اعتراف دیرهنگام به اختلال استرس پس از سانحه در نیروی هوایی اسرائیل
یادداشتی تکان‌دهنده از خواهر یک ناوبر نیروی هوایی اسرائیل، پرده از بحران خاموش و نادیده‌گرفته‌شده «اختلال استرس پس از سانحه» در میان پرسنل اتاق‌های فرمان و هدایت پهپادها برمی‌دارد.
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان « اعتراف دیرهنگام به اختلال استرس پس از سانحه در نیروی هوایی اسرائیل» در روزنامه هاآرتص منتشر شده است. این یادداشت که توسط اینبال داگان (Inbal Dagan)، خواهر دوقلوی یک افسر ارشد نیروی هوایی اسرائیل نوشته شده، روایتی تلخ از خودکشی برادرش پس از ۲۰ سال خدمت است و به‌‌شدت از بی‌توجهی ساختار نظامی به سلامت روان نیروهای غیرمیدانی انتقاد می‌کند. در ادامه، چکیده مطلب آمده است.
اظهارات اخیر بزالل اسموتریچ (وزیر دارایی اسرائیل) مبنی بر اینکه «خلبانان کار خارق‌العاده‌ای می‌کنند، اما خود را به خطر نمی‌اندازند و حتی انگشت کوچکشان هم خراش برنمی‌دارد»، نمادی از یک سوءتفاهم عمیق و خطرناک در ساختار حاکمیتی اسرائیل است؛ سوءتفاهمی که به قیمت جان افرادی چون سرگرد عساف داگان تمام شده است.
عساف داگان پس از ۱۷ سال خدمت به‌عنوان ناوبر رزمی، در طول جنگ اخیر در اتاق فرمان زیرزمینی نیروی هوایی (در مقر کریا در تل‌آویو) مشغول به خدمت بود؛ جایی که وظیفه برنامه‌ریزی برای بمباران‌ها، انهدام اهداف در غزه و ترور چهره‌های ارشد را بر عهده داشت. در اکتبر ۲۰۲۴، در میانه جنگ، جسد او در بیشه‌زاری در نزدیکی عتلیت پیدا شد. با وجود اثبات این موضوع که او در روز مرگش در مسیر محل خدمت بوده است، ارتش در ابتدا از به رسمیت‌شناختن او به‌عنوان «سرباز جان‌باخته ارتش» و برگزاری تشییع‌‌جنازه نظامی خودداری کرد.
تلاش خانواده برای درک دلایل این خودکشی، پرده از واقعیتی هولناک برداشت: عساف از اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) رنج می‌برده است. برخلاف تصور عمومی که می‌پندارد خلبانان و پرسنل اتاق فرمان از نتایج اقدامات خود دور هستند، این افراد تصاویر لحظه‌ای نابودی ساختمان‌ها و پیامدهای غیرقابل پیش‌بینی حملات را به‌طور مستقیم از طریق مانیتورها مشاهده می‌کنند. بار سنگین تصمیم‌گیری‌های مرگ‌وزندگی در طول ۲۰ سال خدمت و مشاهده نتایجی که گاه فراتر از برنامه‌ریزی‌ها بوده، روان او را فرسوده کرده بود.
نکته تکان‌دهنده آن است که عساف تنها قربانی این وضعیت نیست. در سه سال گذشته، بیشتر خودکشی‌ها در نیروی هوایی نه در میان نیروهای میدانی، بلکه در میان پرسنل مرتبط با برنامه‌ریزی و اجرای حملات از راه دور (مانند هدایت پهپادها و اتاق‌های فرمان) رخ داده است. با این حال، نیروی هوایی از پذیرش این بحران و گفت‌وگو درباره آن امتناع می‌ورزد. فرماندهان ارشد، از جمله سرلشکر تومر بار که عساف را شخصاً می‌شناخت، هیچ تلاشی برای درک دلایل این حادثه نکردند./ منبع