جاده توسعه: معماری آینده مشترک عراق و ترکیه

نخست‌وزیر جدید عراق معتقد است دو کشور می‌توانند با عبور از همکاری‌های سنتی و حرکت به سوی یکپارچگی واقعی از طریق پروژه‌هایی مانند «جاده توسعه»، به الگویی برای موفقیت در منطقه تبدیل شوند.

به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «جاده توسعه: معماری آینده مشترک عراق و ترکیه» به قلم علی فالح الزیدی (Ali Faleh al-Zaidi) در خبرگزاری آناتولی (Anadolu Agency) منتشر شده است. نخست‌وزیر جدید عراق در این یادداشت استدلال می‌کند که زمان آن رسیده تا روابط بغداد و آنکارا از سطح مدیریت چالش‌های سنتی مانند آب و امنیت فراتر رفته و با تمرکز بر فرصت‌های راهبردی، به ویژه پروژه «جاده توسعه»، به یکپارچگی واقعی اقتصادی دست یابند. در ادامه، خلاصه این یادداشت را می‌خوانید.

برای دهه‌ها، روابط میان عراق و ترکیه اغلب از دریچه موضوعاتی نگریسته می‌شد که نیازمند مدیریت دقیق بودند: امنیت، آب، تجارت و گذرگاه‌های مرزی. اما امروز، منطقه ما در برابر فرصتی متفاوت قرار گرفته است؛ فرصتی که از ما می‌خواهد با بلندپروازی بیشتری به آینده بنگریم. پرسش دیگر این نیست که چگونه چالش‌های مشترک خود را مدیریت کنیم، بلکه این است که چگونه آن‌ها را به فرصت‌هایی تبدیل نماییم که برای هر دو ملت ما رفاه به ارمغان آورد. عراقی که امروز به نمایندگی از آن سخن می‌گوییم، با عراقی که منطقه در سال‌های گذشته می‌شناخت، تفاوت‌های بنیادینی دارد. این کشور مسیر ثبات، اصلاحات و توسعه را برگزیده و اولویت‌های ملی خود را بر محور ساختن یک اقتصاد قوی، یک دولت کارآمد و یک سیاست خارجی متوازن بازآرایی کرده است؛ سیاستی که همکاری منطقه‌ای را نه صرفاً یک انتخاب سیاسی، بلکه قلب تپنده رشد پایدار می‌داند. همین امر در مورد ترکیه نیز صدق می‌کند؛ کشوری با پایگاه صنعتی پیشرفته، موقعیت راهبردی و تخصص گسترده در زیرساخت، انرژی و حمل‌ونقل. وقتی به پتانسیل ترکیبی دو کشور نگاه می‌کنیم، چیزی فراتر از یک مرز مشترک می‌بینیم؛ ما پایه‌های یکی از مهم‌ترین مشارکت‌های اقتصادی منطقه را مشاهده می‌کنیم.

در جهانی که نقشه تجارت و زنجیره‌های تأمین جهانی در حال بازترسیم است، کریدورهای اقتصادی به یک ویژگی تعیین‌کننده در رقابت بین‌المللی تبدیل شده‌اند. در این چشم‌انداز در حال تحول، عراق و ترکیه فرصتی تاریخی دارند تا موقعیت جغرافیایی خود را به ارزش اقتصادی تبدیل کرده و به عنوان پلی حیاتی، خلیج فارس، آسیا و اروپا را به یکدیگر متصل کنند. در چنین بستری است که پروژه «جاده توسعه» اهمیتی راهبردی می‌یابد. ما این پروژه را صرفاً یک طرح عراقی نمی‌دانیم، بلکه آن را یک ابتکار منطقه‌ای می‌بینیم که پتانسیل بازتعریف ارتباطات اقتصادی در سراسر خاورمیانه را دارد. این پروژه فراتر از کاهش زمان حمل‌ونقل کالا، شهرهای جدید، مناطق صنعتی، فرصت‌های سرمایه‌گذاری و هزاران شغل ایجاد خواهد کرد و در عین حال، یک شریان اقتصادی جدید برای منطقه فراهم می‌کند که بنادر را به بازارهای جهانی متصل می‌سازد.

هیچ مشارکت راهبردی بدون یک محیط باثبات و امن شکوفا نخواهد شد. عراق قاطعانه معتقد است که امنیت هر دو ملت نیازمند همکاری نزدیکی است که بر پایه احترام متقابل به حاکمیت و تعهدی مشترک برای مبارزه با تروریسم و جرائم سازمان‌یافته استوار باشد. توسعه تنها در جایی می‌تواند رشد کند که امنیت حاکم باشد. آب نیز دیگر صرفاً یک مسئله فنی نیست؛ به یک ضرورت توسعه‌ای تبدیل شده که آینده میلیون‌ها شهروند را شکل خواهد داد. بنابراین، ما به دنبال یک رویکرد همکاری‌جویانه مبتنی بر منافع متقابل، همکاری علمی و سرمایه‌گذاری در فناوری‌های نوین برای تقویت امنیت آبی و غذایی مردمانمان هستیم.

امروز، غرب آسیا به داستان‌های موفقیت جدیدی نیاز دارد. عراق و ترکیه این ظرفیت را دارند که یکی از جذاب‌ترین فصل‌های تاریخ منطقه را بنویسند، به شرط آنکه بتوانند از همکاری‌های سنتی فراتر رفته و به سوی یکپارچگی واقعی حرکت کنند. هر سرمایه‌گذاری مشترک، هر کارخانه جدید، هر خط حمل‌ونقل و هر پروژه انرژی، نه تنها سرمایه‌گذاری در رابطه دوجانبه ما، بلکه سرمایه‌گذاری در ثبات کل منطقه خواهد بود. ما بر این باوریم که ثبات پایدار نه از طریق درگیری، بلکه از طریق پروژه‌های مشترک به دست می‌آید. این ثبات با رقابت میان همسایگان شکل نمی‌گیرد، بلکه با یکپارچگی آن‌ها ساخته می‌شود. هرچه در ساختن این الگو موفق‌تر باشیم، همگی به خاورمیانه‌ای باثبات‌تر، مرفه‌تر و آماده‌تر برای آینده نزدیک‌تر خواهیم شد./منبع