ترامپ به بیشتر شرق آسیا پشت کرده و کیم جونگ اون را در آغوش میگیرد
ترامپ با کاهش تعهدات نظامی در شرق آسیا، اعتبار و نفوذ آمریکا را تضعیف میکند.
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «ترامپ به بیشتر شرق آسیا پشت کرده و کیم جونگ اون را در آغوش میگیرد» نوشته فرد کاپلان (Fred Kaplan) و منتشرشده در اسلیت (Slate)، پیامدهای تصمیم ترامپ برای کاهش رزمایشهای مشترک با کرهجنوبی و انتقال ناو هواپیمابر آمریکایی از آسیا به غربآسیا را بررسی میکند و این اقدامات را نشانهای از تغییر اولویتهای راهبردی واشنگتن، تضعیف اعتماد متحدان شرق آسیا و کاهش توان نمایش قدرت آمریکا در منطقه میداند. در ادامه، چکیده این مطلب آمده است.
دونالد ترامپ با یک دستور و یک تصمیم نظامی، پیام مهمی درباره تغییر اولویتهای راهبردی آمریکا در شرق آسیا ارسال کرده است. او دستور داده مشارکت آمریکا در رزمایشهای مشترک با کرهجنوبی بهطور قابلتوجهی کاهش یابد و همزمان ناو هواپیمابر «جرج واشنگتن» از ژاپن به غربآسیا منتقل شود تا جایگزین ناو «آبراهام لینکلن» شود. این تصمیم در شرایطی اتخاذ شده که ناو لینکلن بهدلیل حضور طولانیمدت در منطقه و عملیات مرتبط با جنگ ایران، با فرسودگی نیروها، کاهش ذخایر و مشکلات فنی مواجه شده است.
با این حال، انتقال جرج واشنگتن به غربآسیا باعث شده ناو هواپیمابری که تنها ناو مهم آمریکا در منطقه آسیا-اقیانوسیه بود، از این حوزه خارج شود. نتیجه عملی آن، کاهش چشمگیر توان نیروی دریایی آمریکا برای نمایش و اعمال قدرت در شرق آسیاست؛ وضعیتی که از منظر تاریخی کمسابقه توصیف شده است. این اقدام در کنار کاهش رزمایشهای مشترک با سئول، این برداشت را تقویت میکند که واشنگتن امنیت غربآسیا را در مقطع کنونی بر امنیت متحدان خود در کرهجنوبی، ژاپن و تایوان ترجیح داده است.
استدلال ترامپ برای کاهش رزمایشها نیز با انتقادهای جدی مواجه است. او این تمرینها را پرهزینه دانسته و روابط خود با کیم جونگ اون را دلیل دیگری برای کاهش فعالیتهای نظامی عنوان کرده است. اما هزینه رزمایشهای مشابه در دوره نخست ریاستجمهوری ترامپ حدود ۱۴ میلیون دلار برآورد شده بود که با احتساب تورم به حدود ۱۸.۶ میلیون دلار میرسد؛ رقمی بسیار ناچیز در مقایسه با دهها میلیارد دلار هزینه جنگ ایران. افزون بر این، رزمایشهای مشترک با کرهجنوبی بخشی از سازوکار بازدارندگی هستند و میتوانند از وقوع جنگی بسیار پرهزینهتر جلوگیری کنند.
تصویر ترامپ از رابطه با کیم نیز با تحولات بعدی سازگار نیست. دیدارهای گرم و مذاکرات دوره نخست ریاستجمهوری آمریکا در نهایت بدون توافق پایدار درباره برنامه هستهای کرهشمالی پایان یافت. پیونگیانگ از آن زمان زرادخانه هستهای خود را توسعه داده و به یکی از شرکای نظامی مهم روسیه تبدیل شده است. اعزام نیرو و موشک برای پشتیبانی از جنگ روسیه در اوکراین نیز نشان میدهد کرهشمالی در حال تعمیق روابط نظامی با مسکو است. در مقابل، نشانهای از تمایل جدی کیم برای ازسرگیری مذاکرات با واشنگتن دیده نمیشود.
استدلال ترامپ درباره امتناع کرهجنوبی از مشارکت در «خلع سلاح هستهای ایران» نیز محل تردید است. سئول با توجه به موقعیت جغرافیایی و تهدید دائمی کرهشمالی، ظرفیت محدودی برای اعزام منابع نظامی به غربآسیا دارد. از سوی دیگر، آمریکا پیشتر بخشی از تجهیزات پیشرفته مستقر در کرهجنوبی، از جمله سامانه تاد، را به خاورمیانه منتقل کرده بود. بنابراین، کاهش حمایت نظامی از سئول در واکنش به این موضوع میتواند بهجای تقویت سیاست آمریکا، اعتماد متحدان را تضعیف کند.
در سطح راهبردی، مسئله فراتر از یک ناو یا یک رزمایش است. کاهش حضور نظامی آمریکا در شرق آسیا میتواند به متحدان و رقبای واشنگتن نشان دهد که تعهدات امنیتی آمریکا تابع تصمیمهای کوتاهمدت و اولویتهای متغیر رئیسجمهور است. چنین برداشتی، قدرت بازدارندگی آمریکا را کاهش داده و فضای بیشتری برای چین و کرهشمالی ایجاد میکند. در نتیجه، تغییرات اخیر میتواند به فرسایش تدریجی جایگاه آمریکا در شرق آسیا و کاهش اعتبار وعدههای امنیتی واشنگتن منجر شود./منبع
