یک تیراندازی دیگر در مدرسه و یک پرداخت زیرمیزی دیگر؛ چرا کنگره دست به اصلاحات در مورد قانون اسلحه نمی‌زند؟

به‌تازگی دانش‌آموزی در کافه‌تریای دبیرستانی نزدیک دنور در ۱۰ سپتامبر ۲۰۲۵ به هم‌شاگردی‌هایش تیراندازی کرد و خودکشی نمود. همزمان، چارلی کرک، مفسر محافظه‌کار، در دانشگاهی در یوتا مقابل خانواده و جمعیت به‌قتل رسید. دو هفته پیش در ۲۷ آگوست ۲۰۲۵، تیراندازی در مدرسه‌ای کاتولیک در مینیاپولیس دو کودک هشت و ۱۰ساله را کشت و هفده نفر، عمدتاً کودکان ۶ تا پانزده‌ساله، را زخمی کرد. پس از این فجایع، مردم با مراسم یادبود و تماس با نمایندگان خواستار اقدام می‌شوند، اما لابی اسلحه به‌طور خاموش با کمک‌های مالی وارد عمل می‌شود.

ما با تحلیل داده‌های مالی کارزارهای مربوطه طی ۲۵ سال (از سال ۲۰۰۰) و هر تیراندازی مرگبار در مدارس ابتدایی و متوسطه، متوجه شدیم که پس از چنین حوادثی، کمک‌های کمیته‌های اقدام سیاسی (PAC) طرفدار اسلحه به نامزدهای مجلس نمایندگان در نواحی آسیب‌دیده، بیش از ۳۰ درصد افزایش می‌یابد. در دو ماه پیش از انتخابات، این کمک‌ها ۱۷۳۰ درصد جهش می‌کند؛ به‌ویژه در نواحی رقابتی با حاشیه پیروزی ۵ درصد یا کمتر. این افزایش تنها پس از تیراندازی‌های مرگبار در مدارس رخ می‌دهد، نه دیگر تیراندازی‌های جمعی یا حوادث غیرمرگبار؛ و در هشت ماه منتهی به انتخابات، کمک‌ها ۱۲۰ درصد بالاتر از نواحی بدون تیراندازی است.

این کمک‌ها، که ما آن را «عایق‌سازی راهبردی» می‌نامیم، در لحظات اوج خشم عمومی، قانون‌گذاران را از فشار رأی‌دهندگان محافظت می‌کند. این امر اصل دموکراسی نمایندگی -یعنی ارتباط بین نظر عموم و پاسخگویی مقامات- را تضعیف می‌کند. نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد ۹۰ درصد آمریکایی‌ها از بررسی پیش‌زمینه جهانی، آموزش اجباری، صدور مجوز، محدودیت اندازه خشاب و قوانین ذخیره ایمن حمایت می‌کنند، اما کنگره، حتی پس از فجایعی مانند پارک‌لند (۲۰۱۸)، یووالده (۲۰۲۲) و سندی هوک (۲۰۱۲)، اقدامی نمی‌کند. لابی اسلحه با بسیج سریع پس از تیراندازی‌ها، قبل از شکل‌گیری فشار پایدار، اقدام قانون‌گذاری را خنثی می‌کند.

این مداخله مالی، پاسخگویی به قتل کودکان در مدارس را مختل می‌کند. برای اصلاح، شفافیت در تأمین مالی کارزارها حیاتی است تا رأی‌دهندگان بدانند چه‌کسی نمایندگان را حمایت می‌کند. اما افشاگری کافی نیست؛ تأمین مالی عمومی کارزارها، سقف‌های سختگیرانه کمک‌ها و مهار پول تاریک می‌تواند نفوذ لابی را کاهش دهد. تقویت کمک‌های کوچک مردمی از جوامع آسیب‌دیده، توجه نمایندگان را به رأی‌دهندگان معطوف می‌کند. تا زمانی که پول سیاسی، مقامات را از پاسخگویی محافظت کند، چرخه تراژیک ادامه می‌یابد: کودکان کشته می‌شوند، خشم عمومی اوج می‌گیرد، و لابی اسلحه با پرداخت‌های زیرمیزی خود مداخله می‌کند. کنگره نه به‌دلیل فلج سیاسی، بلکه به‌دلیل محافظت مالی عمل نمی‌کند./ منبع