انتخابات آینده اسرائیل، نبردی سرنوشتساز برای آینده این کشور است
انتخابات پیشروی اسرائیل نبردی حیاتی برای نجات بافت اجتماعی و رهایی از پوپولیزم سیاسی است.
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «انتخابات آینده اسرائیل، نبردی سرنوشتساز برای آینده این کشور است» نوشته رونی فانتاش مالکای (Roni Fantanesh Malkai) در نیوزویک (Newsweek) منتشر شده است. این یادداشت، به بررسی شکافهای عمیق اجتماعی و اقتصادی در اسرائیل، سوءاستفاده پوپولیستی از رنجهای تاریخی مناطق حاشیهای و یهودیان مزراحی به نفع بقای سیاسی بنیامین نتانیاهو و ضرورت پایان دادن به این دوگانه ساختگی میپردازد. در ادامه، چکیده این مطلب آمده است.
کارزار انتخاباتی پیشروی اسرائیل فراتر از یک رقابت سنتگرایانه پیرامون مناقشات منطقهای و مسائل مربوط به امنیت ملی، در واقع رفراندمی سرنوشتساز بر سر زوال درونی، شکافهای طبقاتی و بحران انسجام اجتماعی در این کشور محسوب میشود. سالهاست که تحلیلهای استاندارد سیاسی، تمرکز خود را معطوف به تهدیدهای خارجی و خطوط مرزی کردهاند، اما واقعیت ملموس جامعه نشان میدهد که بزرگترین چالش اسرائیل در درون مرزهای آن و در قالب واگرایی شدید اجتماعی جریان دارد.
طی دهههای گذشته، مناطق حاشیهای، شهرهای پیرامونی و اقشار ضعیف جامعه با معضلاتی همچون تبعیض سیستماتیک، فقر مزمن و کمبود شدید زیرساختهای آموزشی و درمانی دستوپنجه نرم کردهاند. با این حال، تحول نگرانکنندهای که در دوران حکمرانی بنیامین نتانیاهو رخ داده، ابزارسازی از همین رنجها و محرومیتهای تاریخی است. بحرانهای اجتماعی و شکافهای اقتصادی به جای آنکه به عنوان چالشهای ساختاری و نیازمند راهحلهای اساسی دیده شوند، به کارزارهای بازاریابی سیاسی تقلیل یافتهاند تا بقای سیاسی یک فرد را تضمین کنند.
محور اصلی این سازوکار پوپولیستی، شکلگیری مفهوم ساختگی و دستکاریشدهای تحت عنوان «اسرائیل دوم» است. در گفتمان حامیان نخستوزیر، دیگر اصالت جغرافیا، سطح درآمد یا پیشینه قومی تعیینکننده نیست، بلکه معیار اصلی تعلق به این گروه، تنها اعلام حمایت از شخص نتانیاهو تعریف میشود. حامیان او با ایجاد این دوگانه روانی، حامیان خود را به عنوان قربانیان نهادهای نخبگانی و مخالفان را به عنوان اقشار مرفه ستمگر معرفی میکنند. این در حالی است که سیاستهای اقتصادی و سرمایهدارانه اجراشده در دوران تصدی وی، با تضعیف تورهای ایمنی اجتماعی و خصوصیسازی خدمات عمومی، نقش مستقیمی در عمیقتر شدن نابرابریها و تشدید مشکلات اقشار فرادست پایین داشته است.
رهبران حامی این گفتمان به جای حلوفصل مشکلات، تلاش میکنند با هدایت خشم عمومی به سوی نهادهای داخلی، رسانهها و دستگاه قضایی، از مسئولیتگریزی دولتی بهرهبرداری کنند. تداوم این روند، شکافهای داخلی را از یک مسئله صرفاً داخلی به یک تهدید راهبردی علیه ثبات بلندمدت کشور تبدیل کرده است. انتخابات پیشرو از همین رو اهمیت حیاتی دارد؛ چرا که شهروندان باید میان تداوم این توهم سیاسی و فرآیند دردناک اما ضروری بازسازی بافت ازهمگسیخته اجتماعی دست به انتخاب بزنند./منبع
