تلاش نافرجام ترامپ برای ساکت‌کردن منتقدان

ترامپ از اینکه مورد تمسخر قرار گیرد، ناراحت است و اطرافیانش با استفاده از بهانه‌های کم‌اهمیت تلاش کردند برنامه جیمی کیمل را از تلویزیون حذف کنند. او از انتقادها خسته شده و انتظار دارد ستایش شود و همین باعث شده وکلایش روزنامه نیویورک تایمز را به‌خاطر ادعایی پانزده‌میلیارددلاری تحت پیگرد قرار دهند. همچنین تیم او از سرمایه‌گذاران ثروتمند می‌خواهد کنترل شاخه آمریکایی تیک‌تاک را از شرکت مادر چینی خریداری کنند. این اقدامات بخشی از جنگ ترامپ علیه رسانه‌های آمریکا است، اما تاکنون موفقیت قابل‌توجهی نداشته است؛ کیمل به تلویزیون بازگشته و دادگاه شکایت‌ها را رد کرده است و معلوم نیست میلیاردرهای نزدیک به او چقدر مطیع باشند.

رسانه آزاد در آمریکا از اهمیت حیاتی برخوردار است و تسلط یا ارعاب جزئی آن می‌تواند بر انتخابات تأثیر بگذارد، زیرا بسیاری از رقابت‌ها با حاشیه اندک تعیین می‌شوند. خواست ترامپ برای کنترل رسانه‌ها و دیده شدن آشکار است و انگیزه اصلی او بیشتر تمایل به جلب توجه و تحسین است تا نگرانی‌های قدیمی محافظه‌کارانه درباره جانبداری رسانه‌ها. اطرافیانش وفاداری خود را با تلاش برای تأمین این توجه نشان می‌دهند.

ابزارهای ترامپ شامل تهدید و فشار حقوقی است. از روزنامه وال ‌استریت ژورنال و دیس‌موین رجیستر نیز به‌خاطر گزارش‌هایی علیه او شکایت شد و پنتاگون آزادی خبرنگاران را محدود کرده است. کمیسیون ارتباطات فدرال با فشار بر دیزنی و شبکه‌های تلویزیونی، تهدید به لغو مجوز آن‌ها کرده است. اگرچه بسیاری از این اقدامات در دادگاه بی‌اساس هستند، اما هزینه بالای دفاع می‌تواند اثر مهاری داشته باشد. در سال ۲۰۰۸، ۹۲ درصد از صد روزنامه بزرگ آمریکا حمایت انتخاباتی خود را اعلام کردند، اما در سال گذشته سه‌چهارم آن‌ها این کار را نکردند.

مالکیت رسانه‌ها نیز ابزاری دیگر است. ترامپ اولین رئیس‌جمهور آمریکاست که شبکه خبری شخصی خود، تروث سوشیال، را دارد. نمونه‌هایی مانند مجارستان تحت رهبری ویکتور اوربان نشان می‌دهد که صاحبان کسب‌وکار نزدیک می‌توانند اخبار «رسمی» را تقویت کنند. شبکه ایکس تحت مالکیت ایلان ماسک است که از ترامپ حمایت کرده و کنترل تیک‌تاک نیز احتمالاً به دست دیگر متحدان خواهد افتاد. خرید دیوید الیسون از پارامونت و احتمالاً وارنر برادرز دیسکاوری می‌تواند کنترل «سی‌بی‌اس نیوز» و سی‌ان‌ان را نیز به او بدهد.

فشار بر شبکه‌ها نیز از ابزارهای دیگر است. «ای‌بی‌سی نیوز» و «سی‌بی‌اس نیوز» به‌خاطر ترس از جریمه‌های احتمالی، به شکایت‌های چند میلیون دلاری ترامپ تن دادند. اگر شرکت‌هایی مانند آلفابت و متا به‌خاطر تهدید یا وعده‌ای مجبور شوند شبکه‌های اجتماعی خود را به سمت مواضع «بازگشت مجدد شکوه به آمریکا» هدایت کنند، حفاظت از سهامداران آن‌ها می‌تواند آنها را مجبور به تبعیت کند.

با این حال ترامپ قدرتی که نشان می‌دهد ندارد. اخبار تلویزیونی توجه افراد مسن را جذب می‌کند اما این صنعت در حال افول است و تنها ۳ درصد آمریکایی‌ها خارج از فصل مناظرات سیاسی از «سی‌بی‌اس نیوز» خبر دنبال می‌کنند. بازار رسانه آمریکا متنوع و پراکنده است و شبکه‌های اجتماعی نیز هرکدام دنیایی از تولیدکنندگان محتوای مستقل دارند که کنترل آن‌ها بسیار دشوار است. حتی تلاش دولت بایدن برای محدود کردن محتوای تردید درباره واکسن نتیجه عکس داشت.

آزادی بیان در آمریکا توسط قانون اساسی، بازار گسترده رسانه‌ای و توجه نیمی از کشور که ترامپ را انتخاب نمی‌کنند حفاظت می‌شود. حتی اگر رسانه‌ها تحت سلطه قرار گیرند، فرصت‌های تجاری و ایجاد شبکه‌های جدید مانند Threads و تیک‌تاک همچنان وجود دارد. سرعت عمل ترامپ می‌تواند مزیت باشد، اما دادگاه‌ها و کسب‌وکارها زمان می‌برند تا واکنش نشان دهند. در نهایت، «ماگا» احتمالاً رسانه‌های آمریکا را تسخیر نخواهد کرد، اما چالش‌های ایجادشده بر فهم مشترک واقعیات و کیفیت دموکراسی تأثیرگذار است و حفظ تعادل رسانه‌ای همچنان سنگین و حیاتی باقی می‌ماند./ منبع