استقبال برخی یهودیان نیویورک از حضور سیاسی یک مسلمان

در سال ۲۰۲۳، رستوران فلسطینی «آیات» در محله دیتماس پارک بروکلین افتتاح شد؛ مکانی که آشکارا مواضع سیاسی خود را ابراز می‌کند. از جمله، بخش غذاهای دریایی منوی آن با عبارت «از رود تا دریا» مشخص شده بود؛ عبارتی که برخی آن را هوشمندانه و برخی تهدیدآمیز یافتند. پس از جنجال‌های ایجادشده، این رستوران در سال ۲۰۲۴ میزبان یک شام شبات رایگان شد و بیش از هزار و سیصد نفر را گرد هم آورد. این رخداد، نمادی از همزیستی یهودیان و مسلمانان در نیویورک بود؛ شهری که با وجود اختلافات، نوعی همزیستی چندفرهنگی آرام در آن جریان دارد.

نمونه‌ای دیگر از این همزیستی را می‌توان در کمپین انتخاباتی زهران ممدانی، نامزد مسلمان انتخابات شهرداری و همکاری او با برد لندر، حسابرس یهودی شهر نیویورک، مشاهده کرد. آن‌ها در کارزارهای مشترک ظاهر شدند، در برنامه تلویزیونی «استفن کولبرت» شرکت کردند و یکدیگر را در سیستم رأی‌گیری رتبه‌بندی‌شده توصیه نمودند. هرچند ممدانی به‌دلیل مواضع طرفدار فلسطینی‌اش با انتقادات برخی از یهودیان نیویورک مواجه شده، اما موفق به جذب حمایت قابل توجهی از جامعه یهودی نیز شده است.

طبق نظرسنجی گروه Honan Strategy در می ۲۰۲۴، ممدانی با بیست درصد آرای رأی‌دهندگان یهودی پس از اندرو کومو قرار گرفت. او موفق شد بیش‌تر محله پارک اسلوپ را که دارای جمعیت زیادی از یهودیان ترقی‌خواه است، از آن خود کند و در بخش‌هایی از Upper West Side نیز نتایج مناسبی کسب کند. گزارش‌هایی حاکی از آن است که یهودیان از طیف‌های مختلف از کارزار او حمایت کرده‌اند. گروهی از یهودیان ارتدوکس نیز نسبت به او نظر مساعد داشتند، هرچند در نهایت رسماً از او حمایت نکردند.

با وجود این واقعیت‌ها، برخی مخالفان سیاسی، پیروزی ممدانی را نشانه‌ای از «ضدیهودگرایی» دانسته‌اند. یک نامزد جمهوری‌خواه ادعا کرده بود که او همه کنیسه‌ها و مؤسسات یهودی را خواهد بست. گروه ائتلاف یهودیان جمهوری‌خواه نیز هشدار داده بود که مردم نیویورک باید فوراً شهر را ترک کنند. در سطح ملی، واکنش‌هایی با رنگ و بوی اسلام‌هراسی شکل گرفت؛ مارجوری تیلور گرین تصویری از تندیس آزادی با برقع منتشر کرد و اندی اوگلز خواهان سلب تابعیت و اخراج ممدانی شد.

در عین حال، تفاوت موضع ممدانی با سیاست‌مداران پیشین نیویورک درباره اسرائیل نیز مشهود است. در حالی که سیاست‌مدارانی مانند بیل دی‌ بلاسی یا اندرو کومو همواره حامی سرسخت اسرائیل بودند، ممدانی از مواضعی مانند اجرای حکم دیوان کیفری بین‌المللی علیه نتانیاهو در صورت حضورش در نیویورک حمایت کرده است. البته این مواضع نیز با چالش‌هایی همراه بوده‌اند. برای مثال، دفاع ممدانی از عبارت «جهانی‌سازی انتفاضه» در یک پادکست مورد انتقاد قرار گرفت. با وجود آنکه او بر معنای لغوی غیرخشونت‌آمیز واژه «انتفاضه» تأکید داشت، درک حساسیت‌ها و زمینه‌های خشونت‌آمیز آن نزد بسیاری از یهودیان اهمیت دارد؛ به‌ویژه در پس‌زمینه حوادثی مانند قتل کارکنان سفارت اسرائیل یا بمب‌گذاری اخیر در کلرادو.

ممدانی بارها یهودستیزی را محکوم کرده و از دغدغه‌ها و ترس‌های یهودیان سخن گفته است. او در شب پیروزی اولیه‌اش گفت که در عین وفاداری به باورهای خود در زمینه عدالت، تلاش خواهد کرد تا دیدگاه‌های مخالف را بهتر درک کند و در تعامل عمیق با آن‌ها باشد.

نکته مهم اینکه، برخلاف آنچه برخی رسانه‌ها وانمود کردند، انتخابات مقدماتی دموکرات‌ها در نیویورک درباره اسرائیل نبود. ممدانی بیشتر به‌خاطر تمرکز مداوم بر مسائل معیشتی، عدالت اجتماعی و کیفیت زندگی در نیویورک مورد استقبال قرار گرفت. او شخصیتی پرانرژی، جوان و بی‌تکلف دارد که در مقابل نسل سالخورده و محافظه‌کار دموکرات‌ها، امیدبخش و متفاوت به‌نظر می‌رسد.

اکنون که ممدانی نامزدی شناخته‌شده در سطح ملی شده، در انتخابات عمومی با چالش‌های دشوارتری روبه‌رو خواهد بود. او احتمالاً در برابر شهردار سابق، اریک آدامز که به‌صورت مستقل رقابت می‌کند و شاید حتی اندرو کومو نیز قرار گیرد. حملات علیه او در مرحله مقدماتی شدید بودند، اما آنچه پیش روست می‌تواند فراتر از آن باشد. مخالفانش احتمالاً خواهند کوشید از دغدغه‌های جامعه یهودی برای ضربه‌زدن به ائتلاف دموکرات‌ها استفاده کنند. یکی از نشانه‌های این رویکرد، طرح حضور آدامز در خط حزبی ساختگی با نام «پایان یهودستیزی» است.

در نهایت، تلاش برای تبدیل ممدانی به چهره‌ای افراطی، همچون ترکیبی از جرمی کوربین و یحیی سنوار، ادامه خواهد یافت؛ اما باید در نظر داشت که تصویر الهام‌بخشی از نیویورک که کمپین ممدانی بر آن تأکید داشت، شهری مهاجرپذیر، ضداقتدارگرا، خاکی و جهان‌وطن، مورد علاقه بسیاری از یهودیان این شهر نیز هست. بخشی از موفقیت او ناشی از همین تصویر و همین تعلق ریشه‌دار به نیویورک بوده است./ منبع