ایالات متحدهخاورمیانهسیاسیمنتخب اندیشکده‌ها

توافق ایران دونالد ترامپ، فاجعه‌ای برای اسرائیل است

چرخش دیپلماتیک واشنگتن در برابر تهران، انزوای بین‌المللی تل‌آویو را تشدید و پایگاه رای نخست‌وزیر اسرائیل را به شدت متزلزل کرد.

به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشت حاضر با عنوان « توافق ایرانِ دونالد ترامپ، فاجعه‌ای برای اسرائیل است» به قلم روت مارگالیت (Ruth Margalit) در هفته‌نامه نیو‌یورکر (The New Yorker) منتشر شده است. این نگارش با رویکردی تحلیلی، بازتاب‌های توافق مقدماتی واشنگتن و تهران را در لایه‌های سیاسی و اجتماعی اسرائیل بررسی کرده و تضعیف جایگاه استراتژیک بنیامین نتانیاهو را در پی مواضع جدید دونالد ترامپ و انزوای فزاینده بین‌المللی این کشور مورد ارزیابی قرار می‌دهد. در ادامه، چکیده این مطلب آمده است.

اعلام ناگهانی آتش‌بس و توافق مقدماتی میان ایالات متحده و جمهوری اسلامی ایران، موجی از نگرانی و هشدار را در میان افکار عمومی و نخبگان سیاسی اسرائیل ایجاد کرده است. برخلاف تصورات اولیه، بخش عمده‌ای از جامعه و رسانه‌های معتبر تل‌آویو این تفاهم‌نامه را یک برد راهبردی برای تهران و فاجعه‌ای برای امنیت خود قلمداد می‌کنند. دلیل اصلی این نارضایتی عمیق، نادیده گرفته شدن دغدغه‌های بنیادین امنیت ملی، از جمله انباشت اورانیوم غنی‌شده و تسلیحات موشکی ایران در متن توافق است؛ موضوعی که مخالفت‌های شدیدی را حتی در میان جریان‌های راست‌گرای افراطی متحد حاکمیت برانگیخته است. نظرسنجی‌های اخیر نشان می‌دهند که اکثریت قاطع موافقان و مخالفان حاکمیت، پایان یافتن جنگ در شرایط کنونی را مغایر با منافع راهبردی خود می‌دانند و اعتماد جامعه به اولویت داشتن امنیت اسرائیل برای کاخ سفید به پایین‌ترین حد خود رسیده است.

این تحول، نخست‌وزیر اسرائیل را در بن‌بست سختی قرار داده و او را مجبور به انتخاب میان حفظ وفاداری به رئیس‌جمهور آمریکا یا وفادار ماندن به پایگاه رای سنتی خود کرده است. امضای این توافق در کاخ ورسای و عقب‌نشینی از مطالبات کلان پیشین، نه تنها به شکست کارزار تغییر ساختار سیاسی در تهران تعبیر می‌شود، بلکه با آزادسازی ده‌ها میلیارد دلار از دارایی‌های مسدود شده، موقعیت لایه‌های حاکمیتی جدید ایران را در سطح منطقه تقویت می‌کند. کارشناسان نظامی بر این باورند که تل‌آویو اکنون در موقعیتی به مراتب ضعیف‌تر و منزوی‌تر نسبت به زمان آغاز جنگ در اواخر فوریه قرار گرفته است؛ چرا که پس از پیامدهای انسانی ناگوار جنگ غزه، بسیاری از متحدان سنتی غربی دیگر مایل به حمایت بی‌قیدوشرط از مواضع امنیتی این کشور نیستند.

در بعد پویایی‌های داخلی، این بحران دیپلماتیک موجی از ریزش محبوبیت را برای حامیان کاخ سفید در اسرائیل به همراه داشته است. داده‌های آماری نشان می‌دهند که میزان رضایت افکار عمومی از رئیس‌جمهور آمریکا پس از توهین‌های مکرر وی به نخست‌وزیر و نادیده گرفتن تل‌آویو در جریان مذاکرات، دچار سقوط بی‌سابقه‌ای شده است. رسانه‌ها و مبلغان وابسته به دولت که پیش از این مواضع ستایش‌آمیزی نسبت به واشنگتن داشتند، اکنون ناچار شده‌اند میان وفاداری به نخست‌وزیر یا حفظ پیوند با کاخ سفید دست به انتخاب بزنند و در مواردی جبهه تندی را علیه مقامات آمریکایی گشوده‌اند.

همزمان با آغاز رقابت‌های انتخاباتی پاییز، ائتلاف حاکم با از دست دادن جایگاه خود، قافیه را به بلوک اپوزیسیون واگذار کرده است. لحن سرد و هشدارهای تند واشنگتن مبنی بر لزوم مسئولیت‌پذیری در قبال تنش‌های منطقه‌ای و توقف تخریب‌ها، به روشنی توازن قوا را آشکار می‌سازد. در این میان، تلاش‌های حاکمیت برای نشان دادن استقلال استراتژیک و اصرار بر تداوم حضور نظامی در مرزها، نمی‌تواند واقعیت تلخِ کاهش شدید نفوذ بین‌المللی و تضعیف پایه‌های قدرت داخلی را پنهان سازد./منبع

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا