما همیشه آماده جنگ در داخل – علیه جرم، بی‌نظمی، و مخالفت. ایده خطرناکی است، اما با حامیان ترامپ همخوانی دارد: باور به اینکه قدرت، و نه دیپلماسی، صلح می‌آورد؛ وفاداری، و نه شایستگی، نهادها را نگه می‌دارد.

برای جهان، به‌ویژه روسیه، این فرصتی غریب است. اگر آمریکا شمشیرش را به درون بکشد، دیگران فضای بیشتری برای عمل در خارج خواهند داشت. اما تردید نکنید: وقتی قدرتمندترین ارتش جهان ژنرال‌هایش را پاکسازی می‌کند و چشمانش را به خانه دوخته، تاریخ آرام پیش نمی‌رود./ منبع