رهاکردن کردهای سوریه توسط غرب و پیامدهای ژئوپلیتیکی آن
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «رهاکردن کردهای سوریه توسط غرب و پیامدهای ژئوپلیتیکی آن» نوشته یاکوف لاپین (Yaakov Lappin) و منتشرشده در مرکز آلما (Alma Center)، به بررسی تغییرات راهبردی سیاستهای غرب در قبال کردهای سوریه و پیامدهای آن برای ثبات منطقه و منافع جهانی پرداخته است. این یادداشت تحلیل میکند که چگونه سیاستهای جدید آمریکا در کاهش حمایت از کردهای سوریه میتواند به رهاکردن این متحد راهبردی در برابر حکومت جدید سوریه منجر شود و چه خطراتی برای منافع غرب و اسرائیل به همراه داشته باشد. در ادامه، چکیده این یادداشت آمده است.
کردهای سوریه که در مبارزه با داعش نقش مهمی ایفا کردند، اکنون تحت فشار ایالات متحده و دیگر قدرتهای غربی برای ادغام در دولت جدید سوریه تحت رهبری احمد الشرع هستند. این تغییر سیاست بهویژه از آوریل ۲۰۲۵ آغاز شد که آمریکا تصمیم به کاهش نیروهای نظامی خود در شمال شرق سوریه گرفت. این تصمیم که بهنظر میرسد در راستای بهبود روابط با حکومت جدید سوریه باشد، ممکن است منجر به ترک متحدان کرد و تقویت تهدیدات جهادی در منطقه شود. بهرغم اینکه هدف از این تصمیم تلاش برای ثبات منطقهای و کاهش حضور نظامی است، خطرات زیادی برای منافع غرب به همراه دارد.
در طول جنگ علیه داعش، کردهای سوریه از طریق نیروهای دموکراتیک سوریه بهعنوان یک شریک قابلاعتماد برای غرب عمل کردند. اما غرب همواره بهطور تاکتیکی با آنها همکاری کرده و هرگز در اهداف سیاسی بلندمدت آنها برای خودمختاری سرمایهگذاری نکرده است. سیاست جدید آمریکا در خصوص حمایت از «یکپارچگی سوریه» و پذیرش ادغام کردها در ارتش سوریه، نشاندهنده یک تغییر در رویکرد راهبردی است که بهنظر میرسد برای دستیابی به ثبات، بهویژه در قبال تهدیدات جهادی، موفق نخواهد بود.
منطقه کردها در شمال شرق سوریه، که بهنام «روژاوا» شناخته میشود، از اهمیت راهبردی بسیاری برخوردار است، زیرا منابع طبیعی قابلتوجهی مانند نفت و گاز را در اختیار دارد. کنترل این منطقه همچنین بهعنوان یک منطقه حائل و ایدئولوژیک در برابر گسترش ایران و نیروهای جهادی عمل کرده است. کاهش حمایت از کردها و فشار برای ادغام آنها در دولت مرکزی سوریه بهمعنی ازدستدادن نفوذ غرب در این منطقه است که میتواند به تقویت حکومت الشرع و نیروهای جهادی منجر شود.
قرارداد مارس ۲۰۲۵ بین کردها و حکومت سوریه نیز بهطور کامل اجرا نشده و اختلافات اساسی در تعریف «یکپارچگی» وجود دارد. این اختلافات بهویژه از زمانی که کردها در مقابله با کشتارهای اخیر علیه اقلیتهای مذهبی در سوریه، از جمله علویها و دروزیها، نشان دادند که اهداف آنها با اهداف حکومت جدید در تضاد است، برجستهتر شده است. در نهایت، غرب باید بهجای حمایت از «یکپارچگی سوریه»، سیاستی را در پیش گیرد که به حفظ خودمختاری کردها و ارتقای نقش آنها بهعنوان یک نیروی ضدجهادی و حائل در برابر تهدیدات ایران و داعش کمک کند./ منبع



