چرا چین در کویت کارخانه مهمات‌سازی می‌سازد؟

کویت و چین در ماه آگوست سال گذشته میلادی متعهد شدند روابط نظامی نزدیک‌تری برقرار کنند که محور اصلی آن، تأسیس کارخانه‌ای برای تولید مهمات در این کشور کوچک حوزه خلیج‌ فارس بود. در هفته جاری، شیخ احمد عبدالله الاحمد الصباح، نخست‌وزیر کویت، در مراسم افتتاحیه اولین مرکز بومی تولید مهمات تسلیحات سبک برای ارتش این کشور شرکت کرد. این کارخانه که با نام «نایف» شناخته می‌شود، با حضور کنسول چین و مدیرعامل شرکت صنایع شمال چین (Norinco)، که یک غول تسلیحاتی دولتی است، رسماً آغاز به کار کرد. هدف از این مشارکت راهبردی، تولید مهمات باکیفیت، انتقال دانش فنی و مدیریتی و همچنین آموزش کادرهای ملی کویت عنوان شده است تا این کشور بتواند بخشی از نیازهای دفاعی خود را در داخل تأمین کند.

کویت که در فاصله سال‌های ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۴ میلادی به‌عنوان دهمین واردکننده بزرگ سلاح در جهان شناخته شده، همواره به واردات سخت‌افزارهای نظامی وابسته بوده است. ایالات متحده آمریکا به مدت طولانی تأمین‌کننده اصلی این کشور بوده و بین ۷۰ تا ۷۵ درصد از واردات دفاعی کویت را در دهه گذشته به خود اختصاص داده است. با این حال، افتتاح کارخانه نایف نشان‌دهنده تلاش کویت برای افزایش خودکفایی و گسترش پایه صنعتی نظامی داخلی است. نکته قابل‌توجه این است که این کارخانه تحت نظارت و با تخصص چینی‌ها، مهمات استاندارد ناتو شامل فشنگ‌های ۹ میلی‌متری، ۵.۵۶ میلی‌متری و کالیبر ۵۰ را تولید خواهد کرد. این اقدام جای پای محکمی برای پکن در خاورمیانه ایجاد می‌کند، در حالی که تمرکز سنتی روابط دو کشور از سال ۱۹۷۱ میلادی بر انرژی و زیرساخت‌ها استوار بوده است.

چین تاکنون حدود چهار میلیارد دلار در پروژه‌های مختلف کویت سرمایه‌گذاری کرده است که علاوه بر کارخانه مهمات، شامل توسعه تأسیسات بندری نیز می‌شود. این طرح‌ها با ابتکار «کمربند و جاده» چین و «چشم‌انداز ۲۰۳۵» کویت همسو هستند. کویت اخیراً نگاه ویژه‌ای به شرق داشته و علاوه بر خرید چندین محموله از هویتزرهای ۱۵۵ میلی‌متری مدل پی‌ال‌زد ۴۵ از چین، برنامه‌های آموزشی نظامی مشترکی را نیز از سال ۲۰۱۹ با پکن آغاز کرده است. این همکاری‌های فزاینده نشان‌دهنده تنوع‌بخشی به شرکای راهبردی از سوی مقامات کویتی است، هرچند که پیوندهای عمیق تاریخی و نظامی با واشنگتن همچنان به قوت خود باقی مانده است.

به‌رغم نفوذ روزافزون چین، کویت همچنان به حفظ شراکت نظامی نزدیک خود با ایالات متحده ادامه خواهد داد. خاطره ائتلاف به رهبری آمریکا در سال ۱۹۹۱ میلادی برای آزادسازی کویت از اشغال عراق، پیوندی ناگسستنی ایجاد کرده است. در حال حاضر حدود ۱۳۵۰۰ سرباز آمریکایی در پایگاه‌های مهمی نظیر کمپ آریفجان و علی‌السالم مستقر هستند که برای عملیات‌های ایالات متحده در منطقه حیاتی محسوب می‌شوند. اگرچه پکن در حال تقویت موقعیت خود در صنایع دفاعی کویت است، اما بعید به‌نظر می‌رسد که در آینده‌ای نزدیک بتواند جایگزین حضور نظامی گسترده و تثبیت‌شده ایالات متحده در این کشور شود./ منبع