تله دیپلماسی در خدمت جنگ و ترور

در ادبیات روابط بین‌الملل، جنگ معمولاً آخرین مرحله دیپلماسی محسوب می‌شود، یعنی زمانی که همه راه‌های مسالمت‌آمیز برای حل اختلافات مسدود شده باشد. اما در دکترین سیاست خارجی و امنیت ملی آمریکا و اسرائیل، جنگ نه آخرین مرحله، بلکه هدفی است که با پوشش دیپلماسی برای فریب و غافلگیری طرف مقابل دنبال می‌شود. در این رویکرد، دستگاه دیپلماسی آمادگی خود را برای گفت‌وگو و توافق اعلام می‌کند که این امر منجر به کاهش هوشیاری امنیتی و اطلاعاتی طرف مقابل می‌گردد و دقیقاً در همین زمان، مرحله اصلی یعنی حمله نظامی آغاز می‌شود.

این الگوی استفاده از دیپلماسی به‌عنوان تله، در چندین واقعه اخیر به روشنی مشاهده شده است. در جریان درگیری میان حزب‌الله لبنان و اسرائیل، رژیم اسرائیل از طریق دولت لبنان تمایل به برقراری آتش‌بس اعلام کرد. در حالی که رهبران حزب‌الله مشغول بررسی این طرح بودند، اسرائیل با استفاده از ۸۵ بمب سنگرشکن، اقامتگاه سید حسن نصرالله، دبیرکل حزب‌الله، را هدف قرار داد که به شهادت ایشان انجامید. عبدالله ابوحبیب، وزیر خارجه وقت لبنان، تأیید کرد که ترور دبیرکل زمانی صورت گرفت که او با آتش‌بس ۲۱ روزه موافقت کرده بود و آمریکا و فرانسه نیز از مواضع ایشان مطلع بودند.

نمونه دیگری از این تاکتیک در جریان مذاکرات هسته‌ای ایران و آمریکا رخ داد. هنگامی که عباس عراقچی، وزیر امور خارجه وقت ایران، برای دور ششم مذاکرات با نماینده رئیس جمهور آمریکا آماده می‌شد، اسرائیل با چراغ سبز آمریکا، حمله‌ای غافلگیرانه به ایران آغاز کرد. نُه روز پس از این حمله، آمریکا نیز با بمب‌افکن‌های استراتژیک B2، تأسیسات هسته‌ای ایران را با بمب‌های ۱۳ تنی GBU_57 هدف قرار داد که بار دیگر تله بودن دیپلماسی برای آمریکا و اسرائیل را اثبات کرد.

جدیدترین نمونه استفاده از دیپلماسی به عنوان تله نظامی، حمله اسرائیل به سران حماس مستقر در دوحه قطر بود. در حالی که رهبران حماس با میانجیگری دولت قطر در حال بررسی طرح پیشنهادی آمریکا برای حل مسالمت‌آمیز اختلافات، تبادل اسرا و آتش‌بس بودند، اسرائیل با هماهنگی دولت آمریکا، محل جلسه هیئت حماس را با ده موشک هدف قرار داد.

مجموع این اقدامات نشان می‌دهد که در دکترین سیاست خارجی و امنیت ملی آمریکا و اسرائیل، استفاده از ابزار مذاکره و گفت‌وگو تنها پوششی برای گمراه‌کردن طرف مقابل از نیات واقعی و کاهش سطح هوشیاری نظامی برای موفقیت بیشتر عملیات‌های نظامی است. هدف نهایی این دو بازیگر، جنگ، ترور و کشتار است و دیپلماسی صرفاً وسیله‌ای برای رسیدن به این هدف تعریف می‌شود./ منبع