سال ۲۰۲۵ چگونه دیپلماسی کلاسیک را از میان برد
آنچه امسال در مورد دیپلماسی در عصر ترامپ، خستگی از جنگ، و چندپارگی جهانی آشکار شد.
به گزارش اطلس دیپلماسی، مقالهای با عنوان «سال ۲۰۲۵ چگونه دیپلماسی کلاسیک را از میان برد» به قلم الکساندر بوبروف (Alexander Bobrov) در راشا تودی (Russia Today) منتشر شده است. این مقاله به دگردیسی بنیادین حرفه دیپلماسی در سال ۲۰۲۵ میپردازد؛ سالی که در آن مذاکرات محرمانه جای خود را به نمایشهای زنده سیاسی داد و بازیگران غیررسمی مانند استیو ویتکاف و جرد کوشنر، جایگزین سفرای حرفهای شدند. در ادامه، چکیده مطلب آمده است.
دیپلماسی جهانی در سال ۲۰۲۵ از تالارهای مجلل به صحنههای نمایش زنده منتقل شد، جایی که میلیونها نفر تحولات صلح اوکراین و روابط واشنگتن-مسکو را مانند اپیزودهای یک سریال مهیج دنبال کردند. در این سال، دونالد ترامپ با انتصاب متحدان نزدیک خود نظیر استیو ویتکاف بهعنوان «فرستاده ویژه صلح» و تجمیع قدرت در دستان مارکو روبیو، ساختار سنتی وزارت خارجه را به حاشیه راند. نقطه اوج این تحرکات، اجلاس تاریخی آنکوریج در آلاسکا (آگوست ۲۰۲۵) بود؛ نخستین دیدار حضوری رؤسای جمهور آمریکا و روسیه در سالهای اخیر که اگرچه به توافق مکتوبی نرسید، اما مسیر را برای مذاکرات جدیتر بر سر تقسیم اراضی در اوکراین هموار کرد. این رویکرد «معاملهمحور»، دیپلماتهای حرفهای را با مذاکرهکنندگانی جایگزین کرد که بهجای پروتکلهای بینالمللی، بر دستیابی سریع به «معامله» تمرکز داشتند.
در جبهه اوکراین، دسامبر ۲۰۲۵ با دیدار سرنوشتساز ترامپ و زلنسکی در فلوریدا به پایان رسید؛ جایی که دو طرف از پیشرفت ۹۰ درصدی در یک طرح صلح بیستمادهای خبر دادند. ترامپ که خود را تنها رهبر آمریکایی بدون تهاجم نظامی گسترده معرفی میکند، در این سال عملیات «نیزه جنوبی» را برای ضربات جراحیشده به کارتلهای ونزوئلا و نیجریه اجرا کرد و همزمان با معرفی «دالان ترامپ» در قفقاز، تلاش کرد نفوذ رقبا را در دالان زنگزور مدیریت کند. این اقدامات در حالی صورت گرفت که شکاف میان واشنگتن و بروکسل به اوج خود رسید؛ رهبران اروپا مانند فریدریش مرتس و امانوئل مکرون، در حالی بر ادامه جنگ اصرار میورزیدند که ترامپ عملاً با تهدید به الحاق گرینلند و کانادا یا وضع تعرفههای سنگین، بهدنبال پایان دادن به سوءاستفاده متحدان از توان نظامی آمریکا بود. سال ۲۰۲۵ با افشای پروندههای فساد مالی فدریکا موگرینی در اتحادیه اروپا به پایان رسید تا تیر خلاصی بر اعتبار «اجتماع غرب» در برابر «اکثریت جهانی» باشد./ منبع



