چگونه میتوان روابط آمریکا و هند را از طریق ابتکار مشترک بازسازی کرد
به گزارش اطلس دیپلماسی، مقالهای با عنوان «چگونه میتوان روابط آمریکا و هند را از طریق ابتکار مشترک بازسازی کرد» نوشته دیویانش کاوشیک (Divyansh Kaushik) و لیندسی فورد (Lindsey Ford) در نشنال اینترست (National Interest) منتشر شده است. نویسندگان استدلال میکنند که ابتکار مشترک دولت ترامپ و هند موسوم به TRUST میتواند مسیر اصلی بازسازی روابط آسیبدیده آمریکا و هند باشد و با تمرکز بر فناوریهای نوین، اعتماد متقابل را احیا کند. در ادامه، چکیده مطلب آمده است.
پس از هفتهها تنش و تیرگی، رهبران آمریکا و هند ارادهای تازه برای بازگرداندن روابط دوجانبه از بحران نشان دادهاند. با این حال، بازگشت به صمیمیت و شفافیت گذشته آسان نخواهد بود، زیرا ماههای اخیر به اعتبار آمریکا در هند ضربهای جدی وارد کرده و حتی حامیان پرشور این روابط نیز اذعان دارند که سطح اعتماد دو کشور به پایینترین حد رسیده است. این وضعیت تناقضی تلخ دارد: تنها شش ماه پیش روابط در اوج خود قرار داشت و دو کشور ابتکار TRUST را برای تعمیق همکاریهای فناورانه آغاز کرده بودند. این طرح که هدف آن حفظ برتری تکنولوژیک در برابر نوآوریهای هدایتشده چین بود، بهسرعت همراه با روابط دوجانبه تضعیف شد. اکنون بازسازی اعتماد میتواند مسیری برای ترمیم مشارکت کلی دو کشور باشد. در اینجا پنج پیشنهاد برای این هدف مطرح میکنیم:
نخست، تغییر مسیرهای تعامل: چالش اصلی در نبود مقامات کلیدی برای پیشبرد همکاری فناورانه نهفته است. وزارت خارجه و شورای امنیت ملی دفاتر فناوری خود را منحل کردهاند و مسئولان اصلی همکاری فناورانه آمریکا-هند از سمت خود کنارهگیری کردهاند. یکی از راهحلها انتقال مسئولیت ابتکار TRUST به وزارت بازرگانی است تا این طرح با سیاستهای تجاری و کنترل صادرات همراستا شود. همچنین، نبود سازوکارهای غیررسمی مانند گفتوگوهای نیمهرسمی یا انجمنهای فرهنگی و تجاری آشکار شد. برای جبران، باید از پیوندهای قوی جامعه هندی و هندی-آمریکایی بهره گرفت و انجمن مدیران عامل یا کانالهای پارلمانی تازهای را ایجاد کرد تا روابط صرفاً به قوه مجریه محدود نشود.
دوم، همسوسازی کنترلهای صادراتی: محدودیتهای آمریکا علیه هند مشابه کشورهای رقیب بوده و چارچوبهای داخلی هند نیز گاه بهسود فناوریهای چینی تمام شده است. برای مقابله با نفوذ چین، دو کشور باید رژیمهای صادراتی خود را هماهنگ کنند و چارچوب «اشتراک فناوریهای مورد اعتماد» را برای پنج حوزه حیاتی TRUST—شامل نیمهرساناها، هوش مصنوعی، محاسبات کوانتومی، زیستفناوری و فناوری فضایی—ایجاد نمایند. این امر مستلزم انتخابهای دشوار برای هند در زمینه کنارگذاشتن فناوریهای چینی در زیرساختهای حیاتی است.
سوم، گسترش همکاریهای پژوهشی و آموزشی: آینده TRUST در آزمایشگاهها، دانشگاهها و مراکز نوآوری شکل میگیرد. بیش از ۳۳۰ هزار دانشجوی هندی در دانشگاههای آمریکا تحصیل میکنند و سالانه ۲۵ میلیارد دلار به اقتصاد آمریکا میافزایند. با این حال، مشکلات مهاجرتی و هزینههای سنگین میتواند این ستون روابط فناورانه را تضعیف کند. چین در سال ۲۰۲۲ دو برابر آمریکا فارغالتحصیل رشتههای علم، فناوری، مهندسی و ریاضیات داشته است و تقریباً بیست هزار دکترای بیشتر تولید کرده است. آمریکا بدون همکاری با هند قادر به حفظ رقابت نیست.
چهارم، تضمین زنجیرههای تأمین راهبردی فناوری: بهرغم تنشهای تجاری، همکاری فناورانه ادامه یافته و میتواند نمونهای از تمرکز بر نوآوری باشد. اعلام دستاوردهای کوتاهمدت مانند سرمایهگذاری مشترک شرکتها، توافق در تولید دفاعی یا همکاری فضایی میتواند انرژی تازهای به روابط ببخشد و پیامی روشن به چین ارسال کند.
پنجم، تعهدات زمانبندیشده در همکاری فناورانه: اعتماد به اقدامات عملی نیاز دارد. آمریکا باید هند را شریک اولویتدار در ابتکار «صندوق نوآوری و امنیت فناوری بینالمللی ایالات متحده» (ITSI) معرفی کرده و منابع مالی تازهای برای پژوهش در حوزه نیمهرساناها و هوش مصنوعی اختصاص دهد و مراکز مشترک نوآوری تأسیس کند. در مقابل، هند باید شرکتهای چینی را از پروژههای زیربنایی کنار بگذارد، قراردادهای فضایی جدید با آمریکا ببندد و کریدورهای فناوری ابتکار TRUST ایجاد کند. هر دو کشور نیز باید ظرف هجده ماه نمایشهای مشترک فناوری برگزار کرده و چارچوبهای مالکیت فکری مشترک طراحی کنند.
با وجود آسیبهای بحران اخیر، محاسبه راهبردی اصلی پابرجاست: دو کشور برای حفظ رهبری فناوری دموکراتیک در برابر رقبای اقتدارگرا به یکدیگر نیاز دارند. ابتکار TRUST همچنان بهترین ابزار برای بازسازی اعتماد و ایجاد بنیانی پایدار در آزمایشگاهها و کلاسهای درس است./ منبع
