نقش امارات در جنگ احتمالی آمریکا علیه ایران
امارات چگونه به گره پنهان آرایش نظامی آمریکا علیه ایران تبدیل میشود؟
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی تحلیلی با عنوان «نقش امارات در جنگ احتمالی آمریکا علیه ایران» به قلم سیدرضا میرطاهر و منتشر شده در اندیشکده تهران، به بررسی جایگاه امارات در معماری امنیتی و نظامی آمریکا در غرب آسیا میپردازد و نشان میدهد این کشور، با وجود اعلام بیطرفی رسمی، از طریق میزبانی پایگاههای نظامی، همکاریهای پدافندی، لجستیکی و همسویی راهبردی با آمریکا و اسرائیل، نقشی اثرگذار در موازنه بازدارندگی و محاسبات عملیاتی علیه ایران ایفا میکند. در ادامه، چکیده این یادداشت را میخوانید.
امارات، متشکل از هفت شیخنشین در جنوب خلیج فارس، در سالهای اخیر به یکی از عناصر مهم در راهبرد حضور منطقهای آمریکا تبدیل شده و با میزبانی نیروها و تجهیزات نظامی آمریکا در پایگاه هوایی الظفره، نقشی اثرگذار در معادلات امنیتی مرتبط با ایران یافته است. این وضعیت در کنار ادعای حلنشده امارات درباره جزایر سهگانه ایرانی و عادیسازی روابط با اسرائیل در دوره نخست ریاستجمهوری دونالد ترامپ، جایگاه این کشور را در سناریوهای احتمالی تقابل آمریکا و ایران برجسته کرده است. روابط نزدیک سیاسی، امنیتی و نظامی امارات با اسرائیل نیز زمینه نقشآفرینی آن در جنگ دوازدهروزه را فراهم ساخت.
در جریان جنگ دوازدهروزه، امارات بهطور رسمی کوشید خود را بیطرف و حامی ثبات منطقه نشان دهد، اما شواهد سیاسی، امنیتی و لجستیکی حاکی از قرار گرفتن عملی این کشور در کنار آمریکا و اسرائیل بود. همکاری در سامانههای پدافندی و رهگیری موشکها و پهپادها، یکی از ابعاد اصلی این نقش محسوب میشود. امارات به بخشی از شبکه یکپارچه دفاع هوایی آمریکا در منطقه پیوسته و پس از عادیسازی روابط، همکاریهای امنیتی نزدیکی با تلآویو برقرار کرده است. گزارشها از استفاده از پایگاهها و زیرساختهای جنوب خلیج فارس برای رهگیری پرتابههای ایرانی و ارائه دادههای هشدار زودهنگام حکایت دارد که به افزایش کارایی این عملیات انجامید.
بعد دیگر، نقش لجستیکی امارات است. بنادر پیشرفته، فرودگاههای مجهز و زیرساختهای حملونقل این کشور امکان جابهجایی سریع تجهیزات، قطعات فنی و نیروهای پشتیبانی را برای آمریکا و متحدان او فراهم میکند. در جنگ دوازدهروزه، امارات بهعنوان عقبهای امن برای پشتیبانی لجستیکی بهکار گرفته شد و بدون ورود مستقیم به نبرد، فشار عملیاتی را کاهش داد. این همکاریها امارات را به بازیگری مؤثر در پشت صحنه معادلات امنیتی خلیج فارس تبدیل کرد.
پس از جنگ، روابط نظامی امارات و اسرائیل افزایش یافت و گزارشهایی درباره برنامهریزی برای ایجاد پایگاه نظامی اسرائیلی در نزدیکی مرز عربستان منتشر شد. همزمان، در سال ۲۰۲۶ و با افزایش تنش میان آمریکا و ایران، حضور نظامی آمریکا در منطقه تقویت شد. امارات بهعنوان یکی از متحدان اصلی واشنگتن، میزبان بخشی از این آرایش شامل حدود سه هزار و پانصد نیروی آمریکایی در پایگاه الظفره است. مأموریت این نیروها بر سامانههای پدافندی و عملیات جنگندههای نسل پنجم مانند اف۲۲ متمرکز است و پهپادهایی نظیر امکیو‑۹ نیز در این پایگاه فعال هستند.
استقرار سامانه دفاع موشکی تاد در امارات و خرید آتشبارهای اضافی، بخشی از چیدمان دفاع موشکی آمریکا در منطقه است. این استقرار در کنار ناوگروههای دریایی، بمبافکنهای راهبردی و جنگندهها در پایگاههای مختلف، در چارچوب راهبردی چندلایه برای بازدارندگی، حمایت از شرکا و حفظ قابلیت اقدام سریع قرار دارد. با وجود این، دولت امارات بهطور رسمی اعلام کرده اجازه استفاده از خاک، حریم هوایی یا آبهای خود برای اقدام نظامی خصمانه علیه ایران را نخواهد داد و بر گفتوگو، کاهش تنش و پایبندی به حقوق بینالملل تأکید کرده است./ منبع



