چگونه حملات اسرائیل و آمریکا آخرین نشانههای اپوزیسیون ایرانیان مهاجر را نابود کرد
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «چگونه جنگ اسرائیل و آمریکا آخرین نشانههای اپوزیسیون ایرانیان مهاجر را نابود کرد» از حمید دباشی در میدل ایست آی (Middle East Eye) منتشر شده است. این یادداشت با نگاهی تحلیلی تلاش دارد تا نشان دهد که حملات نظامی اخیر اسرائیل و آمریکا علیه ایران نهتنها به تغییر نظام منجر نشده بلکه اتحاد ملی ایرانیان را در دفاع از کشورشان تقویت کرده است. در ادامه، چکیده این مطلب آمده است.
درگیریهای نظامی اخیر اسرائیل و آمریکا علیه ایران، روندی بلندمدت از تنشها و مداخلات را دنبال کرده که شامل ترورها، خرابکاریها و حملات سایبری علیه زیرساختهای صنعتی و علمی ایران بوده است. این اقدامات که با هدف تضعیف حکومت ایران و حمایت از گروههای مخالف خارجی انجام شده، نهتنها موفق به تغییر نظام نشده بلکه اتحاد ملی ایرانیان را در دفاع از کشورشان تقویت کرده است. هرگونه تلاش برای بسیج مخالفان مقیم خارج کشور با هدف ایجاد شکافهای قومی یا سیاسی در ایران، برخلاف انتظار عاملان، با بینتیجهماندن مواجه شده است.
گروههای مخالف خارج از کشور که پیشتر از حمایتهای مالی و سیاسی آمریکا، اسرائیل و متحدانشان بهرهمند بودند، اکنون مشروعیت خود را از دست داده و در بسیاری موارد به حاشیه رانده شدهاند. تلاشهای رژیمهای خارجی برای تحریک این گروهها به مخالفت یا ایجاد بیثباتی، باعث انزوای بیشتر آنها و تقویت انسجام داخلی ایران شده است. در عین حال، تجربه تاریخی ایران نشان میدهد که هرگونه تلاش برای ایجاد تغییرات اجباری از بیرون، با مقاومت و وحدت ملی پاسخ داده میشود.
روند طولانی مبارزه داخلی و خارجی ایران با مخالفان مختلف، از اصلاحطلبان تا گروههای رادیکال، نشاندهنده عمق مقاومت ملی و ساختار محکم حکومت اسلامی است. حکومت ایران با حفظ تمرکز بر اصول ملی و مذهبی و استفاده از نمادهای ضداستعماری، توانسته است هم مقاومت داخلی و هم واکنش منفی گروههای مخالف خارجی را مدیریت کند. این چارچوب، هم انسجام ملی را حفظ کرده و هم مشروعیت سیاسی نظام را در داخل کشور تقویت کرده است.
تجربههای گذشته، از انقلاب سال ۱۹۷۹ تا جنگ ایران و عراق، نشان میدهد که گروههایی مانند سلطنتطلبان، مجاهدین خلق و سایر گروههای طرفدار تغییر نظام که با حمایت خارجی فعالیت میکردند، عمدتاً با شکست و بیاعتباری مواجه شدهاند. اقدامات نظامی اخیر نیز روند مشابهی داشته و باعث کاهش تأثیر این گروهها شده است. برخلاف انتظارات قدرتهای خارجی، تمرکز ایرانیان بر دفاع از سرزمین و حفاظت از منافع ملی، عامل اصلی همگرایی داخلی بوده است.
موجهای مقاومت و اعتراض داخلی، از جمله جنبش زنان در سال ۲۰۲۲، نشاندهنده وجود مخالفان مشروع و متعهد به تغییرات سازنده است که در چارچوب ملی فعالیت میکنند. در مقابل، تلاشهای گروههای مخالف مقیم خارج که بهدنبال بهرهبرداری از فشار خارجی بودهاند، اعتبار خود را از دست داده و در افکار عمومی ایران به حاشیه رانده شدهاند. ایران امروز بهطور خاص توانسته است موقعیت خود را در مقابله با مداخلات خارجی حفظ کند و از حمایت مردم خود در برابر فشارهای خارجی برخوردار باشد./ منبع



