تشدید مقابله علیه حکومت مادورو در ونزوئلا

ایالات متحده در حال نظارت بر یک تغییرات عمده در اولویت‌ها و منابع دفاعی خود در نیمکره غربی است. تا زمان نگارش این مقاله، چهار ناوشکن، یک کشتی جنگی، یک زیردریایی هسته‌ای، یک داک بالگردی، دو شناور آمفیبیایی و یک سکوی عملیات ویژه، به همراه تعدادی شناور پشتیبانی، در کارائیب حضور دارند. در مجموع، بیش از ۱۰ درصد از منابع دریایی مستقر ایالات متحده در منطقه مسئولیت فرماندهی جنوبی قرار دارند. این نیروها تنها نمایش قدرت نیستند؛ از زمانی که اولین کشتی‌های جنگی وارد این منطقه شدند، ارتش ایالات متحده دست‌کم چهار حمله کشنده به قایق‌های متهم به قاچاق مواد مخدر در آب‌های بین‌المللی انجام داده است که در نتیجه آن دست‌کم ۲۱ نفر کشته شده‌اند.

مرحله بعدی عملیات‌ها ممکن است شامل حملات در داخل آب‌های سرزمینی ونزوئلا یا حتی بر روی زمین باشد. گزارش‌ها حاکی از آن است که دولت ترامپ بسته‌های حمله‌ای برای این وضعیت‌ها آماده کرده است که در حال بررسی توسط رئیس‌جمهور قرار دارد. در همین حال، رئیس‌جمهور ترامپ به کنگره اطلاع داده که ایالات متحده در حال جنگ با گروه‌های قاچاق مواد مخدر است که اکنون به‌عنوان سازمان‌های تروریستی خارجی شناخته می‌شوند، که نشان می‌دهد سرعت عملیات‌ها در هفته‌های آینده بیشتر خواهد شد.

اعلام جنگ علیه کارتل‌های مواد مخدر توسط دولت ترامپ سوالات قانونی، اخلاقی و انسانی زیادی را به‌وجود آورده و در حالی که اعلام وضعیت جنگی برخی مبنای قانونی فراهم کرده، این موضوع تحت نظارت داخلی شدیدی قرار گرفته است. در عین حال، بسیاری از افراد سوال می‌کنند که آیا عملیات‌های جاری در آب‌های بین‌المللی تنها بهانه‌ای برای یک کارزار بزرگتر برای سرنگونی نیکلاس مادورو، دیکتاتور ونزوئلا، که توسط وزارت خزانه‌داری ایالات متحده به‌عنوان رهبر گروه تروریستی جهانی ویژه (کارتل خورشیدها) شناسایی شده است، می‌باشد. با این حال، سوال اصلی همچنان این است که آیا ایالات متحده آمادگی انجام یک کارزار نظامی تمام‌عیار علیه حکومت مادورو را دارد یا خیر.

ایالات متحده در منطقه آمریکای لاتین و کارائیب به‌دلیل محدودیت‌های زیرساختی نظامی در مقایسه با غرب‌آسیا یا هند-آرام، امکانات کمی برای استقرار نیرو دارد. فرماندهی جنوبی ایالات متحده تنها دو پایگاه در این منطقه دارد: ایستگاه نیروی دریایی گوانتانامو در کوبا و پایگاه هوایی سوتو کانو در هندوراس. در حالی که استقرار نیروهای ایالات متحده در این منطقه معمولاً از نزدیکی جغرافیایی به پایگاه‌های موجود در خاک ایالات متحده بهره‌مند است، برای عملیات‌های طولانی‌مدت نیاز به لجستیک پیشرفته‌تر است. به همین دلیل، قلمرو فرادریایی غیرقانونی ایالات متحده، پورتوریکو، به یک گره راهبردی تبدیل شده است و به‌عنوان یک تسهیل‌کننده برای حضور مستمر ایالات متحده در منطقه عمل می‌کند.

نیروهای ایالات متحده در کارائیب به میدان‌های هوایی برای پرواز هواپیماهای خود و بنادر برای پهلوگیری و تأمین مجدد کشتی‌ها نیاز دارند. پورتوریکو تا کنون سهم عمده‌ای از این زیرساخت‌ها را تأمین کرده است و بندر پونس میزبان چندین کشتی جنگی است که در صورت عدم گشت‌زنی در منطقه، در آنجا لنگر می‌اندازند. در همین حال، هواپیماهای شناسایی نیروی دریایی مانند P8-A پوزیدون از تأسیسات گارد ملی در فرودگاه بین‌المللی لوییز مونوز مارین پرواز می‌کنند. در واقع، فشار برای یافتن پایگاه‌های قابل استفاده باعث شده است ایالات متحده پایگاه نیروی دریایی قدیمی روزولت رودز در سیبا، پورتوریکو را که بیش از دو دهه بسته بود، دوباره باز کند.

نیاز به بازگشایی تأسیسات قدیمی، آماده‌سازی نیروها برای یک عرصه جدید و درخواست حمایت از لجستیک‌های غیرنظامی ممکن است توانایی ایالات متحده برای حفظ عملیات‌های جنگی فشرده را محدود کند. البته، ارتش ایالات متحده هم‌اکنون قدرت‌های قابل توجهی از پورتوریکو به‌تنهایی دارد، بدون در نظر گرفتن توانایی ناوهایی مانند USS Iwo Jima برای ارائه پشتیبانی اضافی در این منطقه. با این حال، همانطور که تجزیه‌و‌تحلیل‌های قبلی موسسه CSIS پیشنهاد کرده است، حضور ایالات متحده هنوز در سطحی پایین‌تر از نیازهای عملیات‌های جنگی تمام‌عیار در سرزمینی به بزرگی ونزوئلا قرار دارد.

در حال حاضر، فعالیت نظامی ایالات متحده در کارائیب احتمالاً در کوتاه‌مدت تشدید خواهد شد. عملیات‌های اخیر تأمین و لجستیک ایالات متحده در جزیره پورتوریکو این فرضیه را تقویت می‌کند. گزارش‌ها حاکی از آن است که راهبرد دفاعی ملی ایالات متحده در سال ۲۰۲۵ تمرکز بیشتری بر نیمکره غربی و امنیت داخلی نسبت به دیگر مناطق خواهد داشت، که ممکن است استقرار کنونی به یک وضعیت نرمال در منطقه آمریکای لاتین تبدیل شود. اما اگر ایالات متحده جدی است که نیمکره غربی را اولویت قرار دهد، باید درک کند که این هدف نمی‌تواند به‌سرعت محقق شود./ منبع