ابراز علاقه ترامپ مجدد ترامپ به کیم جونگ اون

کاهش مانورهای نظامی مشترک با کره جنوبی توسط ترامپ، ضمن تضعیف بازدارندگی، نشان‌دهنده رویکردی منفعلانه در برابر دیکتاتور کره شمالی است که امنیت منطقه را با چالش جدی مواجه می‌کند.

به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «ترامپ دوباره به کیم جونگ اون ابراز علاقه می‌کند» در وال‌ استریت ژورنال (Wall Street Journal) منتشر شده است. این یادداشت با رویکردی انتقادی، تصمیم رئیس‌جمهور آمریکا برای محدود کردن رزمایش‌های نظامی با سئول را ناشی از رویکردی تکانه‌ای دانسته که به تضعیف بازدارندگی در برابر پیونگ‌یانگ منجر می‌شود. در ادامه، چکیده این مطلب آمده است.

سیاست خارجی ایالات متحده بار دیگر تحت تأثیر تصمیمات ناگهانی و غیرقابل پیش‌بینی رئیس‌جمهور قرار گرفته است. دستور مستقیم برای کاهش قابل‌توجه رزمایش‌های نظامی مشترک با کره جنوبی، در حالی صادر شد که این تمرینات از روز دوشنبه قرار بود آغاز شود. این اقدام که مستقیماً با استناد به روابط شخصی با رهبر کره شمالی اتخاذ شده، پرسش‌های جدی را درباره راهبرد دفاعی و ثبات پیمان‌های امنیتی واشنگتن ایجاد کرده است.

بر اساس استدلال‌های مطرح شده، تکیه بر روابط شخصی به جای اتکای به ساختارهای مستحکم اتحاد، نه تنها باعث سردرگمی متحدان منطقه‌ای می‌شود، بلکه محاسبات راهبردی طرف مقابل را نیز دستخوش تغییر می‌کند. توصیف مانورهای نظامی به عنوان «اقدامی نامناسب و خصمانه» از سوی رئیس‌جمهور، در تضاد آشکار با اصول بازدارندگی است که دهه‌هاست ثبات در شبه‌جزیره کره را تضمین کرده است. این نگاه که کره شمالی تحت زعامت فعلی کشوری «غیرتهدیدکننده و محترم» است، با واقعیت‌های موجود در منطقه و توسعه برنامه‌های نظامی پیونگ ‌یانگ همخوانی ندارد.

واشنگتن با این عقب‌نشینی تاکتیکی، در واقع اهرم‌های فشار خود را پیش از هرگونه مذاکره جدی تضعیف کرده است. در حالی که متحدان ایالات متحده در منطقه نیازمند اطمینان از تعهدات دفاعی آمریکا هستند، پیام‌های متناقض از سوی کاخ سفید موجب تضعیف اعتماد به چتر امنیتی واشنگتن می‌شود. این رویکرد تکانه‌ای در قبال یکی از پیچیده‌ترین پرونده‌های امنیتی جهان، می‌تواند پیامدهای بلندمدتی برای حضور نظامی ایالات متحده در شرق آسیا و توانایی این کشور برای مدیریت تهدیدات هسته‌ای داشته باشد. در نهایت، این تصمیم نه به عنوان یک گام دیپلماتیک هوشمندانه، بلکه به عنوان واکنشی احساسی ارزیابی می‌شود که هزینه‌های امنیتی آن برای متحدان و جایگاه بین‌المللی ایالات متحده فراتر از هرگونه دستاورد ظاهری در روابط دوجانبه خواهد بود./منبع