راهبرد حملات عمقی اوکراین

اوکراین برای جبران کمبود تسلیحاتی خود، حملات عمقی به خاک روسیه را افزایش داده است.

به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «راهبرد حملات عمقی اوکراین» نوشته اوان اسپیر (Evan Spear) و جیمز پی. ساتون (James P. Sutton) در دیسپچ (Dispatch) منتشر شده است. این یادداشت با لحنی رسمی و بی‌طرف، تلاش‌های نظامی جدید اوکراین برای هدف قرار دادن زیرساخت‌های راهبردی در عمق خاک روسیه را به عنوان ابزاری برای جبران بن‌بست در جبهه‌های جنگ زمینی و کمبود سامانه‌های پدافندی ارزیابی می‌کند. در ادامه، چکیده این مطلب آمده است.

تغییر ملموس در آرایش جنگی اوکراین و روسیه نشان‌دهنده ورود نبرد به فاز فرسایشی شدیدتری است که در آن خطوط مقدم تا حد زیادی تثبیت شده و امکان پیشروی‌های بزرگ زمینی برای هر دو طرف کاهش یافته است. خط مقدم جبهه اکنون به یک منطقه مرگ پهپادی تبدیل شده که هرگونه عملیات پیاده‌نظام یا زرهی گسترده در آن به سرعت شناسایی و سرکوب می‌شود. در این شرایط بن‌بست، تمرکز تلاش‌های جنگی به سمت برتری هوایی، حملات موشکی برد بلند و پدافند هوایی تغییر مسیر داده است.

اوکراین به دلیل کمبود شدید موشک‌های رهگیر پدافندی، به ویژه سامانه‌های پاتریوت، در دفاع از شهرهای خود در برابر موشک‌های بالستیک روسیه با چالش‌های جدی مواجه است. تحویل و راه‌اندازی این سامانه‌ها روندی زمان‌بر است که آسیب‌پذیری‌های دفاعی کی‌یف را در کوتاه‌مدت افزایش می‌دهد. در پاسخ به این ضعف پدافندی، ارتش اوکراین راهبرد متقارن خود را به سمت حملات عمقی به خاک روسیه هدایت کرده است. این حملات با تمرکز بر نابودی تاسیسات سوخت‌رسانی، پایگاه‌های هوایی، انبار‌های مهمات و زنجیره تامین لجستیکی ارتش روسیه طراحی شده‌اند تا توان تهاجمی مسکو در خطوط مقدم تضعیف شود.

اگرچه این حملات خسارات جدی به زیرساخت‌های انرژی و توان لجستیکی روسیه وارد کرده است، اما کارشناسان نظامی معتقدند که ضربات عمقی به تنهایی برای بازپس‌گیری مناطق کلیدی مانند شبه‌جزیره کریمه کافی نخواهد بود و لزوماً به معنای دست برتر اوکراین در کل جنگ نیست. در جبهه مقابل، ارتش روسیه نیز با وجود تحمل تلفات انسانی بسیار سنگین، برای تداوم جنگ به بسیج عمومی و جذب نیروهای جدید نیاز دارد که این موضوع می‌تواند ثبات داخلی حکومت پوتین را با چالش مواجه کند. با این حال، تداوم این نبرد فرسایشی فراتر از مرزها، پیامدهای اقتصادی و امنیتی گسترده‌ای برای نظام بین‌الملل به همراه دارد. در این میان، عدم قطعیت در مورد تداوم حمایت‌های نظامی غرب و تنش‌های سیاسی داخلی در ایالات متحده، تصمیم‌گیری‌های راهبردی را برای فرماندهان نظامی اوکراین پیچیده‌تر از گذشته کرده است./منبع