چه کسی انتخابات میاندورهای را خواهد برد؟
دموکراتها در آستانه بازپسگیری مجلس نمایندگان قرار دارند، اما سنا همچنان رقابتی است.
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشت «چه کسی انتخابات میاندورهای را خواهد برد؟»، به قلم نیت سیلور (Nate Silver)، و منتشرشده در نیویورک تایمز (New York Times)، با اتکا به دادههای انتخاباتی و ارزیابی کارشناسان، چشمانداز رقابتهای میاندورهای کنگره آمریکا و عوامل مؤثر بر توازن قدرت میان دو حزب را بررسی میکند. در ادامه، چکیده این مطلب آمده است.
حدود چهار ماه مانده به انتخابات میاندورهای آمریکا، اغلب برآوردهای کارشناسی از تغییر موازنه قدرت در مجلس نمایندگان به سود دموکراتها حکایت دارد، اما رقابت برای کنترل سنا همچنان پیچیده و نامطمئن ارزیابی میشود. بیشتر تحلیلها نشان میدهد نارضایتی از عملکرد دولت دونالد ترامپ میتواند به کاهش کرسیهای جمهوریخواهان در مجلس نمایندگان منجر شود، هرچند ویژگیهای ساختاری نظام انتخاباتی، از جمله تقسیمبندی جدید حوزههای انتخابیه و کاهش تعداد حوزههای رقابتی، احتمال وقوع یک پیروزی قاطع را کاهش داده است.
در سنا، شرایط بهمراتب دشوارتر است. دموکراتها برای کسب اکثریت باید چند کرسی را در ایالتهایی بهدست آورند که در سالهای اخیر بهطور محسوسی به جمهوریخواهان گرایش داشتهاند. ایالتهایی مانند کارولینای شمالی، مین، اوهایو، آیووا، تگزاس و آلاسکا به میدانهای اصلی رقابت تبدیل شدهاند، اما دستیابی همزمان به پیروزی در چند ایالت جمهوریخواه، با توجه به سوابق انتخاباتی و ترکیب سیاسی آنها، همچنان چالشبرانگیز تلقی میشود.
یکی از مهمترین شاخصهای مؤثر بر این رقابتها، کاهش محسوس محبوبیت دونالد ترامپ است. افت میزان رضایت عمومی از عملکرد رئیسجمهور، بهویژه در حوزه اقتصاد، به یکی از نقاط ضعف اصلی جمهوریخواهان تبدیل شده است. برخلاف دوره نخست ریاستجمهوری ترامپ که ارزیابی مثبت از وضعیت اقتصادی تا حدی از جایگاه سیاسی او حمایت میکرد، اکنون نارضایتی از عملکرد اقتصادی دولت نیز افزایش یافته و این موضوع میتواند بر رفتار رأیدهندگان مستقل و میانهرو اثر بگذارد.
در مقابل، دموکراتها نیز با محدودیتهایی روبهرو هستند. اگرچه در نظرسنجیهای سراسری از جمهوریخواهان پیشی گرفتهاند، اما اختلاف موجود هنوز برای ایجاد یک «موج انتخاباتی» گسترده کافی ارزیابی نمیشود. همچنین اختلافات داخلی، رقابتهای درونحزبی و معرفی نامزدهای متفاوت در برخی ایالتها میتواند بخشی از ظرفیت این حزب برای بهرهبرداری از نارضایتی عمومی را کاهش دهد.
رقابتهای ایالتی نیز تصویری متنوع از وضعیت سیاسی آمریکا ارائه میکند. در اوهایو احتمال بازگشت دموکراتها به رقابت جدی مطرح شده، در تگزاس تغییر رفتار بخشی از رأیدهندگان لاتینتبار زیر نظر قرار دارد و در میشیگان، کانزاس و پنسیلوانیا نیز نتایج انتخابات میتواند نشانهای از مسیر آینده هر دو حزب باشد. این رقابتها علاوه بر تعیین ترکیب کنگره، شاخصی برای سنجش میزان نفوذ ترامپ در حزب جمهوریخواه و توانایی دموکراتها در بازسازی پایگاه اجتماعی خود محسوب میشوند.
در مجموع، فضای سیاسی آمریکا بهگونهای است که احتمال تغییر کنترل مجلس نمایندگان بیش از تغییر ترکیب سنا ارزیابی میشود. کاهش محبوبیت رئیسجمهور، نگرانیهای اقتصادی، افزایش بهای سوخت و فرسایش سرمایه سیاسی جمهوریخواهان، شرایط مساعدتری برای دموکراتها ایجاد کرده است، اما ساختار انتخاباتی، قطبیشدن جامعه و رقابت فشرده در ایالتهای کلیدی مانع از آن میشود که نتیجه انتخابات از هماکنون قطعی تلقی شود. ازاینرو، انتخابات میاندورهای ۲۰۲۶ بیش از آنکه یک تغییر بنیادین در توازن قدرت باشد، آزمونی برای سنجش میزان تأثیر نارضایتی عمومی بر رفتار انتخاباتی آمریکاییها خواهد بود./منبع
