اسرائیل شکست ناپذیر نیست.
فرسایش حمایت آمریکا، محدودیت های راهبرد امنیتی اسرائیل را آشکار کرده است.
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «اسرائیل شکست ناپذیر نیست» نوشته میراو زونزاین (Mairav Zonszein) در نیویورک تایمز (New York Times) منتشر شده است. این یادداشت با بررسی تنشهای فزاینده میان دولتهای آمریکا و اسرائیل پس از جنگهای منطقهای، استدلال میکند که اتکای تل آویو به برتری نظامی و حمایت بی قید و شرط واشنگتن با محدودیتهای تازهای روبه رو شده و معادلات راهبردی اسرائیل در حال تغییر است. در ادامه، چکیده این مطلب آمده است.
حمله حماس در هفتم اکتبر ۲۰۲۳ نقطه آغاز مرحلهای تازه در راهبرد امنیتی اسرائیل بود. پس از این حمله، دولت اسرائیل هدف خود را دستیابی به «پیروزی کامل» و بازگرداندن بازدارندگی از طریق استفاده گسترده از قدرت نظامی اعلام کرد. عملیات نظامی در غزه، حملات علیه حزبالله لبنان، انصارالله یمن، اهدافی در سوریه و سپس تقابل مستقیم با ایران، همگی در چارچوب همین راهبرد دنبال شدند. بهتدریج، ادامه جنگ به بخشی از سیاست دائمی دولت تبدیل شد و استفاده از قدرت نظامی به مهمترین ابزار حفظ امنیت و نفوذ منطقهای اسرائیل بدل گردید.
در این چارچوب، حمایت سیاسی و نظامی آمریکا همواره یکی از پایههای اصلی قدرت اسرائیل محسوب میشد. با این حال، تحولات اخیر نشان میدهد که اختلافات میان واشنگتن و تلآویو آشکارتر از گذشته شده است. گزارشهایی درباره انتقادهای تند دونالد ترامپ از عملکرد بنیامین نتانیاهو و همچنین مواضع انتقادی جیدی ونس نسبت به سیاستهای اسرائیل، نشانههایی از افزایش فاصله میان دو متحد سنتی به شمار میروند. این اختلافات پس از توافق آمریکا و ایران برجستهتر شد و واکنشهای منفی در فضای سیاسی و رسانهای اسرائیل را به دنبال داشت.
اگرچه هنوز نمیتوان از گسست کامل روابط دو کشور سخن گفت، اما نشانههای تغییر در ماهیت این رابطه قابل توجه است. اسرائیل طی دهههای گذشته از حمایت گسترده سیاسی، نظامی و اقتصادی آمریکا برخوردار بوده و همین حمایت، برتری منطقهای آن را تضمین کرده است. اکنون اما به نظر میرسد واشنگتن بیش از گذشته آماده است در برخی موضوعات با تلآویو اختلافنظر داشته باشد و اولویتهای مستقل خود را دنبال کند.
اظهارات مقامهای آمریکایی درباره ضرورت پرهیز از اتکای صرف به راهحلهای نظامی، بیانگر تغییری در نگاه واشنگتن به مسائل امنیتی غربآسیا است. این رویکرد بر این فرض استوار است که همه تهدیدهای امنیتی را نمیتوان تنها از طریق عملیات نظامی برطرف کرد و تداوم جنگهای فرسایشی نهتنها امنیت پایدار ایجاد نمیکند، بلکه میتواند موقعیت راهبردی متحدان آمریکا را نیز تضعیف کند.
همزمان، جنگهای پیدرپی هزینههای سیاسی و دیپلماتیک قابل توجهی برای اسرائیل به همراه داشته است. کاهش محبوبیت ترامپ در میان افکار عمومی اسرائیل پس از توافق با ایران، واکنشهای تند جریانهای راستگرای اسرائیلی به مقامهای آمریکایی و افزایش اختلافات رسانهای، همگی نشانههایی از کاهش هماهنگی میان دو طرف هستند. این روند نشان میدهد که فرض تداوم حمایت نامحدود آمریکا دیگر مانند گذشته قطعی نیست.
در مجموع، تحولات اخیر بیانگر آن است که اتکای صرف به برتری نظامی و حمایت خارجی، دیگر تضمینکننده موقعیت راهبردی اسرائیل نیست. تغییر اولویتهای آمریکا، افزایش اختلافات سیاسی میان رهبران دو کشور و محدودیتهای ناشی از جنگهای طولانی، شرایط تازهای ایجاد کرده که میتواند بر آینده روابط واشنگتن و تلآویو و همچنین موازنه قدرت در خاورمیانه تأثیر قابل توجهی بگذارد./منبع



