دمشق در مسیر کاهش تنش و بازسازی روابط با غرب
رویکرد جدید دولت سوریه زمینهساز کاهش تنشهای منطقهای و جلب سرمایهگذاریهای غربی شده است.
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «دمشق در مسیر کاهش تنش و بازسازی روابط با غرب» نوشته سوریا گودا (Surya Gowda) و ایوان اسپیر (Evan Spear) در دیسپچ (Dispatch) منتشر شده است. این یادداشت، به بررسی پویاییهای نوین سیاسی در دمشق پس از تغییرات ساختاری قدرت میپردازد. این یادداشت نشان میدهد که چگونه دولت جدید سوریه با اتخاذ رویکردی دیپلماتیک و تنشزدا، در تلاش است تا از طریق جذب سرمایههای خارجی و بازسازی پیوندهای خود با بازیگران غربی مانند فرانسه، از انزوای بینالمللی خارج شود. در ادامه، چکیده این مطلب آمده است.
تحولات اخیر در صحنه سیاسی سوریه نشاندهنده آغاز فصلی نوین در رویکردهای داخلی و بینالمللی دمشق است. پس از دههها حاکمیت اقتدارگرایانه خاندان اسد، تغییرات ساختاری در هرم قدرت این کشور مسیر را برای اتخاذ سیاستهای انعطافپذیرتر هموار کرده است. دیدار اخیر میان مقامات ارشد دمشق و رئیسجمهور فرانسه در جریان کنفرانس مطبوعاتی مشترک، نمادی آشکار از تمایل متقابل سوریه و قدرتهای اروپایی برای بازتعریف مناسبات دوجانبه به شمار میرود. این رویکرد جدید که با تمرکز بر تنشزدایی و بازسازی اقتصادی پیش میرود، پتانسیل بالایی برای تغییر موازنه قوا در منطقه دارد.
یکی از پیامدهای کلیدی این چرخش سیاسی، تلاش دمشق برای فاصله گرفتن از ائتلافهای سنتی منطقهای و جذب سرمایهگذاریهای غربی است. دولت جدید با درک فرسودگی ناشی از سالها جنگ داخلی و نابودی زیرساختها، تمرکز خود را بر جذب منابع مالی خارجی قرار داده است. ناظران بینالمللی معتقدند که حتی جلب توجه و اعتماد محافل دیپلماتیک غربی به اصلاحات اقتصادی و ساختاری جدید، نشاندهنده موفقیت اولیه دمشق در تغییر تصویر بینالمللی خود است. این روند نهتنها فرصتهای تازهای برای توسعه اقتصادی ایجاد میکند، بلکه زمینهساز بازگشت تدریجی سوریه به جامعه جهانی میشود.
با این وجود، ناظران همچنان با بیم و امید به آینده این تغییرات مینگرند. اگرچه کاهش نفوذ جریانهای افراطی شیعی و خروج تدریجی سوریه از چرخه درگیریهای منطقهای به عنوان گامهایی مثبت ارزیابی میشود، اما چالش تداوم یا مهار جریانهای افراطی سنی در لایههای مختلف قدرت همچنان به قوت خود باقی است. پیچیدگی نیروهای فعال در عرصه سیاسی سوریه و پیوندهای ایدئولوژیک گذشته، تضمین ثبات بلندمدت را دشوار میسازد. با این حال، نیاز مبرم کشور به بازسازی خرابیهای گسترده، محرک اصلی حرکت دمشق به سمت سیاستهای عملگرایانه و جلب همکاریهای بینالمللی است؛ روندی که میتواند در صورت تداوم، ثبات نسبی را به این بخش از خاورمیانه بازگرداند./منبع



