روایتی که تهران میخواهد شما بخوانید
در بازنمایی وضعیت رهبری جدید ایران، تصویری شکل گرفته که در آن رهبر با وجود آسیبهای جسمی، همچنان از مسیرهای غیرمستقیم در اداره امور نقش دارد؛ تصویری که بخش مهمی از آن بر منابع نامشخص و غیرقابل راستیآزمایی استوار است و شواهد مستقل برای تأیید جزئیات ارائه نمیکند. همزمان، چارچوبی که تغییر قدرت را گذار از روحانیت به نظامیان نشان میدهد، با واقعیت تاریخی همخوانی کامل ندارد، زیرا ساختار روحانی و نظامی در ایران طی دههها بهصورت درهمتنیده در پیشبرد سیاستهای کلان عمل کردهاند. برنامههای هستهای و موشکی و همچنین شبکه نیروهای نیابتی در منطقه، در امتداد یک راهبرد واحد و بلندمدت قرار میگیرند. در مجموع، فشارهای نظامی اخیر بیش از آنکه نشانه تغییر ب
نیادی در ساختار قدرت باشد، به محدودتر شدن گزینههای تصمیمگیری و افزایش احتمال حرکت به سمت مسیرهای مذاکرهای منجر شدهاند./الجزیره
