درباره مخالفان جِی‌دی ونس

در ایالات متحده یک نبرد در حال وقوع است که در آن، مفهوم هویت ملی و اهداف آینده کشور در چالش است. این کشمکش بخشی از جنگی است که از زمان تأسیس کشور یعنی ۲۴۹ سال پیش ادامه دارد و در آن دو داستان مختلف از هویت ملی آمریکا مطرح است. یکی از این دیدگاه‌ها، دیدگاه مدنی است که تأکید دارد بر ایده‌ها و اصول مندرج در اعلامیه استقلال، که بر اساس آن، هر انسان حق طبیعی و مساوی به زندگی، آزادی و جستجوی خوشبختی دارد. در این دیدگاه، هویت آمریکایی به معنای ساخت جامعه‌ای است که این اصول را به واقعیت تبدیل کند. در مقابل، دیدگاه دیگر که در دوره ریاست جمهوری ترامپ پررنگ‌تر شده، دیدگاه قوم‌محور و انحصاری است که هویت ملی را بر اساس میراث خاص و رگ‌وریشه قومی تعریف می‌کند.

در این دیدگاه، جِی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهور، در سخنرانی‌ای در تابستان گذشته گفته است: «آمریکا فقط یک ایده نیست؛ ما یک مکان خاص با مردم خاص و باورهای خاص خود هستیم». به گفته او، کسانی که اجدادشان در جنگ داخلی آمریکا جنگیدند، نسبت به کسانی که احساس می‌کنند به کشور تعلق ندارند، حق بیشتری برای تعلق به آمریکا دارند. اگر ایده‌های اعلامیه استقلال را کنار بگذاریم و به مفهوم قبیله‌ای از عضویت ملی روی آوریم، آمریکا به دنبال آزادی انسانی نخواهد بود بلکه به پروژه‌ای فرقه‌ای تبدیل خواهد شد که در آن اقلیتی به اکثریت تسلط خواهد داشت.

خوشبختانه، اکثریت عظیمی از آمریکایی‌ها با این دیدگاه قوم‌محور مخالفند و از اصول اعلامیه استقلال حمایت می‌کنند. در صورتی که همچنان بخواهیم یک جامعه آزاد باقی بمانیم، باید ایده‌های ملی مدنی خود را به شکلی مؤثرتر از آنچه قوم‌گرایان بیان می‌کنند، مطرح کنیم. همانطور که بندیکت اندرسون، مورخ انگلیسی-ایرلندی گفته است، ملت‌ها «جامعه‌های خیالی» هستند که تنها به دلیل باور جمعی ما وجود دارند. هر ملت از طریق داستان‌هایی که اعضای آن درباره تاریخ، اهداف و هویت خود پذیرفته‌اند تعریف می‌شود.

تا دهه ۱۸۳۰، دو دیدگاه مختلف از آمریکا وجود داشت که با یکدیگر در تضاد بودند. دیدگاه مدنی که بر اساس آن حقوق طبیعی بشر به‌طور مساوی به همه انسان‌ها تعلق دارد و دیدگاه مقابل آن که به‌ویژه از سوی اندیشمندان جنوبی مطرح می‌شد و بر تفاوت‌های نژادی تأکید داشت. این دیدگاه‌ها همچنان تا به امروز ادامه دارند. به‌عنوان مثال، جِی‌دی ونس در سخنرانی خود از «اجداد ما» صحبت می‌کند که به قول او «قاره وحشی» را «رام کردند». در این دیدگاه، آمریکایی‌ها کسانی هستند که اجدادشان در فرایند فتح سرزمین‌های بومی شرکت داشته‌اند و اگر اجداد کسی بومی یا برده بودند یا پس از سال ۱۸۹۰ به آمریکا مهاجرت کرده‌اند، ممکن است به اندازه کافی «آمریکایی» نباشند.

تحقیقات نشان می‌دهد که بیشتر آمریکایی‌ها از ایده‌های اعلامیه استقلال حمایت می‌کنند. در نظرسنجی‌ها، ۶۳ درصد از آمریکایی‌ها دیدگاه مدنی را ترجیح داده‌اند که بر اساس آن ما باید حول ایده‌هایی همچون حقوق طبیعی بشر متحد شویم. این ایده‌های مدنی، در مقایسه با دیدگاه‌های قوم‌گرایانه، بیشتر از همه گروه‌های نژادی، سنی، تحصیلی و منطقه‌ای حمایت شده‌اند. نظرسنجی‌ها همچنین نشان داده‌اند که ۹۷ درصد از آمریکایی‌ها باور دارند که باید از حقوق طبیعی یکدیگر محافظت کنند. این اتفاقات نشان می‌دهد که اگر بتوانیم به دفاع از ایده‌های اعلامیه استقلال بپردازیم، ممکن است فرصتی برای بازسازی و احیای دیدگاه ملی مدنی پس از چالش‌های دوران ترامپ فراهم شود./ منبع